بگوویچ: قهرمانی من و برانکو خوشحال کننده است

سرمربی کروات سابق پرسپولیس و امید ایران از روزهای حضور در فوتبال ایران و موفقیت در این سال ها یاد کرد و اینکه توانسته در این سالها خودش را به فرهنگ ایران وفق دهد.

وینکو بگوویچ نه به این خاطر که توانست همراه گل گهر سیرجان قهرمان لیگ دسته یک ایران شود، بلکه به خاطر 20 سال حضور در ایران مشهور است. او 20 سال پیش بود که کرواسی را ترک کرد و به خاورمیانه آمد تا در ایران کار کند. این می تواند یک رکورد برای خارجی باشد که در فوتبال ایران کار می کند.

* در ابتدا از شرایط خودتان برای مربیگری در ایران بگویید؟
70 سال الان سن دارم. خیلی سن و سال من بالا رفته است. قطعاً یک سال دیگر مربیگری می کنم و در ادامه به کشورم بر می گردم. دیگر کافی است.

* شما ما را یاد تومیسلاو ایویچ می اندازید که سال ها مربیگری کرد و بعد از هر سال به فکر سال بعد بود.
بله یک حقیقی در آن نهفته است. فوتبال همیشه شما را به سمت خودش می کشاند. ناراحت کننده است که مربی مثل او را از دست دادیم. من چند سالی است که در گل گهر کار می کنم و توانستم قهرمانی در لیگ دسته اول ایران را به دست بیاورم. این برای مربی های کروات باعث افتخار است که برانکو همراه پرسپولیس قهرمان لیگ برتر ایران شد و من همراه گل گهر قهرمان لیگ دسته یک شدم. واقعاً خوشحال کننده است.

* راستی یک صحبت دیگر. میرسلاو بلاژویچ نیز یک بار گفته بود که مربی موفق و خوشحال مربی است که تیم داشته باشد؟
موافقم. اگر تیمی و باشگاهی به دنبال شما باشد به این معنا است که شما موفق بوده اید. من این خوشحالی را داشتم ولی هیچ وقت به دنبال این نبودم از خودم تعریف کنم و نیازی نیز به آن ندارم. در این 20 سال من در الوصل در فوتبال امارات و القطر در قطر نیز کار کردم. در ایران نیز در تیم های زیادی بودم از جمله پرسپولیس و تیم امید ایران. پرسپولیس یک مکتب بزرگ در فوتبال ایران است و 30 میلیون هوادار دارد و مثل یک جنبش و هدفی مقدس برای هواداران است.

* چطور به ایران آمدید و سال ها در اینجا مربیگری کردید؟
من هم به مانند خیلی ها به خاطر استانکو به ایران آمد. او بود که راه ورود مربی های کروات را به فوتبال ایران باز کرد. خدا او را بیامرزد. خیلی اتفاقی با استانکو در حال صحبت بودیم که او عنوان کرد می خواهد برای مربیگری به قبرس برود و به من گفت که به ایران بیایم و مربیگری کنم. فکر می کنم سال 1999 بود که این صحبت ها انجام شد. با خودم تعجب کردم. چرا باید برای مربیگری به ایران بروم. من آرزوی مربیگری در هایدوک را داشتم و حالا ایران؟ استانکو مرد بزرگ و مربی موفقی بود و از او به خاطر این فرصت تشکر می کنم. من به او اعتماد کردم و راهی فولاد شدم.

* اگر کسی می گفت قرار است 20 سال در آنجا مربیگری کنید چه می گفتید؟
به هیچ وجه قبول نمی کردم. محال است (باخنده).