تارتار، زیر فشار!

به نظر می‌رسد ماه‌عسل مهدی تارتار در پرسپولیس به پایان رسیده است. تیم او روز جمعه در ورزشگاه قلعه حسن خان با نتیجه دو بر یک برابر فجرسپاسی شکست خورد و تازه همان یک گل را هم خود فجری‌ها به خودشان زدند. این سومین شکست پرسپولیس در ۱۲ بازی لیگ برتر است، به علاوه دومین باخت پیاپی سرخپوشان در دیدارهای خانگی. روز جمعه برای اولین بار در این فصل علیه تارتار شعار داده شد، هیات‌مدیره بلافاصله پس از پایان بازی، ۱۵ درصد از قرارداد بازیکنان و کادرفنی را کسر کرد که احتمالا اقدامی نمادین تلقی می‌شود و در نهایت روز گذشته جلسه‌ای با حضور آقای سرمربی در باشگاه برگزار شد که بسیاری آن را حمل بر اولتیماتوم کردند. آنچه مسلم است، جای پای تارتار در پرسپولیس حسابی شل شده.

تذکر جدی
دیروز تقریبا تمامی رسانه‌ها به بی‌ثبات شدن جایگاه تارتار در پرسپولیس پرداختند. به عنوان مثال، روایت خبرگزاری تسنیم از جلسه هیات‌مدیره را بخوانید: جلسه هیات‌مدیره باشگاه پرسپولیس صبح شنبه با حضور مهدی تارتار سرمربی و محسن خلیلی سرپرست تیم پرسپولیس در ساختمان این باشگاه برگزار شد. در این جلسه اعضای هیات‌مدیره و مدیرعامل باشگاه پرسپولیس صحبت‌های تارتار در خصوص نتایج اخیر این تیم را شنیده و درباره برخی مسائل با او صحبت کردند. مدیران باشگاه پرسپولیس هم تذکراتی به تارتار درباره شرایط تیم داده و نگرانی‌های خود را در این خصوص به اطلاع سرمربی تیم رساندند. در پایان جلسه، هیات‌مدیره باشگاه پرسپولیس حمایت خود از مهدی تارتار را اعلام کردند و به او برای هفته‌های پیش رو اطمینان خاطر دادند.

چطور کار به «حیا کن» رسید؟
خبرگزاری ایسنا هم گزارش بلندی از روند بی‌پایان اشتباهات مدیریتی در پرسپولیس طی سال‌های اخیر منتشر کرده که در نهایت منجر به وضعیت فعلی شده است. در بخشی از این گزارش آمده است: تنها چند روز بعد از ناکامی پرسپولیس در تورنمنت سه‌جانبه با اوسمار ویرا، تارتار رسما سرمربی پرسپولیس شد. او به عنوان یک مربی با تجربه در تیم‌های درجه دوی لیگ که روزی پیراهن پرسپولیس را بر تن کرده بود، انتخاب معقولی به نظر می‌رسید اما فارغ از این انتخاب، نکته مهم ماجرا اینجا بود که مدیرانی که دو سرمربی قبلی پرسپولیس (اسماعیل کارتال و اوسمار ویرا) را انتخاب کرده بودند و تجربه خوبی با آنها نداشتند، برای سومین بار برای نیمکت یکی از پر هوادارترین تیم‌های ایران تصمیم‌گیری می‌کردند و نگرانی هم همین‌جا بود. تارتار بارها در مصاحبه‌های خود از آرزویش برای نشستن روی نیمکت پرسپولیس گفته بود و مدیران هم در جهت برآورده کردن آرزوهای یک مربی تصمیم می‌گرفتند و به این فکر نمی‌کردند که نیمکت پرسپولیس جای برآورده کردن آرزوها نیست. آنهایی که با رفتار غیر حرفه‌ای و تصمیمات نادرست خود سهمیه آسیایی را از پرسپولیس گرفته بودند، باز هم در مقام تصمیم‌گیر نشسته بودند و در نهایت تارتار را انتخاب کردند.

گفته می‌شود کنار گذاشتن میلاد سرلک، مرتضی پورعلی‌گنجی‌ و امید عالیشاه، پیش‌شرط مدیران پرسپولیس برای سرمربی جدید این تیم بوده است. درباره ابعاد فنی این ماجرا حرفی نیست، ممکن بود خود مهدی تارتار هم چنین تصمیمی می‌گرفت که قابل احترام است اما اگر شایعات حقیقت داشته باشند، این پرسش مطرح می‌شود که مدیران پرسپولیس با کدام دانش فنی چنین تصمیمی گرفتند؟ پرسپولیس پنجره نقل‌وانتقالات تابستان را بسیار خوب پشت سر گذاشت و با جذب ۱۱ بازیکن، نشان داد به دنبال تحول چشم‌گیر در تیم خود است. در بازار بی‌رقیب، مدیران پرسپولیس با رفتارهای هیجانی نزدیک به یک همت بابت پرداخت پول صدور رضایت نامه بازیکنان جدید خود صرف کردند. آیا این ریخت و پاش بی‌حساب و کتاب، توجه‌ها و فشارها را روی پرسپولیس زیاد نکرد؟ تیمی که باید در آرامش کار کند، حالا تحت فشار هزینه‌هایی است که هیجانی صرف شده و نتیجه مورد انتظار را هم در بر نداشته است. پرسپولیس باز هم باخت چون هنر مدیریت فقط‌ پول خرج کردن در نقل‌وانتقالات نیست.

درست است که پرسپولیس در ظاهر در جریان هفته دوازدهم لیگ برتر برابر فجرسپاسی متحمل شکست شد و صدر جدول را از دست داد، اما ریشه این باخت فقط به مسائل فنی بازی برنمی‌گردد. پرسپولیس بیش از یک سال است که دائم می‌بازد، چون کسانی برایش تصمیم می‌گیرند که اشتباه و مسوولیت خود را نمی‌پذیرند و در جهت اصلاح اشتباهات خود قدم برنمی‌دارند. در پرسپولیس در بر همان پاشنه می‌چرخد.