این احمدرضا اهل دوئل و رستاخیز نیست!

هنوز هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند معیار و ملاک انتخاب احمدرضا درویش برای مدیرعاملی باشگاه پرسپولیس در این شرایط بحرانی چیست و حمید سجادی بر اساس کدام معیار و ارزش‌گذاری به این گزینه رسید؟ اصلاً چطور شد که حدود دو هفته قبل از انتصاب درویش به این سمت، او تا رسیدن به صندلی مدیرعاملی باشگاه پیش رفت و برگشت و دوباره دو هفته بعد حکم گرفت و کارش را شروع کرد. علت این دور و نزدیک شدن به این سمت چه بود؟

از این دست سؤال‌ها بسیار است و اگر کسی واقعاً اهل سؤال پرسیدن باشد باید این پرسش اساسی را مطرح کند که چرا مثل آنچه در باشگاه استقلال اتفاق افتاد اعضای هیأت مدیره و مدیرعامل به‌صورت همزمان معرفی شدند و چرا کار انتخاب مدیرعامل بر اساس پروسه قانونی‌اش پیش نرفت. البته اگر جوابی برای این سؤال‌ها پیدا نکردید دلیل بر بی‌اطلاعی یا ناآگاهی‌تان از حوزه مدیریت ورزش و فوتبال نیست. باور کنید این روال روتین ماجراست و هر چه غیر از این اتفاق افتاد غیر طبیعی تلقی خواهد شد!

رضا درویش یا به‌صورت کامل‌تر احمدرضا درویش مدیرعامل جدید باشگاه پرسپولیس همنام احمدرضا درویش کارگردان صاحبنام سینمای ایران است. مردی که با دو بیگ پروداکشن دهه 80 و 90 سینمای ایران، دوئل و رستاخیر نگاه‌ها را به سوی خود جلب کرد... اولی دیده و پسندیده شد اما به دومی اجازه اکران ندادند و دعوا بر سر نمایش عمومی آن همچنان چند سالی است ادامه دارد.

اما این احمدرضا درویش که در پرسپولیس سمت گرفته اهل بیگ پروداکشن (پروژه عظیم) نیست. درویش احتمالاً دنبال دوئل با مدیران سابق هم نخواهد رفت و قصد رستاخیز هم ندارد. در واقع او با تمام آنچه از ایشان شنیده و سوابقش را بررسی کرده‌ایم مدیری موقتی است برای عبور از بحران‌های مقطعی و سامان بخشیدن به شرایط باشگاه تا لحظه واگذاری به بخش خصوصی. در واقع این پس ذهن مدیرانی است که درویش را برای منصب مدیرعاملی باشگاه پرسپولیس برگزیده‌اند اما مثل تمام دو دهه گذشته چنانچه عزم جدی و واقعی برای خصوصی‌سازی وجود نداشته باشد درویش می‌ماند و یک باشگاه ابر بدهکار با انواع و اقسام مشکلات ریز و درشت و توقعات میلیونی، پس از آنجایی که او از دسته مدیران تأثیرگذار، جریان‌ساز و صاحب سبک در باشگاهداری نیست دوباره‌ آش را باید از همان کاسه ترک خورده قبلی میل کرد که به هیچ‌کس نمی‌چسبد و جگرها را می‌سوزاند.

او مثل تمام مدیران چهار پنج سال اخیر برای مدیریت هزینه آمده و برنامه‌ای برای بودجه‌سازی و بی‌نیاز کردن پرسپولیس از درآمدهای اندک و ناکافی ندارد. درویش اهل رستاخیز در باشگاه پرسپولیس نیست چرا که نه می‌داند تا کی در این سمت خواهد ماند نه توانش را دارد تا دستی بجنباند و برنامه کلان ارائه دهد. نهایت تغییرات او احتمالاً به جابه‌جایی چند معاون باشگاه و سمت‌هایی مثل مدیریت دو سه ورزشگاه تحت اختیار باشگاه محدود خواهد شد وگرنه نه در برنامه‌های رسیدن به درآمد کلان و سالانه تغییر خاصی ایجاد می‌شود نه در آکادمی و نه تیم بزرگسالان. با موفقیت تیم بزرگسالان و ثبات نسبی در آکادمی مهم‌ترین مأموریت او عبور از بحران‌های مهم فعلی مثل مجوز حرفه‌ای، تسویه مالیات 20 ساله باشگاه، تسویه با بدهکاران و بستن پرونده‌های خارجی و داخلی و برآورده کردن نیازهای مالی و سخت‌افزاری تیم خواهد بود که مدیریت و به سرانجام رساندن همین‌ها ماه‌ها انرژی و زمانش را خواهد گرفت. پس طبیعتاً او دنبال انجام پروژه‌های بزرگ نخواهد رفت و سعی می‌کند بدون دوئل با بزرگان باشگاه و مواجهه با تیمی که هوادار میلیونی پشتش دارد امورات مربوطه را سامان دهد و شاید اگر در این امور موفق شد از تیم و هوادار نمره قبولی بگیرد و در فضای موهوم شبکه‌های اجتماعی نیز حمایت شود.