تمام ثروت های آشکار و نهان برانکو

بازگشت قریب الوقوع حسین ماهینی و محمد انصاری به ترکیب پرسپولیس هرچند بسیار دیر صورت می پذیرد و به فصل رو به پایان لیگ برتر و جام حذفی فوتبال کشور و همچنین واپسین دیدارهای مرحله گروهی جام باشگاه های آسیا وصلت نمی دهد اما نشان از سرمایه انسانی چشمگیری دارد که برانکو ایوانکوویچ در اختیار دارد و می تواند فصول بعد نیز با تکیه بر آنها در هر سه جام فوق از نو بدرخشد.

آیا سرمربی کروات پرسپولیس ماندنی است؟ آیا تأخیرهای مکرر سران پرسپولیس در پرداخت معوقات وی، برانکو را مصمم به رفتن نکرده است؟ آیا فدراسیون فوتبال با انتصاب وی به عنوان سرمربی جدید تیم ملی دوری او را از پرسپولیس محقق نخواهد کرد؟ جواب این سوالات را نمی دانیم اما اگر برانکو ماندنی باشد، می تواند فصل بعد نیز مثل لیگ های شانزدهم و هفدهم و بر خلاف لیگ جاری خط دفاعی را بسازد که معبود او است و پس از خارج شدن انصاری چپ پا و ماهینی راست پا از محاسباتش طی تابستان و ابتدای پاییز سال پیش به گونه ای همیشه حسرت آن را حس کرده باشد.
 
غیبت های بی ضرر
البته غیبت این دو مدافع کارساز لطمه محسوسی به کارایی های تدافعی سرخ ها نزده و آنها پس از استقلال همچنان دومین خط دفاعی برتر فصل را در اختیار دارند و بدون احتساب دیدار روز گذشته شان برابر تراکتورسازی فقط 12 بار توپ را از تور خود بیرون کشیده بودند اما هر مربی که بتواند در ته فکرش روی داشتن نفراتی در حد ماهینی و انصاری و به عنوان ابزارهای کلیدی تدافعی اش حساب کند، قطعاً احساس خوشبختی خواهد کرد. خصلت مشترک هر دو بازیکن فوق چندپسته بودن آنها است. به گونه ای که ماهینی در تمامی نقاط خط دفاع قادر به بازی است و در هافبک وسط هم امتحان پس داده است. انصاری نیز پس از چهره شدن در دفاع چپ به انتخاب برانکو مدافع وسط شد و آنجا چنان درخشید که کارلوس کی روش هم در برخی مسابقات تیم ملی در سال های 1395 و 1396 از وی سود جست.
 
فداکاران و پایمردان
تجربه نشان داده اگر لازم باشد انصاری می تواند اضافه بر پیستون چپ در بال چپ هم بازی کند و هرچند تشابه وظایف این دو پست بسیار زیاد و خط و خطوط واحدشان آشکار است اما همین ملاحظات نشان می دهد که اولاً ارزش های فنی و کارایی های ورزشی انصاری و همچنین ماهینی به چه حدی می رسد و چرا باید سرمربی کروات پرسپولیس را بابت آنچه ثروت های آشکار و نهان او و باشگاه پرسپولیس است مردی خوشبخت دانست و بر اقبال بلند او به سبب داشتن لشکری ظاهراً کوچک اما سرشار از نفرات متمرکز بر وظایف شان و معتقد به لزوم فداکاری و پایمردی و جولان در تمام نقاط زمین تأکید ورزید.
 
یک زوج فوق العاده
پرسپولیس بدون انصاری و ماهینی نیز به لطف کوشش بلیغ زوج سید جلال حسینی و شجاع خلیل زاده دفاع وسط فوق العاده ای را در این فصل و همچنین فصل گذشته در خدمت خویش دیده و این دو بازیکن چنان مصمم و مکمل یکدیگر عمل کرده اند که انگار نه انگار طول مدت همکاری شان همین دو فصلی است که کنار یکدیگر ایستاده اند. با این حال ایوانکوویچ اینک می تواند در برخی  اندیشه ها و مهره چینی های خود در خط دفاعی و به تبع آن در خط میانی تجدید نظر و بزودی ماهینی و انصاری را نیز به آنها تزریق کند. رجعت ماهینی هم باعث تلاش بیشتر مهدی شیری برای حفظ جایگاه ثابت ماه های اخیرش در پست مدافع راست خواهد شد و هم پرسپولیس را امیدوار می کند که در روزهای غیبت محمد نادری و شایان مصلح نگران دفاع چپ خود نباشد.
 
احتمال های بدیهی
البته این امر و ایستادن ماهینی در دفاع وسط در روزهای غیبت سید جلال و شجاع نیز یک احتمال بدیهی و دلگرم کننده است. به کارگیری مجدد انصاری نیز دفاع چپ پرسپولیس را پر مهره تر و بیمه خواهد کرد و به همان منوال (و به سبک و سیاق ماهینی) بر شمار مردان قادر به حضور در پست حساس و خطیر مدافع وسط هم خواهد افزود. اینها موارد و ثروت هایی است که از حالا پرسپولیس را قادر می سازد فصل بعد را با اطمینان و نیروی بیشتری آغاز کند و از شدت گرفتن دائمی نبردهایش با رقبا که می خواهند حکومت بر فوتبال باشگاهی ایران را از دست این تیم خارج کنند، نهراسد.
 
خریدهای صوری
پرسپولیس به واقع در زمان نقل و انتقال های تابستانی امسال دو مهره جدید را به خدمت می گیرد که نه جذب شده از سایر باشگاه ها بلکه از متعلقات این باشگاه اند و شاید بهترین خریدهای پرسپولیس در سال جاری و کل سال های اخیر به حساب آیند، حتی اگر این خرید فقط امری صوری و یک توصیف بجا و دربردارنده دیدگاهی صحیح از ثمرات فراوان یک یا دو مورد از بازگشت مصدومان باشد. این در حالی است که برانکو تحت شرایطی حتی می تواند به استفاده چند دقیقه ای از ماهینی که بیشتر و سریع تر از انصاری بهبود یافته، در تک دیدارهای باقی مانده از همین فصل نیز بیندیشد.