به بهانه سونامی اشتباهات دروازه بانان ايران/ خشت اول گر نهد معمار کج...

سونامی اشتباهات دروازه بان در هفته هفدهم لیگ برتر، اغلب بازی های لیگ را تحت تاثیر خود قرار داد. اگر چه اشتباهات دروازه بانان نیز جزئی از بازی است اما سریالی شدن این اشتباهات و ضعف های واضح دروازه بانان وطنی داستانی غیر از یک اتفاق ساده در جریان بازی دارد. نقطه آغاز پاشنه آشیل حال حاضر فوتبال ایران کجا بود؟

نت برداري از ليگ حرفه اي امارات!
خبر اگرچه در آغاز چیزی شبیه به لطیفه های وایبری بود، به سرعت ولی رنگ و بوی واقعیت گرفت. مسولان فدراسیون فوتبال اعلام کردند برای حمایت از دروازه بانان وطنی، استفاده از دروازه بانان خارجی در لیگ برتر ممنوع است. کسی هم نپرسید که چرا فقط «دروازه بان» سرمایه ملی است! در دوراندیشی مسولان فدارسیون همین بس که وقتی فردوسی پور در نود از آنها پرسید:« کدام لیگ معتبر دنیا چنین قانونی را دارد؟» پاسخ بشنود:« لیگ امارات!»

نگاه عادل در آن صحنه طوری بود که انگار خیلی دلش می خواهد سرش را به میز بکوبد، که اگر عادل در آن جا سرش را به میز کوبیده بود شاید حالا ملیون ها هوادار فوتبال امروز با اشتباهات دروازه بان هایشان سرشان را به میز و دیوار نمی کوبیدند!

عزیزمحمدی در دفاع از این تصمیم ورود دروازه بانان خارجی بی کیفیت را یکی از دلایل این تصمیم عنوان می کرد و از نبود فرصت برای عرض اندام گلرهای جوان وطنی صحبت می کرد. این تصمیم اما سیل مخالفت  فوتبالی ها را جز دروازه بانان به همراه داشت.

علی دایی این تصمیم را مضحک و مسخره و به ضرر فوتبال ایران دانست. دیگر فوتبالی ها نیز با مخالفت با این تصمیم معتقد به اجرای این قانون در لیگ یک و نه لیگ برتر بودند. سازمان لیگ و فدراسیون اما با پافشاری بر این تصمیم قانون عجیب ممنوعیت استفاده از دروازه بان خارجی را به اجرا گذاشتند. تصميمي كه شايعه هايي را مبني بر ايجاد آكادمي توسط برخي نزديكان فدراسيون براه انداخت.

... و ناگهان قيمت هاي نجومي گلرهاي وطني
نخستین پیامد این تصمیم افزایش قیمت ناگهانی همه دروازه بانان وطنی بود. نبود دروازه بانان خارجی با قیمت مناسب، غرصه را برای یکه تازی گلرهای وطنی فراهم کرده بود تا دروازه بان مطرح فوتبال ایران تمامی رقم های قراردادش را با یک چرخش صدو هشتاد درجه ای از 666666666 به 999999999 تبدیل کند. همان كسي كه هنوز مشخص نشده امسال چند ميليارد تومان قرارداد بسته است.

پیامد دوم این تصمیم افت کیفی سطح دروازه بانان ایران بود تا جایی که مهدی رحمتی با اختلاف گلر اول ایران باشد و دروازه بانان دیگر با اختلاف در سطوح پايين تر به رقابت بپردازند. تصمیمی که در ابتدا قرار بود کمک حال سطح دروازه بانان ایرانی و حمایت از سرمایه ملی باشد حالا بزرگترین عامل اسراف سرمایه های ملی بود.

پیامد سوم این تصمیم غرور و خود بینی به وجود آمده در دروازه بانان بود تا جایی که برخی گلرها برای قرارداد بستن به شرط های عجیب و غریب روی آورده بودند. عده ای خواهان حضور دروازه بانان گم نام برای ذخیره خود بودند و علاقه ای به رقابت با دروازه بان بزرگ نداشتند. تصمیمی که حتی تا تیم ملی کشیده شد و دروازه بان شماره یک تیم ملی را از جام جهانی 2014 محروم کرد!

كمك حال پرسپوليس در آسيا
پرسپولیس اما بزرگترین زیان دیده این تصمیم بود. جایی که میثاق معمارزاده کلکسیون گل های خاص را به فوتبال ایران عرضه کرد تا محمد رویانیان آودوکیچ را تنها برای بازی های آسیایی به ترکیب پرسپولیس اضافه کند. سایر دروازه بان های جوان فوتبال ایران که با این قانون عجیب، اعتماد به نفسی فراتر از ظرفیت پیدا کرده بودند، تمامی اشتباهات فنی خود را با تکیه بر این قانون پنهان کردند تا اکنون در پست دروازه بانی به مشکل بربخوریم.

ديوار كج تا نزديكي هاي ثريا!
دروازه بانان وطنی هر دو تیم پایتخت، ضعف های فنی غیر قابل انکاری دارند. دیگر دروازه بانان وطنی نیز خالی از اشکال نیستند و عمده این اتفاقات را باید از چشم مسولان فوتبال دید که با تصمیم نابخردانه خود زمانی را که دروازه بان جوان باید با نشستن بر روی نیمکت از یک دروازه بان سطح بالا درس فرابگیرد، با اعتماد به نفس بالا پیراهن شماره یک را بپوشد و در واقع خشت اول تعلیم کج نهاده شود، امروز اما دیوار تا نزديكي هاي ثریا کج رفته است.

فدراسیون اگرچه با فشار شدید باشگاه ها و هواداران این قانون را لغو کرد، اما پیامد های این تصمیم هنوز با فوتبال همراه است. جایی که دروازه بانان سرشناس وطنی که به اردوهای تیم ملی دعوت می شوند از یک جای گیری ساده و دفع توپ ابتدایی عاجزند. مساله مهمتر اما تلاش نکردن برای رفع ضعف های فنی است. دروازه بانانی که برخی از آن ها تا خرخره در حواشی مختلف فرو رفته اند تا جایی که تمرکز لازم برای انجام ساده ترین اصول اولیه حراست از یک دروازه را نداشته باشند. قربانی واقعی اما مانند همیشه تماشاگران ما هستند جایی که با با دیدن گل های مضحک تیمشان و شنیدن رقم قراردادهای این بازیکنان از خود تنها یک سوال را بپرسند. چرا؟


میلاد مددی