تصور کن ...

جان لنون خواننده بزرگ بریتانیایی و عضو گروه بیتلز در۴۷ سال پیش آهنگی به نام «تصور کن» را خواند که در آن دنیایی را تصور کرد که تنها صلح و انسانیت حاکم آن باشد. وقتی به کمپین #نه_به_خشونت_در_استادیوم فکر می کنم ناخودآگاه به یاد همان دنیایی می افتم که جان لنون تصور کرده بود و گفته بود شاید او را یک خیال پرداز تصور کنند اما او تنها نیست.

من هم خیال پردازی می کنم از همه مشکلات اقتصادی و اجتماعی و زیست محیطی و فرهنگی جامعه گذر می کنم و تصور می کنم در جامعه ای هستم که تنها دغدغه فوتبال و قهرمانی تیم محبوب است و می اندیشم آیا این فوتبال می تواند مردمان خوشبخت و با فرهنگ و شادمان و بدون فشارهای روانی را متعادل نگاه دارد؟ فوتبالی که امکانات صنعتی کشورش برای تیمهایی است که در آن مکان قرار دارند خرج می شود و بقیه کشور محروم از در آمدهای فولاد و مس و ... هستند آرامش می دهد؟ فوتبالی که وزارت ورزشش متولی دو تیم رقیب دیرین می شود و با تمام بدهی های مدیران از کل نازک تر به آنها نمی گوید؛ چوب محرومیت به تیمهای تحت تکلفش می زند می تواند تماشاچی آرام داشته باشد؟

فوتبالی که خصوصی سازی اش می شود استقلال اهواز و استیل آذین و ... می تواند آرامش دهد؟ فوتبالی که بدهی پرسپولیس و استقلال را مرتبا به رخشان می کشد و اموالشان را پس نمی دهد به مردم آرامش می دهد؟  فوتبالی که اصرار دارد خصوصی سازی برای قطب سرخ و آبی پایتخت نباشد و در میان کشمکش های طرفدارانی که خوشحال تر می شوند وقتی خشم بیشتری نسبت به وزیر و وزارت ورزش نشان می دهند می تواند پردیس آرامش به مردم دهد؟ فوتبالی که از کوچکترین امکانات رفاهی در ورزشگاه هایش بهره ای ندارد و در بلیط فروشی از سیستم عهد باستان بهره می گیرد چه تماشاچی جز از نوع خشمگینش را به داخل استادیوم ها هدایت می کند؟ فوتبالی که برنامه سرگرم کننده اش می شود دعواهایی که عادل فردوسی پور در برنامه اش طراحی میکند می تواند موفق باشد؟ فوتبالی که تیمهای با سابقه اش چون نفت تهران و پاس تهران به سرنوشت عقاب و شاهین و تهرانجوان و دارایی یعنی نابودی می رسند چگونه شادمانی دارد؟ فوتبالی که اهل فنی در کادرهای مدیریتی اش حضور ندارد و مدیریت فدراسیونش قوانین کاپیتالیزاسیون و امتیاز تنباکو و به توپ بستن مجلس و حقارت مردم ایران را نمایشی دیگر می دهد می تواند آرامش دهد؟ فوتبالی که عاجز است یک بازی تحت عنوان سوپر جام برگزار کند شادی می دهد؟ فوتبالی که دختران عاشقش را ریش دار می کند شادی دارد؟ این حکایت فراتر از رویا نیست؟