اولتیماتوم های ما و اولتیماتوم های آن ها

از تشکیلات AFC ضعیف تر نداریم. از هنر های این نهاد همین بس که مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا را درست در آستانه جام جهانی برگزار می کند تا صدای همه درآید و بعد مرحله یک چهارم نهایی را ۴ ماه بعد!

اما همین AFC برخلاف فدراسیون ما با کسی شوخی ندارد. یعنی یک بار استقلال را به خاطر دیر فرستادن لیست از آسیا حذف می کند و یک بار بازی سپاهان را به خاطر رحمان احمدی ۳ بر صفر می کند و... AFC امسال هم به استقلال و پرسپولیس اولتیماتوم داده که اگر تا ۱۰ روز دیگر بدهی هایتان را صاف نکنید از لیگ قهرمانان آسیا حذف می شوید. حالا اولتیماتوم های AFC (که تأکید می کنم ضعیف ترین تشکیلات فوتبالی در تمام دنیاست) را مقایسه کنید با اولتیماتوم هایی که در فوتبال ایران داده می شود.

۱- ۷ سال قبل اعلام کردند سقف قرارداد! در فوتبال ایران ۳۵۰ میلیون تومان است و هر کس تخطی کند جریمه می شود، اما نه تنها جریمه ای در کار نبود بلکه سقف قرارداد مثل آب خوردن تبدیل شد به کف قرارداد!

۲- ۶ سال قبل اعلام کردند به هیچ عنوان اجازه حضور باشگاه های بدهکار در لیگ برتر را نمی دهیم، اما ۱۲، ۱۳ باشگاه بدهکار در تمام این ۶ سال در لیگ برتر شرکت کردند و آب از آب تکان نخورد.

۳- یکی، دو سال قبل گفتند هر بازیکنی خودش باید مالیاتش را بدهد، اما طبق روال عادی برنامه، باشگاه ها مالیات بازیکنان را دادند و قربان صدقه شان هم رفتند.

۴- امسال هم اعلام کردند مادامی که باشگاه ها با طلبکاران خود تسویه حساب نکنند اجازه ثبت قرارداد های جدید (بازیکنان جدید) را به آن ها نخواهیم داد، اما همان طور که پیش بینی می شد تمام بازیکنان جدید با یک تلفن و نهایتاً با یک چک و سفته به میدان رفتند و لیگ برتر هم با همان ۱۶ تیم شروع شد.

حالا قدرت اولتیماتوم های نهاد ضعیفی مثل AFC را مقایسه کنید با اولتیماتوم از نوع ایرانی!