ارتش سرخ دات کام

اخبار

به یاد سالروز تولد زنده یاد جعفر کا ...

نویسنده : ارتش سرخ

-

نظرات : 0 اظهار نظر

-

7 سال پیش

به یاد سالروز تولد زنده یاد جعفر کاشانی

ارتش سرخ دات کام :

«بابا جان برو شاهین را درست کن» مرحوم جعفر کاشانی تعریف کرده بود؛ وقتی از در خانه خارج می شود ناگهان، مرحوم دکتر عباس اکرامی را می بیند که این را از او می خواهد. حالا 152 روز از درگذشت کاشانی بزرگ هم می گذرد. به روایتی روز تولدش است، هر چند روایت خود او از روز تولدش چیز دیگری بود.

هنوز هم وقتی خبر می رسد که هیات مدیره باشگاه جلسه دارد، دل مان هوایش را می کند که آرام می آمد و آرام تر می رفت. با حراست طبقه همکف یا دفتر مدیرعامل که تماس می گرفتیم. اول می پرسیدیم همه حضور دارند؟ جواب هر چه که بود، می پرسیدیم جعفر خان هم آمده است؟ یک جورهایی اعتبار و رسمیت جلسه بود. شاید هم بسیاری ندانند اما به راستی وزنه و نعمتی بود در بسیاری مواقع که به حضور بزرگتری دانا نیاز بود.

جعفر خان بود و ادبیات خاص خودش که اگر منظور و هدف و به تعبیر برخی ترجمه اش را نمی دانستی، بند می کردی به این که همیشه می گوید پرسپولیس باید باشگاه شود. جدای از اینکه باورش بود، هرگاه این جمله را می گفت باید می دیدی با توجه به شرایط زمان و مکان و سخنی که گفته ای ترجمه اش چه می شود و منظورش چیست؟ کاشانی گاهی با یک نگاه منظورش را می رساند و گاها با یک جمله کنایه هایی می زد که اگر مورد پیگیری قرار می گرفت اوضاع متفاوت بود و اگر دغدغه های همه، مثل او بود وضعیت امروز پرسپولیس چیز دیگری بود.

یک بار که برای انجام کاری به دفتر یکی از مدیران عامل سابق باشگاه هم رفته بودیم، زنده یاد جعفر کاشانی هم حضور داشت. مدیرعامل دستوری داد که انجام دهیم. هنگام خروج نگاه جعفر خان معنی دار بود. پرسیدم شما امری ندارید؟ پاسخ به ظاهر عادی بود. از اتاق که خارج شدم. به تلفن همراه مدیرعامل پیام دادم که؛ آقای کاشانی بابت موضوعی از شما ناراحت است ولی دلیلش را نمی دانم. چند لحظه بعد آن دستور لغو شد.

مرحوم جعفر کاشانی متفاوت بود مثل اکثر قدیمی ها.

حالا بیش از 5 ماه از درگذشت ناگهانی او می گذرد ولی ما هنوز حضورش را احساس می کنیم. در تمام این سال ها همیشه به نگارنده گفت:" از ما که گذشت. باشگاه شدن پرسپولیس را نمی بینم ولی شما جوان ها برای این تلاش کنید." این بزرگمرد تاریخ پرسپولیس  یک بار یکی از جمله معروف همایون بهزادی را این گونه کامل کرد؛

"باشگاه شاهین مارا ساخت، ما تیم پرسپولیس را ساختیم. شما جوان ها باشگاه پرسپولیس را خیلی بزرگتر از این ها بسازید." یکی از آخرین خواسته هایش این بود که پرسپولیس خودش را باور کند و هواداران هم خود و پرسپولیس را باور داشته باشند. باور کنند که اگر همه آدم ها هم نخواهند، می توانند اگر با هم بخواهند.

اولین سالروز تولدش که در میان ما نیست، بهانه این مطلب بود. خود ایشان البته روایت دیگری داشت. مهدی حدادپور تاریخ نگار ورزشی و فوتبال ایران در این باره می گوید: «مرحوم کاشانی یک بار به من گفتند: تولد واقعی شان، در واقع به روز 23 فروردین سال 1323 بر می گردد ولی خب دوستان کمی عجله دارند.»

درباره زنده یاد جعفر کاشانی حرف و گفتنی بسیار است. او جزو معدود نفراتی بود که مستقیم از تیم یک شاهین سر درآورد، آن هم وقتی که هنوز 17 سال داشت. در ورزشگاه شهباز در حوالی طرشت، پا به توپ می شد. از یک خانواده فرهنگی بود. دکتر عباس اکرامی اول بار او را همان جا می بیند. فوتبال و اخلاقش را می پسندد و همان جا به وی می گوید که از فردای آن روز به شاهین برود. او به خط دفاع شاهین می رود در حالی که نفراتی چون؛ حمید جاسمیان، جعفر نامدار، امیر عراقی و ایرج دبیر سیاقی در آن توپ می زدند.

