اومانیا: تماشای دربی، سخت ترین کار دنیا بود

 در تعطیلات جدید لیگ برتر پانزدهم، اغلب مربیان و بازیکنان خارجی شاغل در ایران از فرصت استفاده کرده و برای استراحت به کشور زادگاه خود رفته اند اما مایکل اومانیا که با خانواده اش در تهران زندگی می کند، در پایتخت ایران مانده و مشغول درمان آسیب دیدگی اش است.
در تعطیلی تمرین پرسپولیس از فرصت استفاده کردیم و به دیدار مایکل اومانیا رفتیم و در خانه این مدافع کاستاریکایی پرسپولیس که همراه همسر، مادر و دختر و پسرش در سعادت آباد زندگی می کند، با مایکل گپ زدیم.

انگار آسیب دیدگی پایت بهتر شده؟
بله، خیلی بهترم... مراحل درمان پایم را زیر نظر پزشکان پشت سر گذاشتم و الان مرحله آخر درمانم است که آب درمانی می کنم و ظرف چند روز آینده با شروع تمرینات، بدون مشکل با بقیه تمرین می کنم. پیش بینی ام این است که از بازی هفته دوازدهم (بعد از تعطیلات) می توانم در خدمت پرسپولیس باشم.

پس این وقفه ای که در لیگ برتر افتاد، به نفع تو شد؟
خیلی (خنده) اصلاً انگار این وقفه برای من بود که بازی های بیشتری را از دست ندهم! در این مدت که بازی ها تعطیل است، به تمرینات تیم برمی گردم و بعد از بازگشت به شرایط آمادگی آرمانی، با نفرات کناری ام هم هماهنگ می شوم.

حالا که صحبت هماهنگی شد، کنار کدام یک از مدافعان راحت تر بازی می کنی؟
فرقی نمی کند با محسن (بنگر) خیلی راحتم، با نور (نورمحمدی) هم بازی هایی که کنار هم بودیم، مشکلی نداشتیم، کنار ماریچ هم راحت بازی می کنم.

سیاستمدارانه جواب نده، بالاخره کنار یک نفر باید راحت تر باشی!
حقیقتش را گفتم، برایم فرقی نمی کند کنار کدام بازیکن باشم ولی چون با محسن بیشتر بازی کردم، طبیعتاً با او راحت ترم.

در همین پست مدافع میانی راحت هستی؟ زمزمه ای بود که دوست داری هافبک دفاعی باشی؟
نه، اصلاً چنین چیزی نیست. من پست تخصصی ام مدافع مرکزی است. البته اگر کادرفنی بگوید مهاجم یا دروازه بان هم باش، تابع هستم و قطعاً می پذیرم.

انگار قبلاً مهاجم بودی؟
بله، اوایل فوتبالم به عنوان مهره هجومی بازی می کردم.

پس به همین دلیل، در بازی روی زمین مسلط هستی و میل به هجوم داری؟
به هر حال یکسری ویژگی ها بعد از تغییر پست در وجود بازیکن می ماند. البته من تمایل دارم بیشتر وظایف دفاعی ام را انجام بدهم. الان در پرسپولیس عناصر تهاجمی خوبی داریم. بازیکنان حمله وری که توپ را خیلی خوب از مدافع حریف عبور می دهند. نمی خواهم بی دلیل از همبازیانم حمایت کنم ولی چون من هر روز مقابل آنها تمرین می کنم، می دانم این بچه ها چقدر در فاز تهاجمی توانایی دارند. برانکو با تمرینات اصولی، مهارت های عناصر تهاجمی تیم را افزایش داده است و بچه ها بازی هجومی خوبی را به نمایش می گذارند و همان طور که آنها وقتی توپ در اختیار حریف است، در فاز تدافعی به ما کمک می کنند، من و سایر عناصر دفاعی هم در فاز تهاجمی از این بچه ها پشتیبانی می کنیم.

چقدر خوب، حالا کدام یک از این بچه ها شما را مصدوم کرد؟
هیچ کدام، من در تمرین روی پای خودم چرخیدم و همین چرخش باعث آسیب دیدگی ام شد.

و همین آسیب دیدگی باعث شد دربی را از دست بدهی؟
بله، خیلی حیف شد. دوست داشتم در این بازی حاضر باشم.

چرا، مگر همه بازیکنان قبل از دربی نمی گویند دربی هم یک بازی معمولی است و...
دربی از لحاظ امتیاز مثل هر بازی دیگری است چون بیشتر از ۳ پوئن ندارد اما هیجانش خاص است. دربی در تمام دنیا از لحاظ هیجان و جذابیت با بقیه بازی ها تفاوت دارد. من دربی های زیادی را تجربه کردم و دربی تهران هم یکی از هیجان انگیزترین بازی هاست.

این دربی را کجا دیدی؟
پای تلویزیون و واقعاً هم کار سختی بود... سخت ترین کار دنیا!

چرا؟ چون عقب بودید؟
نه، مثل روز برایم روشن بود، بازی را نمی بازیم، تماشای دربی سخت بود چون دوست داشتم در این بازی باشم.

حالا که بازی مساوی شده، می گویی مطمئن هستم نمی باختیم؟
روند بازی به شکلی بود که می دانستم گل می زنیم. هیچ تیمی نمی تواند با عقب نشینی مطلق، به حریف شانس گل بدهد و منتظر باشد حریف تمام شانس ها را خراب کند. استقلال آن روز به شکلی بازی می کرد که به ما شانس گل می داد و معلوم بود بالاخره یکی از توپ ها گل می شود.

اما خیلی ها می گویند پرسپولیس هم اگر از استقلال جلو می افتاد، شاید به همین شیوه دفاع می کرد.
مطمئن باشید ما چنین کاری نمی کردیم. ما در این فصل در بازی های دیگری هم بوده که از حریف جلو افتادیم اما به دفاع مطلق رو نیاوردیم. مقابل استقلال هم ما اگر جلو می افتادیم، برای زدن گل دوم تلاش می کردیم و بازی را در زمین حریف اداره و کنترل می کردیم. ما همین چند روز پیش مقابل ذوب آهن هم حتی وقتی ۱۰ نفره شدیم، دفاع مطلق انجام ندادیم.

بازی حذفی با ذوب آهن را هم از تلویزیون دیدی؟
بله و اصلاً دوست ندارم در کار داوران دخالت کنم اما پای تلویزیون وقتی دروازه بان ما اخراج شد، نزدیک بود شوکه شوم. پای تلویزیون ماتم برد. هر دو دست دروازه بان ما بالا بود و کاملاً مشخص بود توپ به دست او نخورده است. نمی دانم داور چرا او را اخراج کرد. اشتباه در داوری وجود دارد ولی این اشتباه لطمه بزرگی به ما زد، حالا جام حذفی بدون حضور ما دنبال می شود و این اصلاً عادلانه نیست. الان ما باید در جام حذفی بودیم.

ولی حالا فقط لیگ برتر را دارید.
بله و این حقیقت تلخی است که استحقاق ما قهرمانی در جام حذفی بود و حالا تماشاچی جام حذفی شده ایم و باید انرژی مان را فقط روی لیگ برتر متمرکز کنیم.

به قهرمانی یا سهمیه گرفتن پرسپولیس امید دارید؟
صددرصد. ما الان در لیگ باشگاهی ایران از تمام تیم ها بهتر بازی می کنیم.