برای راهیابی به جام جهانی روسیه/ تیم ملی نیازی به معجزه ندارد

روز 24 فروردین و با قرعه کشی رسمی مرحله نهایی انتخابی جام جهانی فوتبال 2018 در قاره آسیا در مقر «AFC» در کوالالامپور مالزی مشخص می شود که حریفان ایران در این مرحله سرنوشت ساز کدام تیم ها خواهند بود.

12 تیم راه یافته از مرحله دوم انتخابی، برای این مرحله تازه به دو گروه شش تیمی تقسیم خواهند شد و همانطور که پیش تر برایتان نوشتیم تیم های اول و دوم هر گروه مستقیما به «روسیه 2018» خواهند رفت و برنده مصاف تیم های سوم گروه ها با تیم چهارم آمریکای شمالی و مرکزی و حوزه دریای کاراییب (کونکاکاف) نیز مجوز حضور در روسیه را خواهد گرفت.

راه سلامت تر و سریع تر
اما کیفیت مسابقات و روال کار رقبا در مرحله نهایی انتخابی جام جهانی در قاره آسیا نشانگر این نکته است که راه سلامت تر و بهتر و موفق تر، طی کردن همان مسیر آسیایی و کسب یکی از دو رتبه اول در داخل گروه ها است و به رغم قابل شکست بودن برخی تیم های کونکاکاف رویارویی با آنها تجربه ناشناخته و ریسکی است که باید از آن پرهیز کرد و بهتر است که چنان چیزی را هدف نگیریم بخصوص که زدودن خستگی روحی و جسمی شرکت در مسابقات نهایی انتخابی در آسیا از پیکر بازیکنان و گسیل شان به عرصه بعدی نیز آسان نخواهد بود.

یک تیم از هر سبد
در یک «پیش قرعه کشی» 12 تیم صعودکننده به مرحله نهایی انتخابی قاره آسیا به شش «سید» (سبد) تقسیم شده اند و قانون و روال کار این است که برای کامل شدن ترکیب گروه ها از داخل هر یک از سبدها یک گوی دربردارنده نام تیم ها را بیرون می کشند.

«سید»های یک براساس آخرین جداول فیفا، ایران و استرالیا هستند و این بدان معناست که این دو مطلقا با یکدیگر همگروه نمی شوند و یکی در گروه اول و دومی در گروه دوم قرار خواهند گرفت. سیدهای 2 کره جنوبی و ژاپن هستند و این بدین معنا است که براساس قرعه کشی و گوی هایی که از درون سبدها برمی دارند، یکی از آنها همگروه ما می شود و دیگری همگروهی استرالیا. به همین ترتیب و منوال تیم های سید 3 را عربستان و ازبکستان تعیین کرده اند و یکی شان حریف ما می شود و دیگری همدسته استرالیا.

تیم های سید چهار را امارات و چین تشکیل می دهند و باز با همان روالی که شرح دادیم، گوی و اقبال یکی از آنها را به دسته ما می فرستند و دیگری را به گروه استرالیا. تیم های سید 5 قطر و عراق و تیم های سید 6 هم سوریه و تایلند هستند و باز یکی از آنها به دسته ما می آید و یکی به گروه استرالیا.

آسان ترین گروه احتمالی
شاید برخی بر این باور باشند که ایده آل ترین و آسان ترین گروه براساس این سیدبندی برای ما دسته ای است که در آن اضافه بر ما، کره جنوبی، ازبکستان، چین، عراق و تایلند حضور داشته باشند. با شکل گیری چنین گروهی هم از مقابله با ژاپن که کمتر آن را برده ایم، رهایی می یابیم و هم از «سیاسی بازی»های اخیر با عربستان که آن را سعودی ها با حیله و هدف تضعیف ما به راه انداخته اند مصون خواهیم ماند. اگر اضافه بر عراق، سوریه نیز با ما همگروه شود، بهترین رویداد برای ما است زیرا به سبب شرایط ناامن در این کشورها هر 4 بازی رفت و برگشت با این دو تیم را در تهران شاهد خواهیم بود و این می تواند به معنای تضمین 12 امتیاز از طریق بازی با آنها از همین حالا به رغم برخی توانمندی های عراق و بعضی غافلگیری ها از جانب سوری ها باشد. چین نیز حریفی نیست که پیروزی برابر آن لااقل در تهران نزدیک به حتمی نشان ندهد.

سخت ترین گروه احتمالی
حتی اگر نگاهی بدبینانه را در پیش بگیریم و سخت ترین گروه ممکن را برای خود تلقی کنیم، چنان گروهی را متشکل از ایران، ژاپن، عربستان، امارات، قطر و سوریه خواهیم یافت ولی این هم عرصه ای نیست که بتوان آن را به طور صددرصد غیرقابل عبور دانست. یادتان باشد که برای صعود نباید حتما اول شد و دوم شدن نیز کافی است و حتی اگر فرض کنیم که حریف ژاپن نمی شویم، دوم شدن از طریق کنار زدن عربستانی که علی رغم برخی جوانگرایی های نیمه موفقش در شش هفت سال اخیر نزول شدیدی داشته و اماراتی که به رغم تمامی درخشش اش در جام ملت های آسیا 2015 در همان مسابقات به ما باخت، غیرممکن نخواهد بود. دو بازی با سوریه در تهران می تواند شش امتیاز را به ما ببخشد و قطر هم لااقل در تهران قابل تسلیم است.