حرمت قلم

سوگند به قلم، حرمتش باقي باشد، نويد ايزدان
اي كاش راستي را حرمتي مي داشتيم
اي كاش حرف حق را صبري مي داشتيم
حق يكي و ديگر قصه ها پرشك و دغدغه
باشد ننگارد هيچ قلم،دروغ، بهر هبه و صدقه
قصه قلم را شيرين حكايتي حافظ بگفت
قصه عشق يكي، ديگر حكايت را نبايد شنفت" ناخدا"

قصه را قلم ها ننگارند كه صاحب قلمها رسام حكايتها هستند . آن كه قلم به دست دارد به جستجوي دغدغه دل است و اين دل است كه بايد راه خود را ز اقاليم دودلي ها، بد دلي ها. دلواپسي ها و دلدادگي ها برگزيند و چنين است كه قلم زرين شوديا تبديل به نشانه اي براي بي خردان و المي براي خلق خدا.

صاحب قلمان زرين جاودانه اند حتي اگر ميان ما دگر نباشند . آناني كه قلمشان و افكاري كه در پشت آن است چون كيميائي است كه زر را هويدا مي كند.

استاد پرويز خان زاهدي مردي از تبار كيميا قلم ها بودند. بزرگ مردي كه با قلم و قلب يادگاري جاودانه را برايمان به جاي نهادند. در مجلس بزرگداشت چهلمين روز استاد زاهدي در كنار بي شمار بزرگان قلم وورزش گرد هم آمديم تا آقا معلم ورزشي نويسان ياد كنيم . بزرگان  از پرويز خان نقل كردند و ما باور داشتيم كه اگر اين مجلس سالها هم ادامه داشت حق مطلب از استاد روزنامه نگاران كه عشق و شرافت و سازندگي را درس مي داد باز هم مي توانستيم كه بگوئيم و بشنويم . استاد زاهدي از نسلي است كه فرهيختگي اصل و شرط اول حضور در عرصه قلم و رسانه بود و چون اين روزها نبود كه هوچيگري و بي ادبي و گفتمان قهوه خانه اي شرط بلاغت و حضور در اين عرصه و گل مجلس شدن ها باشد.استاد زاهدي اعتقاد به حرمت داشتند . حريم ادب و انسانيت  و دانش و درك و احترام كه اين روزها چون افسانه اي در جامعه ما شده است از اصول موكد ايشان بودند. جامعه را آموزش مي سازد و آموختني ها ز اساتيدي مي آيند كه نيك وشرشان بازتابش را در جامعه بخوبي مي توان ديد. جامعه ما زشتي و دروغ و نابخردي و بي ادبي را سرمشق قرار داده زيرا زهد اساتيد اين جامعه شناسي به هيچستان تقرب دارد . رسانه ما عاري از اساتيد چون  زاهدي و بهمنش شده است و  بي ادبي و كوتوله فكري بودن تقرب به عرش را بيشتر مي كند. حكايتها از افسوس گذشته است و حسرتكان هر روز بيشتر از هجرت بزرگان و نساختن نسلي باشيم كه ارزشهاي كه اساتيدي چون زاهدي و بهمنش براي آن خون دلها خورده اند را حفظ كنند. اي كاش فريادو فغان و هوچي گريهائي كه براي ستاره هاي جعلي جامعه ارزان زرين داريم را براي زر انديشان و زر گويان و زرين قلمهائي چون استاد زاهدي بيشتر مي داشتيم  روحشان شاد.