مهدی حدادپور از مرحوم جعفر کاشانی نقل می کند که 26 سال بعد از این ماجرا بود که یک روز جعفر خان هنگام خروج از خانه متعجب و ناباورانه به مردی نگاه می کند که روی سکوی جلوی در نشسته بود. دق الباب نکرده بود. شادروان دکتر اکرامی که آن زمان انگلیس محل سکونتش بود در حالیکه دو دستش رو عصا و چانه اش روی دست ها بود سرش را کمی می چرخاند و خطاب به او می گوید: «بابا جان برو شاهین رو درست کن.»

همین حرف مقدمه تکمیل تشکیلاتی می شود که در نارمک بر پا است. 14 سال بعد در دفتر روزنامه نشسته بودیم و برای پرسپولیس مطلب می نوشتیم که مرحوم مرتضی احمدی وارد شد. گویا با همان بی.ام.دبلیو 2002 که عشق جوان های قدیم بود، آمده بود.

آمده بود که چند نفری را با خودش به مراسم افتتاحیه فاز جدید باشگاه شاهین ببرد. چه مراسمی بود و چه چهره هایی که آن جا نبودند. بسیاری از آن ها دیگر در میان ما نیستند. تاریخ شاهین و پرسپولیس یک جا جمع شده بود. اکثر آن هایی که افسانه های پرسپولیس را رقم زده بودند حضور داشتند. از زنده یاد صفر ایرانپاک آقای گل دربی ها تا مرحوم همایون بهزادی.

دکتر عباس اکرامی خوشحال از تلاش های شاگرد خلف خود در صدر مجلس بود. مرحوم جعفر کاشانی، مرحوم امیر مسعود برومند، مرحوم حسین فکری، مرحوم ناظم گنجاپور، مرحوم ابراهیم آشتیانی، مرحوم ناصر حجازی و بسیاری دیگر چون حمید جاسمیان، فریدون معینی، کاظم رحیمی، بیوک و رضا وطنخواه و بسیاری دیگر آمده بودند.

جعفر کاشانی در دوران بازیگری به عنوان یکی از بهترین مدافعان فوتبال ایران شناخته می شد هر چند استخدام در وزارت امور خارجه در نهایت باعث شد در حالی که هنوز می توانست در اوج باشد از فوتبال خداحافظی کند. شاید بد نباشد بدانید که او می توانست دروازه بان خوبی هم باشد. دو بار برای پرسپولیس دروازه بانی کرد که حاصل آن دو کلین شیت بود. هر دو بازی هم برابر تیم عقاب از بهترین تیم های آن دوران.

ماجرای اولین دروازه بانی او به تورنمنتی مربوط می شد که اولین نماینده ایران در رقابت های باشگاهی آسیا را معلوم می کرد. آن روز عزیز اصلی در آخرین لحظه به خاطر اختلافی که با باشگاه داشت از ترکیب دور ماند.هادی طاووسی دیگر گلر تیم هم نبود ولی مرحوم پرویز دهداری ترکیب را بدون نام او اعلام می کند و در میان نگاه متعجب بازیکنان ناگهان به جعفر کاشانی می گوید درون دروازه بایستد. پرسپولیس این بازی را با نتیجه 5 بر صفر به سود خود به پایان رساند. جعفر کاشانی در این بازی چند موقعیت خوب را از حریف می گیرد. در ان زمان تیم عقاب، غلام وفاخواه مهاجم نامدار فوتبال ایران در آن دوران را در خط حمله خود داشت که بعدا به عنوان یار قرضی پرسپولیس را در اولین حضور تیم های ایرانی در آسیا همراهی کرد.

مرحوم جعفر کاشانی خود از آن روز چنین می گوید: اسامی را خواندند، منتظر بودیم تکلیف دروازه بان معلوم شود. آقای دهداری ناگهان به من گفت دروازه بان باشم. خب تعجب کردم. پرسیدم؛ من توی گل بایستم؟ هیچ منظوری در کار نبود. فقط جا خورده بودم ولی در آن دوران همین هم خیلی زیاد بود. آقای دهداری به خاطر همین سوال دو ماه با من سر سنگین بود با این که دروازه را هم بسته نگه داشته بودم.

لینک کوتاه : https://arteshesorkh.com/p/126918

نظرت رو بنویس

از حروف انگلیسی استفاده نکن

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر فقط کاربرانی که در سایت ثبت نام کرده باشند میتوانند نظر ثبت کنند.
جهت ثبت نام میتوانید اینجا کلیک نمایید.

اولین نفری باشید که نظرش را ثبت می کند.