ارتش سرخ دات کام

اخبار

تفاوت بزرگ سروش و طارمی ...

نویسنده : ارتش سرخ

-

نظرات : 0 اظهار نظر

-

9 سال پیش

تفاوت بزرگ سروش و طارمی

ارتش سرخ دات کام :

سروش رفیعی، پرسپولیس را تنها بعد از یک نیم فصل ترک کرد. او دوران نسبتا خوبی را در تیم برانکو پشت سر گذاشت اما نمایش های فراتر از استانداردهای فوتبال ایران ارائه نکرد و به محض دریافت اولین پیشنهاد از لیگ قطر، قید آینده اش در پرسپولیس را زد و به باشگاه الخور پیوست.

مهدی طارمی، سه فصل در باشگاه پرسپولیس حضور داشت. هر سه فصل یکی از بهترین مهره های تیم بود و دو سال متوالی آقای گل لیگ برتر لقب گرفت. او بارها در حساس ترین لحظات ناجی پرسپولیس شد و گل های مهمی برای این تیم زد و سرانجام تصمیم گرفت آینده اش را در ترکیب یک تیم خارجی جستجو کند.

در یک روند طبیعی، انتظار می رود هواداران باشگاه علیه سروش موضع بگیرند و طارمی را برای تحقق رویای اروپایی اش تحسین کنند اما واکنش ها کاملا در جهت عکس اتفاق می افتد. قرمزها هنوز سروش رفیعی را دوست دارند. برای او آرزوی موفقیت می کنند و در انتظار روزی هستند که ستاره شیرازی دوباره در تیم محبوب شان دیده شود. سروش برای خداحافظی به اردوی پرسپولیس ملحق شده و با بازیکنان و کادر فنی عکس یادگاری گرفته و بدون دلخوری، از باشگاه جدا شده است.

در مقابل اما مهدی طارمی با تصمیمی مشابه، تندترین واکنش ها و سخت ترین حمله ها را به جان خریده است. حالا سوال اینجاست که این تفاوت بزرگ از کجا نشات می گیرد؟ آیا تفاوت بنیادی واکنش ها، تنها به این خاطر است که سروش بازیکن آزاد بوده و طارمی با پرسپولیس قرارداد دارد؟ 

آن چه مهدی طارمی نمی داند- یا می داند و دوست دارد نادیده اش بگیرد- این است که محبوبیت در بین هوادارها، تنها به معادله های زمین فوتبال بستگی ندارد. 

قرمزها در همین مدت کوتاه، همیشه پالس های مثبتی از سروش رفیعی دریافت کرده اند و شیفته آرامش و رفتار بی هیاهوی این بازیکن شده اند اما ستاره بوشهری، هر روز دلایل بیشتری برای تردید به تماشاگرها می دهد. او بعد از یک سال، هنوز هم روش مسالمت آمیزی برای جدایی از باشگاه انتخاب نکرده. فصل قبل مرد شماره 9 با باشگاه قرارداد نداشت و همه پذیرفته بودند که برای پیشرفت باید به اروپا منتقل شود اما او با حضور در باشگاه برای تمدید قرارداد، به این توافق عمومی پشت پا زد. درست وسط رجزخوانی برای تیم های رقیب با تصویر طارمی، ناگهان عکس او در لباس ریزه اسپور منتشر شد.

مدل رفتن او، اشتباه بود و مدل بازگشت اش، اشتباه برای جبران اشتباه. درست مثل پاک کنی که به جای پاک کردن صفحه، آن را سیاه تر می کرد. طارمی یک ستاره درخشان بود و در عین حال، راهنمای گام به گام محبوب نشدن در عین درخشش.

وقتی روی خط میانه زمین می نشست تا به پنالتی رامین کم محلی کند، وقتی بهترین موقعیت ها را با سهل انگاری از دست می داد، وقتی آقای گل شدن برای اش مهم تر از موفقیت تیم بود، وقتی اصرار داشت به هر قیمتی پشت ضربه پنالتی قرار بگیرد، وقتی در اینستاگرام غرق شده بود، وقتی به مراسم همایون بهزادی نمی رفت تا به گفته خودش هوادارها آویزان اش نشوند، وقتی با ویدئوهای عجیب، تمرکز تیم را به هم می ریخت، باید در انتظار روزی می ماند که خبر جدایی اش، با بدرقه هایی کنایه آمیز روبرو شود.

چطور می شود دو سال متوالی کفش طلای فوتبال ایران را به دست بیاوری و در اوج محبوبیت نباشی؟ چطور ممکن است بعد از این همه گل مهم، همه آماده باشند تا با تیمِ بدون تو، کنار بیایند و از باشگاه بخواهند که بر روی ماندن ات، پافشاری نکند؟ پاسخ این سوال ها را مهدی طارمی بهتر از هر کس دیگری می داند. ستاره بازی های بزرگ و اشتباه های بزرگ تر.

لینک کوتاه : https://arteshesorkh.com/p/91454

نظرت رو بنویس

از حروف انگلیسی استفاده نکن

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر فقط کاربرانی که در سایت ثبت نام کرده باشند میتوانند نظر ثبت کنند.
جهت ثبت نام میتوانید اینجا کلیک نمایید.

اولین نفری باشید که نظرش را ثبت می کند.