برای مجید جلالی که پشت عینکش پنهان شده

مجید جلالی مخالف ورود رایگان تماشاگران به استادیوم هاست. او روز چهارشنبه در نشست خبری پیش از بازی سایپا و پرسپولیس از تعبیر عجیب و بی ربطی در این مورد استفاده کرده است: «شاید برای اینکه دلی را به دست بیاوریم در یک مقطع تصمیماتی می گیریم اما متوجه نیستیم که این مساله در آینده تبعات منفی در پی دارد. درست مانند موضوع یارانه که در مقطعی تصمیم گیری شد اما الان تبدیل به معضلی شده است و چاره ای برای آن پیدا نمی کنند. موضوع رایگان شدن ورود تماشاگران هم فوتبال را در آینده دچار مشکلاتی خواهد کرد.»

از نظر جلالی، هم بلیت مجانی ورزشگاه و هم یارانه نقدی هر دو «مضر» هستند، اما جالب است بدانید سرمربی سایپا بعد از سال ها کار باثبات در فوتبال حرفه ای ایران و انعقاد قراردادهای چند صدمیلیونی، جزو کسانی است که یارانه دریافت می کنند. در شرایطی که دولت دایما از افراد توانمند خواهش می کرد از گرفتن یارانه نقدی صرف نظر کنند و اجازه بدهند این پول در بخش صنعت و زیرساختها هزینه شود، جلالی توجهی به این مسایل نداشت و برای دریافت این پول ثبت نام کرده بود. آقا مجید سال91 در مصاحبه ای گفته بود یارانه اش را می گیرد، چرا که هیچکس از آینده خبر ندارد و ممکن است بعدها شرایطی به وجود بیاید که او به همین 45هزار تومان هم نیازمند شود! اگر جلالی واقعا به مضر بودن دریافت یارانه عقیده داشت، شخصا به عنوان یک شهروند باید گام اول را برمی داشت و به سهم خودش از گرفتن این پول چشمپوشی می کرد، اما انگار جیب و تئوری با هم جور درنمی آیند! ابدا کاری به این نداریم که رایگان کردن ورود مردم به ورزشگاه ها یا دادن یارانه نقدی کارهای درستی به حساب می آیند یا نه، فقط سوال مان این است که آیا واقعا برای جلالی با این بضاعت مالی ممکن نبود دلش را به شندرغاز نفروشد و تن ندهد به طرحی که از نظرش بوی پوپولیسم می داد؟ اینجور جاها انگار باید تز «توسعه از پایین» را گوشه دیوار گذاشت و همرنگ جماعت شد. حقیقتا وقتی طرز تفکری برای صاحبش فقط 45هزار تومان قیمت دارد، با او چه باید کرد؟

البته ما مدتهاست که به نسبی گرایی های استاد عادت کرده ایم. مجید جلالی همان آدمی است که تنها افتخار مهم زندگی اش را در یک تیم نظامی و با بازیکنان و حتی تماشاگران سرباز به دست آورده، اما امروز که نقشی در تیم های نظامی ندارد، اصل سربازگیری آنها را زیر سوال می برد. او که همین دو ماه پیش برای دفاع از کادر ایرانی تیم امید خودش را به آب و آتش می زد تا ثابت کند مهدی ترابی توان فیکس شدن در بازی های فشرده را ندارد، همین حالا در مسابقات هر پنج روز یک بار سایپا از جوان اول تیمش در ارنج اصلی استفاده می کند. حالا هم لابد اگر سایپا هوادار داشت یا او هنوز در تیمی مثل تراکتورسازی مشغول به کار بود، از طرح رایگان شدن ورود تماشاگران به ورزشگاه ها استقبال می کرد. به هر حال در جامعه سطحی نگری که خیلی از آدم هایش هنوز عینک را نماد باسوادی می دانند، خیلی راحت می شود پشت یک عینک نیم فریم و یک لحن آرام و چهار تا کلمه قلنبه سلنبه پنهان شد و ادای آدم های خیلی روشنفکر را درآورد. کماکان در خدمت شما هستیم آقا معلم؛ برای شنیدن آخرین قوانین عرفی که ممکن است همین فردا از اساس تغییر کنند!  

نویسنده: رسول بهروش