جهانبخش: پدرم پرسپولیسی است و می خواست پرسپولیسی شوم

مهاجم تیم ملی ایران گفت: زنان هم در ایران کم کم می توانند به ورزشگاه ها بروند.

علیرضا جهانبخش در گفت و گو با اسپورتال هلند  درباره دوران کودکی اش اظهار داشت: خاطرات من مربوط به شهر قزوین است. من در آن جا بزرگ شده ام و پدرم در یک کارخانه دوچرخه سواری کار می کرد. چیزی که در هلند زیاد است، یعنی دوچرخه . مادر من خانه دار بود و خارج از خانه کار نمی کرد و من فرزند وسط خانواده هستم.خاطرات زیادی از دوران کودکی ام  دارم.

وی ادامه داد:وقتی مادرم من را به سوپر مارکت می فرستاد تا خرید کنم، برای خودم هم توپ می خریدم و فوتبال بازی می کردم. مادرم مجبور بود یکی، دو ساعت منتظرم بماند تا به خانه برسم و من در این مدت فوتبال بازی می کردم. ما در یک خانواده با طبقه اجتماعی متوسط رشد کردیم و در آن جا رقابت های فوتبال را با هم سالان خودم پیگیری می کردم. وقتی ۱۲ – ۱۰ سال سن داشتم با بچه های ۲۰ – ۱۹ ساله فوتبال بازی می کردم.

مهاجم آلکمار درباره پیوستن خود به این تیم خاطرنشان کرد:برای خانواده ام سخت بود  ولی من در ۱۹ سالگی ایران را ترک کردم و به هلند رفتم. آن هم وقتی که یک کلمه انگلیسی بلد نبودم.پدرم پرسپولیسی بود و  آرزو داشت من را در لباس پرسپولیس ببیند و من در آن جا بازی کنم،  ولی من به او گفتم که می خواهم به اروپا بروم و در آن جا بازی کنم. با مهدوی کیا درباره این موضوع صحبت کردم. او به من گفت فقط همین کار را انجام بده. ماه های اول حضورم در اروپا بسیار سخت سپری شد. صحبت کردن بسیار برایم سخت بود و در هتل تنها بودم.

جهانبخش درباره عدم همراهی آلکمار در سفر به سرزمین های اشغالی بیان داشت:هیچ تماسی از سوی سفارت ایران در هلند با  باشگاه آلکمار صورت نگرفت. من وقتی درباره ایران قضاوت نادرستی صورت می گیرد ناراحت می شوم. متاسفانه مردم ایران را بر مبنای چیزی که اخبار می شنوند قضاوت و باور می کنند. من نمی گویم که همه این اخبار اشتباه است، بعضی اوقات اخبار درست است،  ولی چیزهای زیادی است که درباره ایران گفته می شود و درست نیست. مردم باید به کشورم بروند و ببینند فرهنگ ایران واقعی چیست.

جهانبخش درباره مساله ورود زنان به ورزشگاه ها در ایران، گفت : فکر می کنم که این مساله در حال تغییر است و زنان هم در ایران کم کم می توانند به ورزشگاه ها بروند. اگر این مساله به خوبی سازماندهی شود خیلی خوب می شود. این  که تمام خانواده فوتبالیست ها به ورزشگاه ها بروند باعث افتخار و غرور بازیکنان می شود.