تحریم سخت؛ نعمت بزرگ برای برانکو

پرسپولیس بازیکنانش را از دست داد و ضربه بزرگی خورد. با این وجود با همه سختی ها توانسته است همچنان در اوج باشد. قرمزها تنها 13 بازیکن بزرگسال در لیست دارند اما همچنان روند بازی این تیم به طوری است که آنها توانسته اند موفق عمل کنند. چطور اما این اتفاق رخ داده است؟ چرا برانکو می تواند تیمش را حتی با 13 بازیکن پیش ببرد و با همه چالش ها، در کورس باشند و مثل بازی برابر الدحیل از شکست یک حماسه بسازند؟

این شاید بیش از هر چیز ریشه در سبک مربیگری برانکو دارد. او عادت دارد به بازی با تعداد بازیکنان کمتر. او تقریبا از دیرباز که سرمربی تیم ملی هم بود تقریبا دایره بازیکنانش به بیش از 16 بازیکن نمی رسید. حتی کل دایره بازیکنانی که در تیم ملی دوره او بازی می کردند به 14 بازیکن فیکس و ذخیره می رسید. امیر قلعه نویی بعد از برانکو وقتی هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت، در مصاحبه ای گفت: «کل بازیکنان تیم ملی در بازه ای 5 ساله، 20 تا 25 نفر بوده اند. این تیم گل خانه ای عمل کرده است و دستم بسته است!»

بعد از آن در این سال های حضورش در پرسپولیس هم تقریبا همیشه شرایط کار برانکو به همین صورت بوده است. برانکو این تفاوت را با دیگر مربیان دارد. شاید دایره داشتن 14 یا 15 بازیکن ثابت برای مربیان دیگر به یک بحران بدل می شود اما برانکو این تبحر را دارد که وقتی تیمش را با تعداد محدودی بازیکن در پازل تفکراتش می چیند، به بهترین شکل از داشته هایش بهره می گیرد!