بیانیه خانواده نوروزی پس از برگزاری مراسم هفتمین روز درگذشت «هادی»

 خانواده کاپیتان فقید پرسپولیس با صدور بیانیه ای از حضور مردم در مراسم درگذشت او بیانیه ای را صادر کردند.

پس از برگزاری مراسم هفتمین روز درگذشت هادی نوروزی که در روستای کپورچال بابل برگزار شد، خانواده نوروزی با صدور پیامی از حضور مردم، رسانه ها، اهالی فوتبال و ورزش و ... تشکر کردند.  احد ابراهیم پور برادر همسر مرحوم نوروزی این پیام را در مراسم هفتمین روز درگذشت هادی نوروزی در کپورچال خواند و با درخواست خانواده نوروزی توسط رسانه ها انعکاس پیدا می کند.

در این بیانیه آمده است:

هفت روز گذشت از غم بی پایان، اینجا برای چه دور هم جمع شده ایم؟ برای که؟ چه کردی با ما داغ بر دل نشسته...

دلمان شکسته، قلبمان آتش گرفته، جگرمان سوخته، روزی هزار بار مردیم و زنده شدیم از این غم بی پایان. هفت روز گذشت، بدون او که تنهایمان گذاشته رفته که رفته، مانده ایم بی او چه کنیم؟ چه بگوییم سرگشته ایم و حیران.

اشک امانمان نمی دهد، دلمان آتش گرفته از این غم.

اما همه آمدند، همه و همه. از هواداران که اشک ها یشان سیلابی به راه انداخت تا همراهی اهالی رسانه که گریستند و لحظه به لحظه کنارمان بودند و خواستند بگویند فراموشت نمی کنند. از خبرگزاری ها و مطبوعات گرفته تا رسانه ملی که مهر و محبت را در حقمان تمام کردند.

اما......اما مردم آمدند؛

از همان لحظه آغاز غم بی پایان همه آمدند دوست و آشنا، از اهالی خانواده بزرگ ورزش هیچ بزرگی بزرگی اش را از ما دریغ نکرد. همه آمدند کنارمان همه فوتبالی های با معرفت. از مدیر و مربی گرفته تا بازیکن و هواداری که دلش خون است و ما یار سفر کرده ما شرمنده آنها و همه.

همه آمدند و مرهمی گذاشتن روی این زخم. هنرمندان بزرگوار، مسئولان عالی رتبه، هم استانی ها وهمشهریان با معرفت. از همه ممنونیم، همه آحاد ملت ایران. به خدا شرمنده ایم که هر چه فکر کردیم به نتیجه ای نرسیدیم جز کلی گویی و تشکری بدون نام بردن از باشگاه، فرد، نهاد یا ارگان و شهری. این همراهی و همدلی شما ملت بزرگوار آنچنان عظیم بود که حتی ترجیح دادیم از خانواده بزرگ پرسپولیس یا بابل و کپورچالی های عزادار هم نامی نبریم تا مبادا در ورای این نام بردن ها نامی ازقلم بیفتد. ممنونیم، خاک پایتان سرمه چشم هایمان. دست های پرمهرتان را بوسه می زنیم و می گوییم: مردم دوست داشتنی، بزرگوار و با معرفت ایران. مردمی که همراه ما اشک ریختید و بر سر و سینه زنید، شما به ما تسلیت گفتید و همراهمان بودید و همدم بدترین روزهای ما اما این همراهی تان، این سوگواریتان چنان خالصانه و عاشقانه بود که ما هم باید به شما عزیزان تسلیت بگوییم.

آری. یار سفرکرده ما فقط متعلق به ما نبود، رفت و همه را داغدار کرد. رفت تا قدر همدیگر بدانیم.