ترابیان: مشکل اصلی بیرو در بلژیک، زبان فرانسه است

رضا ترابیان سابقه بازی در لیگ بلژیک را دارد. به همین دلیل شاید بیشتر از هر کسی بداند تصمیم علیرضا بیرانوند برای پیوستن به لیگ این کشور درست بوده یا نه.
او که در پایان دوره بازیگری اش، دوره های مربیگری را هم گذراند اما به این دلیل که احساس کرد فضای کار با روحیه و اخلاقش سازگار نیست، قید مربیگری در تیم های لیگی را زد.
در مورد وقایع اخیر فوتبال صحبتی داشتیم با بازیکن سابق پرسپولیس. گفت وگوی ما با رضا ترابیان را در زیر می خوانید:

*لیگ هم که قرار است از چند وقت دیگر شروع شود.
اینطور که پیداست قرار است دوباره مسابقات استارت بخورد. تیم ها دارند تمرین می کنند، یعنی باید استارت بخورد. چاره نیست. همه به مشاغل خود برگشته اند. در مترو همدیگر را دیگر بغل می کنند، فوتبال که از اینها بدتر نیست.

*به خاطر تایم طولانی تعطیلی مسابقات و تمرینات، میزان آسیب دیدگی بیشتر نمی شود؟
بالاخره این مسئله روی کیفیت بازی ها تاثیر می گذارد و کیفیت قطعا پایین می آید. چاره ای هم ندارند. یا قهرمان را باید معرفی کنند تا تکلیف برای سال بعد مشخص شود و یا اینکه مسابقات برگزار شود. کلا که نمی شود کنسل کرد. البته اعتراض هم در هر شرایطی وجود دارد. تیم ها هزینه کرده اند. انصاف نیست تکلیف تیم ها مشخص نشود. می توانند مسابقات را فشرده برگزار کنند.

*از وضعیت پرسپولیس خبر دارید؟
طبق صحبتی که با یحیی داشتم، پرسپولیس هم مشکلات خودش را دارد. خیلی از بچه ها آماده نیستند. آنها هم مثل تیم های دیگر هستند، مصدوم دارند، یکی از خارجی ها نیامده، بشار هم مثل اینکه آماده نیست. در عراق تمرین نکرده. همه مشکل دارند، همه تیم ها شرایط شان مثل هم است. نمی شود گفت در پرسپولیس همه آماده اند یا استقلال. همه مثل همند. به هرحال زمان نسبتا خوبی برای تمرین داده اند. تا شروع بازی ها یک ماه می شود.

*علیرضا بیرانوند هم دیگر رفتنی شده، هرچند که روز یکشنبه نتوانست به بلژیک سفر کند.
بله دیدم، برای رفتن مشکل دارد. او فقط ویزا و بلیت داشت اما در این شرایط کرونا که پروازها لغو شده و محدودیت رفت و آمد وجود دارد، به چیزها و اقدامات دیگری هم نیاز هست. من هم می خواستم سفر کنم، چند ماه است که دنبالش هستم و کلی کار انجام داده ام اما هنوز که اجازه ورود به آن کشور را پیدا نکرده ام. به هرحال به خاطر کرونا قوانین تغییراتی داشته.

*شما تجربه حضور در فوتبال بلژیک را داشتید. فکر می کنید بیرانوند آنجا موفق می شود؟
یک مشکلی که فکر می کنم بیرانوند آنجا داشته باشد زبانش هست. چون در بلژیک فرانسوی صحبت می کنند. خیلی ها هم انگلیسی بلد نیستند. یا خیلی بد انگلیسی حرف می زنند، بلد هم باشند خیلی حرف نمی زنند. بعید می دانم بیرانوند زبان فرانسوی اش خوب باشد. یکی از مشکلات همین است، بعد هم اینکه شرایط زندگی آنجا متفاوت است. بیرانوند در بلژیک شرایط جدیدی را تجربه می کند و با خانواده هم می رود. من دو سال در بلژیک بودم، برای خود من هم مشکلاتی به وجود آمد. ضمن اینکه در خبرها خواندم تیم جدیدش خیلی هم موافق استفاده از او نیستند و این را در نظرسنجی ها اعلام کرده اند. به نظر من علیرضا بیرانوند اشتباه کرد، جای خوبی را برای آینده اش انتخاب نکرد. شاید می توانست بهتر از این انتخاب کند، اگر صبوری می کرد. خیلی وقت است روی رفتن پافشاری می کند و این تصمیم را گرفت. مثل طارمی که آن اوایل عجله داشت و انتخاب بدی کرد، اما زود متوجه شد و فهمید انتخاب خوبی نکرده و بعد تصمیم درستی در مورد آینده اش گرفت. بیرانوند هم عجله کرد. خیلی بهتر می توانست انتخاب کند، شرایط زندگی آنجا به همراه زبان فرانسه شاید برایش یک خرده مشکل ساز شود، البته حالا که تصمیمش را گرفته، امیدوارم که موفق شود.

*این روزها هر روز یک مدل شوک به فوتبالی ها وارد می شود. از پشت پرده قرارداد ویلموتس تا بازگشت کفاشیان و کاهش محرومیت پنج ساله اش به یک سال.
یک چورایی همیشه فوتبال ما از بالا مشکل داشت و به صورت سلسله مراتب به پایین می آمد. آدمی که اینهمه سال اینجا زحمت کشید و آن نتایج خوب را به دست آورد، تیم را راحت و باعزت به جام جهانی برد، اما برایش اینهمه داستان درست کردند. گفتند کیروش در همه چیز دخالت می کند، دلیلش این بود که چون آمد و دید در این سال ها هیچ چیزی سر جای خودش نیست. آنها حتی لباس تیم ملی را هم نمی توانستند مدیریت کنند، زمین نداشند، کیروش مجبور بود همه چیز را مدیریت کند. همین زمین را با زحمات کیروش داریم که آخرش هم به خودش وفا نکرد. مجبور بود در همه چیز دخالت کند. لباس با مارک و کیفیت عجیب به تیم ملی می دادند، بازی های دوستانه کنسل می شد، او هم دلش می سوخت، به نظر من فقط اون آدم به درد فوتبال ایران می خورد. حرص همه چیز را می خورد. رزومه اش نشان می دهد با اینهمه بی نظمی و آماتور بودن ما، تیم ایران را به جایگاهی رساند که لااقل راحت به جام جهانی رفتیم و جلوی تیم های بزرگ جوری بازی کردیم که مردم توقع صعود داشتند. ایویچ خدابیامرز هم چنین نقشی را در فوتبال ما ایفا کرد، دیسیپلین داشت. در تیم کیروش هم کسی جرات نداشت یک دقیقه دیر کند و یا از دستور مربی سرپیچی کند. اما در فوتبال ما هیچ چیزی سر جای خودش نیست. همین پرسپولیس و استقلال را نگاه کنید، مدیران سه ماه سه ما عوض می شوند. با کلی خرابکاری و بدهی می روند و این به نفر بعدی منتقل می شود. آنها فقط 4 تا عکس می گیرند و می روند.