این مدافع ملی پوش، دروازه بان پرسپولیس شد

همایون بهزادی در این بخش از خاطرات خود درباره مدافعی می گوید که در مواقع ضروری درون دروازه قرار می گرفت.

بهزادی درباره این بازیکن چنین می گوید: در سال 1342 هنگام تمرین تیم شاهین در ورزشگاه شهباز، یک روز آقای دکتر اکرامی یکی از بچه های خوب چهارصد دستگاه را با خود به زمین آورد و ضمن معرفی او به دیگر بازیکنان گفت که او را نیز به تمرین بگیریم. این طفل در آن موقع به درد تیم های دسته یک نمی خورد اما رفته رفته با سعی و دقتی که در تمرینات نشان داد و از همه جالب تر پرش های زیبایی که می نمود، یکی از بهترین بازیکنان ایران در دفاع گردید و با توجه به اینکه بعد از مدتی مساله محرومیت برای تیم شاهین به وقوع پیوست، این بهترین فرصتی بود برای او که توانست خود را آنطور که شایسته است نشان دهد. البته متواضع و فروتن بودنش نیز تاثیر زیادی در پیشرفت او داشت و همانطور که اشاره کردم به تدریج مهره ارزنده ای در دفاع تیم ایران شد، بطوری که هم اکنون نیز یکی از اسم های تیم پرسپولیس در دفاع می باشد.

جعفر کاشانی، دروازه بان!
او در بدو ورود در گوش راست و چپ بازی می کرد اما بعدا مکان شایسته خود را در دفاع یافت و بالاخره این بازیکن کسی جز جعفر کاشانی نبود و فراموش نمی کنم محل بازی او بعد از دفاع دروازه بانی است زیرا چه در مسابقات تیم ملی فوتبال ایران و چه در مسابقات شاهین و پرسپولیس قرار بر این بوده و هست در مواقعی که لازم باشد جعفر کاشانی در دروازه جای بگیرد. این کار را جعفر چند بار با موفقیت امتحان داده است و از آن جمله دروازه بان بودنش در یکی از مسابقات فوتبال باشگاه تیم شاهین با عقاب در سال های قبل است که به خاطر دارم بازی بسیار خوبی انجام داد و تیم شاهین در آن مسابقه پیروز شد.


بعداز جعفر کاشانی، موطلایی معروف حسین کلانی به شاهین آمد  در مورد کلانی باید توجه داشت که او قبلا نیز برای بازی به تیم شاهین آمده بود لیکن چون جایی برای بازی او در تیم دسته اول نبود و خود کلانی هم دوست نداشت که در تیم های دسته دوم شاهین بازی کند لذا به تیم دیهیم رفت و بعد از  مدتی چون دیگر شاهینی ها که از ترک شاهین تجربه تلخی داشتند به آشیانه اصلی خود بازگشت.

برای اینکه به رسالت اصلی حسین کلانی در مورد شاهینی بودنش واقف شوید، بد نیست بدانید که آباد و اجداد اوهمراه از شاهین اصیل بوده اند. یکی دیگر از بهترین شاهینی ها آقای خسرو غفاری است که از بازیکنان تند و سریع شاهین بودکه بعدا در هیات مدیره باشگاه شاهین و نیز اخیرا در هیات مدیره باشگاه شهباز دارای مقام شامخی است این قهرمان دایی حسین کلانی می باشد.

 ورود جنجالی  گنجاپور
در همین زمان بود که ناظم گنجاپور طی یک نامه جنجالی که در کیهان ورزشی آن زمان نیز درج شد... از تیم فوتبال باشگاه دارایی به شاهین پیوست. او از جمله بازیکنان خوب خوزستان بود که همراه آقایان اکبر افتخاری و مهراب شاهرخی و چند تن دیگر از بازیکنان خوب جنوب به تهران کوچ کرد. گنجاپور قبل از اینکه به شاهین بیاید تا زمانی که در تیم فوتبال باشگاه دارایی بازی می کرد همواره از یاران ثابت تیم ملی فوتبال بود و با تیم ایران در مسابقات مقدماتی المپیک به پاکستان و عراق نیز سفر کرد و فراموش نمی کنم که او در بدو ورودش به تیم شاهین، روزی به من گفت:«در شاهین هم آنقدر خوب بازی می کنم که برای تیم ملی انتخاب شوم» و این را عملا ثابت کرد.

من برخلاف آن عده که تصور می کنند گل زدن آسان است روی بازی گنجاپور تعصب خاصی دارم و هنوز خاطره گل های تاریخی و سرنوشت سازی را که برای شاهین به ثمر رسانیده فراموش نمی کنم در هر حال «هرکجا هست خدایا بسلامت دارش».