تکلیف فینال جام حذفی را مشخص کنید

بیش از سه هفته از فینال جام حذفی فوتبال می گذرد و هنوز مشخص نیست مسبب اصلی آن نوع برگزاری مسابقه کیست. فدراسیون فوتبال البته این روزها با فرار رو به جلو اعلام کرده که با این وضعیت اصلا توانایی برگزاری مسابقات فصل بعد را ندارد. وضعیتی که فدراسیون و سازمان لیگ می گویند البته خیلی پیچیده نیست. اگر واقعا مشکل بلیت فروشی است، نباید کار سختی در پیش باشد. شماره دار کردن صندلی ها و سکوها و بخش های ورزشگاه ها برای کشوری مثل ایران مثل آب خوردن است. اگر مشکل چیز دیگری هم هست که باید اعلام شود و برایش راه حلی در نظر گرفته شود. نکته جالب این است که علی رغم اعلام چندباره این موضوع توسط فدراسیون، یعنی امکان عدم برگزاری لیگ سال آینده، هیچ کس حتی ذره ای به برگزاری مسابقات شک ندارد! همه تیم ها در حال برنامه ریزی برای فصل بعد و تمرینات پیش فصل هستند. تماشاگران هم هرگز در شبکه های اجتماعی در این باره صحبت نمی کنند. حتی مدیران و مربیان درگیر لیگ هم تا به حال نگفته اند که تکلیف ما را مشخص کنید که فصل آینده لیگ برگزار می شود یا نه. به نظر می رسد حتی مدیران فدراسیون هم می دانند که این تهدیدشان حتی یک درصد هم عملیاتی نمی شود. پس باید از همین حالا به فکر برگزاری یک لیگ و جام حذفی منظم تر باشیم. مشکل اساسی در ماجرای فینال جام حذفی امسال، میزبان مسابقات بود. تا یک هفته قبل از بازی نهایی اصلا معلوم نبود کدام شهر و ورزشگاه قرار است از آن میزبانی کنند.

ظاهرا فدراسیون نمی خواهد از اتفاقات امسال درس بگیرد اما بهتر است که این کار را انجام دهد. مهم ترین کاری که باید فدراسیون در این زمینه انجام دهد - حتی جلوتر از معرفی و برخورد با خاطیان فینال فصل پیش- این است که تکلیف میزبان مسابقات فصل بعد را مشخص کند. در دنیا دو راه حل برای این موضوع وجود دارد. یا باید مثل انگلیس و ایتالیا ورزشگاه ملی و قدیمی پایتخت را میزبان همیشگی مسابقات کنیم یا باید مثل سایر کشورهای صاحب فوتبال هر سال از بین ورزشگاه ها و شهرهای دارای صلاحیت، ورزشگاهی را پیش از شروع مسابقات به عنوان میزبان اعلام کنیم. اینطوری کسی هم نمی تواند مدعی شود به نفع تیم خاصی تصمیم گرفته شده؛ در شروع مسابقات اصلا مشخص نیست چه تیم هایی قرار است فینالیست شوند و اینکار شائبه برانگیز نمی شود اما وقتی کار به مرحله نیمه نهایی می رسد، فدراسیون ناچار است شهرهایی که هنوز تیم های شان درگیر مسابقات هستند را از بین گزینه ها خط بزند. در انگلیس ورزشگاه قدیمی ویمبلی لندن همیشه میزبان مسابقات فینال جام حذفی است. در ایتالیا هم ورزشگاه المپیکوی رم مامور انجام این کار است. هیچ وقت هم تیمی اعتراض نمی کند این وضعیت به نفع تیم هایی مثل رم و لاتزیو است. در اسپانیا و خیلی کشورهای دیگر هر سال در شروع مسابقات نام ورزشگاه میزبان فینال بر اساس قرعه اعلام می شود. مثلا سالی که گذشت ورزشگاه سانتیاگو برنابئو میزبان دیدار نهایی بود و هیچ کس هم نگفت که این به نفع تیم رئال مادرید است.

در ایران به نظر می رسد گزینه ها برای میزبانی محدود هستند. یا باید ورزشگاه آزادی میزبان همیشگی مسابقات شود یا هر سال بین ورزشگاه های دارای شرایط مناسب قرعه کشی شود. مزیت میزبانی در ورزشگاه آزادی این است که بازی در تهران برگزار می شود و شرایط برای پوشش تصویری و رسانه ای بهتر است. ضمن اینکه تیم ها خودشان را راحت تر می توانند به تهران برسانند چون هم تهران به نوعی در مرکز ایران است و هم پروازهای بیشتری به مقصد آن انجام می شود. وضعیت هتل و اسکان مناسب است و از لحاظ امنیت هم کار نیروی انتظامی راحت تر است. اگر قرار باشد میزبان بازی چرخشی باشد هم باید علاوه بر ورزشگاه آزادی، به ورزشگاه امام رضا(ع) مشهد، نصف جهان اصفهان و یادگار امام تبریز توجه کرد. این 4 گزینه در شهرهایی قرار دارند که امکانات بهتری در آنها وجود دارد و وضعیت آب و هوا در روزهای پایانی بهار که مسابقه فینال در آن انجام می شود هم مناسب است.

خلاصه اینکه تا چشم روی چشم بگذاریم لیگ سال آینده هم شروع می شود و بهترین واکنش به اتفاقات فینال فصل پیش این است که فدراسیون و سازمان لیگ تکلیف میزبان فصل بعد و فصل های بعد را از همین حالا مشخص کنند.