تساوی های پرسپولیس ، با ارزش جام

پرسپولیس برای سومین هفته متوالی به تساوی رسید. سه امتیاز از سه بازی برای صدرنشینی که رقیبان را در نزدیکی اش می بیند، ظاهرا عملکرد خوبی نیست. پرسپولیس در صورت پیروزی در تبریز می توانست تقریبا قهرمانی اش را قطعی کند، همانطور که هفته گذشته با شکست دادن سپاهان خیالش بابت قهرمانی تا حدود زیادی راحت می شد.

این سه تساوی اما معنای دیگری هم دارد. دو بازی از این سه بازی مقابل مدعیان قهرمانی و رقیبان مستقیم پرسپولیس بوده و تیم برانکو اجازه نداده آنها بتوانند فاصله شان را کمتر کنند.

مرور جریان این دو بازی هم نشان می دهد که سپاهان و تراکتورسازی تب و تاب بیشتری برای برد داشتند و فشار زیادی وارد کردند. مساوی برای دو تیمی که به دنبال کم کردن فاصله شان بودند، نتیجه خوبی نبود. در عوض پرسپولیس با این تساوی ها توانست به آنچه می خواهد برسد.

تساوی در خانه ذوب آهن که در نیم فصل دوم کاملا اوج گرفته، تساوی مقابل سپاهان که با انگیزه زیادی به تهران آمده بود و در نهایت تساوی با تراکتورسازی که بعد از سه شکست به دنبال بردن پرسپولیس بود، نمی تواند نتایج بدی باشد.

در مقیاس وسیع تر، پرسپولیس این صدرنشینی را مدیون نتایج خوبی است که مقابل مدعیان قهرمانی گرفته. در یکی از معدود فصول لیگ برتر که پنج تیم در کورس هستند، نتایج بازی های مستقیم این تیم هاست که سرنوشت قهرمانی را تعیین می کند.

پرسپولیس هیچ کدام از این هشت بازی را نباخت و به رقیبانش هدیه نداد. آنها پدیده را در دو بازی رفت و برگشت شکست دادند، مقابل تراکتور و سپاهان دو بار مساوی کردند و توانستند از استقلال 4 امتیاز بگیرند. پرسپولیس در هفته های پایانی لیگ چند بازی سخت با مدعیان قهرمانی داشت که لغزش در آنها می توانست صدر را از این تیم بگیرد، ولی تیم برانکو با وجود فشردگی تقویمش از هیچ کدام از آنها دست خالی خارج نشد.
این درست نقطه مقابل استقلال شفر است که در بازی های بزرگ نتیجه نگرفت و هرگز نتوانست فاصله اش با صدر را جبران کند. پرسپولیس هرچند در تبریز گل اول را زد و می توانست برنده شود، ولی همین یک امتیاز هم توشه خوبی برای قهرمانی است.