امامی فر: بازنده اصلی چه کسی بود؟

 پيشکسوت و مربي تيم فوتبال پرسپوليس از شرايطي که در بازي مقابل نفت مسجدسليمان پيش آمد گلايه کرد و عملکرد ميزباني، داوري و سازمان ليگ را مورد انتقاد قرار داد.

مربی تیم فوتبال پرسپولیس در گفت و گویی اظهار داشت: در روزی که ابتدای بازی سپاسگذار خون شهیدان و جانفشانی آنها برای وطن عزیزمان بودیم، کردارمان با گفتارمان یکی نبود. روزی که مسجد سلیمان در آخرین دقیقه یک امتیاز گرفت و خوشحال شد، پرسپولیس باخت،  تماشاچیان باختند، تیم داور بین المللی باخت، نیروی حراست استادیوم باخت، ناظر فدراسیون باخت، سازمان لیگ باخت و در نهایت فدراسیون فوتبال باخت. تماشاچیانی که البته تعدادشان هم اندک نبود با پرتاب سنگ و آجر و بمب های صوتی و انواع ناسزاهای رکیک رسم مهمان نوازی و ادب و فرهنگ را فدای یک امتیاز کردند. قضاوتی که حداقل انتظار را برآورده نکرد تا برای یکبار هم که شده بازی را متوقف کرده و به برگزارکنندگان مسابقه تذکر دهد. البته از بحث فنی داوری خودداری می کنیم که البته جای صحبت بسیار دارد. حراست استادیوم که فقط نظاره گر بود و هیچ اقدامی را در جهت آرامش جو ناسالم ورزشگاه نکرد. ناظر بازی هم که قدرتی نداشت حتی دیگر یادداشت هم نمی کرد. شاید می دانست نتیجه ای ندارد.

امامی فر گفت: حال سئوال اینجاست: آیا سازمان لیگ اکنون راضی است که این مسابقه به خوبی و خوشی انجام شد، آیا نتیجه حاصله از برگزاری این بازی حیصیت و شخصیت فوتبال کشور را ارتقا داد، آیا از اینکه یکی از بازیکنان تاثیر گذار تیم ما به عمد از ناحیه سر دچار شکستگی جمجمه سر شد و داور خطای عادی تلقی کرد و در عربستان نمی تواند برای حفظ آبروی فوتبال ایران انجام وظیفه کند، سازمان لیگ خوشحال است؟!! یا به آنها ارتباطی ندارد؟! ما سهم خود را از این باخت (نه مساوی) می پذیریم شما چطور ؟ فدراسیونی که به چنین تیمهایی با حداقل امکانات که مدام با مشکلات مادی و سخت افزاری و ... گریبان گیر هستند مجوز حضور در لیگ برتر را می دهد، بازنده است یا برنده؟!

امامی فر در پایان اضافه کرد: آقایان خصومتهای شخصی را کنار بگذارید!! پرسپولیس در قلب هواداران همیشه می تپد و نابود نشدنی است، امسال هم می گذرد مثل سالهای گذشته، ولی عشق طرفداران به این تیم کاسته نخواهد شد. مدیریت باشگاه، کادر فنی و بازیکنان به اندازه عشق و علاقه و درک موقعیت فعلی تمام تلاش خود را برای سربلندی پرسپولیس کرده و می کنند و مطمئن هستیم که خداوند به اعمال ما آگاه است.