این جام ملت ها را دوست خواهیم داشت؟

1- شاید جام ملت ها با ما قهر کرده. درست از میانه آن روز که در ورزشگاه یکصدهزارنفری آزادی، همان بازی با کویت در تهران، همان بازی که با کاشته علی پروین بردیم و قهرمان شدیم اما مردم پیش از آن به نحوه بازی تیم اعتراض داشتند. سکوهای معترض یعنی تیمی که دوستش نداشتند حتی با قهرمانی!

2 – جام ملت های 1980 همه چیز عالی بود اما جنگ آمد. وقتی صدام از در و دیوار می بارید، چه کسی حوصله فوتبال داشت؟ آن تیم با همه دوست داشتنی هایش به ارزیابی نرسید. جنگ خیلی «قلب» برای تصمیم نمی گذارد تا میان عشق و نفرت انتخاب شود. وقت برای چیزهای مهم تر بود و بزرگ تر.

3 – جام ملت های 1984 بی باخت چهارم شدیم. تیم و نام هایش الان فراموش شده اند، در فرم نوستالژیک زیبا شده اند. جامی که شاهین بیانی دروازه خودمان را باز کرد و پنجعلی پنالتی نزد، خیلی دفاع ندارد.

4 – یک اتفاق، یک ضربه سر حتی از استعفای 14 بازیکن در نرسیدن به فینال مهم تر بود. همان جا بود که نام دو نفر را از بر کردیم. یکی برای دوست داشتن و یکی برای نفرت، احمدرضا عابدزاده و ماجد عبدالله. جام ملت های 1988 گویی پایانی برای پرویزخان دهداری بود، با نتایجی که بد نبود.

5 – آن تیم یک خاطره دارد با همه ستاره هایش. تیم علی پروین را می گوییم. تیمی که همه چیزی که باقی گذاشت باخت به ژاپن بود با گل میورا. کلیشه ای طورش هم می شود این که هم فوتبال را باختیم هم اخلاق را.

6 – دوست داشتیم آن تیم را. حتی با محمد مایلی کهن! دایی، خداداد، باقری، جمال الغندور، آن بازی لعنتی مقابل عربستان، قبلش آن روز که علی دایی از هر جا شوت می زد می رفت تا دم تور، مقابل کره. آن تیم قهرمان نشد اما بیشتر از قهرمان دوستش داشتیم.

7 – تیم جلال طالبی برای دوست نداشتن تشکیل شده بود. جام ملت های 2000 نتیجه ها خوب بود تا آن لحظه ای که علی دایی بدترین ضربه تمام عمرش را در وقت اضافه زد. همه آن تیم را دوست نداشتند، حتی آن قدر که یادشان نمی آید اگر بدشانسی دایی نبود، ما کره را برده بودیم و شانس اول قهرمانی بودیم.

8 – جام ملت‎ های 2004 هم با وجود شروع بد، عالی تمام شد. جام علی کریمی، جام مهدی مهدوی کیا، بردن کره، آن بازی با چین هم در میان لعنتی های تاریخ فوتبال جای دارد. اشتباه داوری، اشتباه ستار زارع، چیپ یحیی گل محمدی! آن تیم هم تیم قهرمان ها بود، بدون جام و بدون مدال طلا.

9 – قلعه نویی تا آخر عمرش هم از تیمی دفاع کند که تنها در ضربات پنالتی باختن مقابل کره جنوبی را تجربه کرد باز هم کسی گوش نخواهد کرد. تصمیم گرفته شده آن تیم هم حذف شود از ذهن ها!

10 – تیم قطبی، تیم پر اختلاف قطبی هم برای ما خاطره ای نساخت و یک جام ملت های دوست نداشتنی را ساخت.

11 – تیم کی روش، همان بازی با عراق برای این که آن تیم را قدر قهرمان ها ستایش کنیم. همان تیم با اخراج مهرداد پولادی یک نفس کم نیاورد.