جاسمیان: تا زنده ایم از ما یاد کنید

«حمید سیم خاردار» لقبی بود که به او داده بودند، یک مدافع فوق العاده خوب در آن سال هایی که از دل شاهین، پرسپولیس متولدشده بود. حمید جاسمیان دلش گرفته از روزگاری که دوستان و هم تیمی های سابقش یکی یکی می روند. از جعفر کاشانی یک دنیا خاطره دارد و از کسانی که قبل از او رفته اند.
تماس که می گیریم از درگذشت اقوام رضا جباری بازیکن سابق پرسپولیس ناراحت است. گفت وگوی ما را با بازیکن روزگار نخست پرسپولیس و شاهین را در زیر می خوانید:

*مرگ جعفر کاشانی خاطر همه را مکدر کرد.
خدایش بیامرزد. مرد بسیار خوبی بود. ماسال های سال در خدمت او بودیم. من بعد از مرحوم پرویز دهداری کاپیتان شاهین شدم، از آبادان آمده بودم، سال های 40-41 بود. جعفر از بچه های بی نظیر تیم مان بود، این سال ها هم در راس تشکیلات باشگاه شاهین بود. همیشه هم به پیشکسوتان محبت داشت و هر کاری از دستش برمی آمد برای بچه ها انجام می داد. یک بار هم نشد من به باشگاه بروم و او جلوی من نایستد. همیشه حرمت هم دوره ای هایش را نگه می داشت. من خودم را مدیونش می دانم. هر جا گرفتار شدم چه مالی و چه غیرمالی، نفر اولی که به کمک می آمد، جعفر کاشانی بود. فوتبالیست خوبی هم بود، سال ها به شاهین، پرسپولیس و فوتبال ایران خدمت کرد.

*اینکه بازیکنان پرسپولیس به مراسم تشییع مرحوم کاشانی نیامده بودند، ناراحت کننده بود.
دیروز که خانواده کاشانی مراسم ختمی برایش گرفته بودند، 4-5 نفر از بازیکنان امروز پرسپولیس آمدند و این را که دیدم خوشحال شدم. مثل جلال حسینی و حسین ماهینی، از همه آن ها تشکر می کنم. ما ناراحت شده بودیم که چرا کسی از فدراسیون فوتبال و باشگاه پرسپولیس به مراسم تشییع نیامد. جعفر به همه احترام می گذاشت و کسی غیر از خوبی از او ندید. روز گذشته هم من سر تمرین پیشکسوتان رفتم، بچه ها برای زنده نگه داشتن یاد کاشانی، توپ را به دست من دادند و من به زمین انداختم. باید قدر پیشکسوتان ورزش را دانست. آن ها عمر و زندگی شان را اینجا گذاشته اند، چرا تا وقتی زنده هستند سراغ شان نمی رویم؟ صفر ایرانپاک، همایون بهزادی، حمید شیرزادگان، ناظم گنجانپور و… این ها جزو مفاخر ورزش ما بودند، وقتی که ما می میریم، برای مانمراسم می گیرند. این چیزها را نمی خواهیم، وقتی زنده هستیم از ما یاد کنید. اتفاقا در مراسم ختم جعفر کاشانی، به پسرش گفتم، که ما این همه آدم گرفتار داریم، کاش هزینه ها بزرگداشت جعفر را به خانه سالمندان و یا سرطانی های موسسه محک می دادند. جعفر کاشانی انسان بزرگی بود.

*یک اتفاق خوبی که در این مدت رخ داد، برگزاری دیدار تیم های ملی ایران و کامبوج در حضور تماشاگران زن بود.
خیلی از این اتفاق خوشحالم. چقدر کار قشنگی بود. قبلا هم در زمان بازی ما، تماشاگران زن به ورزشگاه می آمدند. شما اگر در حال بازی کردن فوتبال باشید و برادرتان بتواند بازی را از نزدیک تماشا کند، قطعا شما می خواهید بهتر بازی کنید تا برادرتان به شما ببالد. در مورد فوتبال مردان هم همین طور است.

*اگر دخترتان ایران بود با تمام مشکلاتی که ورزشگاه های ما دارند، دوست داشتید با او به ورزشگاه بروید و فوتبال را از نزدیک تماشا کنید؟
دخترم که کاناداست و پسرم آمریکا، اگر ایران بود حتما دوست داشتم باهم فوتبال ببینیم. اتفاقا آن ها بچه بودند به ورزشگاه می آمدند و من هم بهترین بازی ام را انجام می دادم که آن ها بتوانند پُز بدهند که پدرشان چقدر خوب بازی می کند.

*از اوضاع واحوال پرسپولیس خبردارید؟
روز جمعه جلال حسینی را دیدم و کمی باهم در این مورد صحبت کردیم. به هرحال زمان می برد تا کالدرون چم و خم کار دستش بیاید. هنوز این مربی نشان نداده چند مرده حلاج است. جلال هم حرف هایی زد، چیزی نگفت که ناراحت است، اما از چهره اش مشخص بود که از چیزهایی ناراحت است. خیلی مراسم شلوغ بود و نشد بیشتر باهم حرف بزنیم و بفهمم چه شده.

*کسی دوست ندارد پرسپولیس به وضعیتی که استقلال دچار شده، مبتلا شود.
باید حمایت کرد تا هر هفته شاهد یک تغییر نباشیم. این طور که نمی َشود فوتبال بازی کرد. تیم های خوب 20 سال یک بارمدیران شان عوض می شود و اینجا سالی چند مدیرعامل عوض می شوند. عدم ثبات کار را خراب می کند. باید فعلا از کالدرون حمایت کرد.

*برخی این روزها اسم برانکو ورد زبان شان شده.
اگر برانکو در پرسپولیس موفق عمل کرد به خاطر این بود که سال ها در ایران حضور داشت. مربی خارجی در دوT سه ماه نمی تواندآن طور که انتظار داریم نتیجه بگیرد. من اصلا موافق نیستم که بخواهند دائم اسم او را مطرح کنند. اگر قرار است مربی ایرانی داشته باشیم، کریم باقری را از ابتدا می گذاشتند. او این همه سال در کنار تیم بوده، خارجی ها که دلسوز نیستند، پول شان را می گیرند و می روند.

*عضو کمیته انضباطی باشگاه هم شده اید، چه تعریفی برای این کمیته وجود دارد؟
ما دوست نداریم مشکلات باشگاه به بیرون از خانواده درز پیدا کند، باید مسایل را درون باشگاه حل کرد. ضمن اینکه قرار نیست فقط کمیته انضباطی جنبه تنبیهی داشته باشد، اگر کار خوبی هم انجام شود، حتما قدردانی خواهد شد.