به تمنای هیچ

اعتراض طرفداران تیمها عمل چندان عجیبی در جهان ورزش نیست و همگی شاهد بودیم که در هفته های پیش چگونه طرفداران باشگاه بارسلونا اسپانیا به مدیریت باشگاه اعتراض کردند اما اعتراض طرفداران فوتبال ما با آن گونه اعتراضی که در بارسلونا صورت می گیرد و فرق دارد.

1/ نخستین فرق این اعتراض ها در این است که اعتراض در بارسلونا با نیروی های انتظامی برخوردی ندارد و اسپانیا پس از عبور از دورانهای تاریک جنگهای داخلی و دیکتاتوری های نظامی نمی تواند بپذیرد که به صرف اعتراض مسالمت آمیز پلیس حق دخالت و ضرب و شتم معترضین را داشته باشد.

2/ دومین تفاوت مربوط به راهکارهای قانونی است که در پی اعتراضهای وجود دارد. به عنوان مثال طرفداران باشگاه بارسلونا این حق را داشتند که مدیرانشان را خودشان انتخاب کنند و این روزها با جمع آوری امضا برای استعفای مدیران او را از کار برکنار کنند اما در دیار ما این مدیران معلوم نیست که از کجا آمده و بنا بر چه سوابق و تجربه  و دانشی باشگاه به این جماعت سپرده می شود و بنا بر گفته دکتر دادکان دستهایشان با دلالان در یک سفره هست و در کنارش به حساب باشگاه چون نمونه مدیریت آبی ها به سفر ایتالیا می روند و یا چون مثال قرمزها کت و شلوار برای خودشان می خرند و ...

اما طرفداران فوتبال  باید دامنه تقاضاهای خود را بالاتر می بردند و بعنوان مثال می پرسیدند:

1/ چرا وضعیت اقتصاد این دیار به گونه ای است که مبلغ قرارداد برانکو به رقم ریالی در عرض چند ماه تا این اندازه به چندین برابر رسیده است و پول ملی ایران دچار چنین مصیبت تاریخی شده است.

2/ چرا این باشگاه ها آنقدر فساد و نابخردی جریان دارد که نمی تواند بازیکنانی را که با آن قرارداد دارد را نگاه دارد و براحتی قرارداد بازیکنانی که قرارداد دارند فسخ می شود و بر ما همان می رود که در مقیاس کلان کشوری در مباحث برجام و روابط بین المللی با دیگر جهان و حجم مبادلات و ... رفته است.

3/ چرا طرفداربه بازیکنی اعتراض نمی کند که  در این روزهای جامعه ما که پسر بچه ای به خاطر عدم دسترسی به امکانات تحصیل از راه دور خودکشی می کند از بهترین امکانات مالی برخوردارند اما همچنان مشغول چشم نازک کردن به طرفدارانی است که تنها دلخوشی آنها همین فوتبال برزخی است.

4/ وچرا در این دیار با این همه منابع و شرایط بهنیه جغرافیائی  و ... این فوتبال برزخی باید تنها دلخوشی جوان ایرانی باشد.

5/  چرا همواره مربیان و مدیران و طرفداران ما دل به جوانان بی ریا نمی دهند و به تمنای هیچ ها هستند.