خاطرات بامزه مهرداد ميناوند: روز اول، محرمی در رختکن پرسپولیس گفت ؛ بیرون!

مهرداد میناوند دومین مدافع چپ برتر ایران بعد از انقلاب شد. او در نظرسنجی 90 حتی رضا شاهرودی را پشت سر گذاشت. مهرداد پس از این اتفاق بسیار خوشحال است و خاطرات بسیار بانمکی تعریف می کند. با او دیروز صحبت کردیم و این خلاصه ای از حرف ها و خاطرات مهرداد است که می توان بازگو کرد!

به محرمي رأي دادم
دوست داشتم در نظرسنجي 90 حتي اول شوم، اين را انكار نمي كنم ولي خودم به مجتبي محرمي رأي دادم چون او را بهترين چپ تاريخ ايران مي دانم. من قبل از شروع برنامه 90 مطمئن بودم كه مجتبي محرمي اول مي شود. مي دانستم من و رضا شاهرودي براي دومي با هم مي جنگيم و اين حس را داشتم كه دوم مي شوم البته فكر مي كنم جاي بازيكناني چون منافي و امامي فر و رضا ترابيان نيز خالي بود. جا دارد از همه مردم به خاطر رأيي كه به من دادند تشكر كنم.

بازيكن كور باشد ولي چپ پا باشد!
جا دارد از عباس پناهي سرمربي ام يادي كنم كه در آتش نشاني با او كار مي كردم. پناهي در رشد و پرورش چپ پاها نقش مهمي داشت. از محرمي بگيريد تا من و ابراهيم اسدي و محمدرضا مهرانپور و خيلي بازيكنان ديگر. اصلاً مي گفت بازيكن بايد چپ پا باشد. در تيمش اكثر بازيكنان چپ پا بودند. مي گفت بازيكن كور باشد ولي چپ پا باشد.

اولين بار كه محرمي را ديدم
اولين بار كه مجتبي محرمي را در تمرين تيم آتش نشاني ديدم دست و پايم مي لرزيد. عباس پناهي زنگ زد و آقامجتبي آمد. يكسري چيزها را تا به حال تعريف نكرده ام اما امروز مي گويم كه نزديك بود به خاطر آقامجتبي زنداني شوم. وقتي در پاس بازي مي كردم، يك بار در مصاحبه اي گفتم الگوي اخلاقي و فني من مجتبي محرمي است. او هم آن موقع ها شيطنت هايي مي كرد و محروم مي شد. به من گفتند چرا اين حرف را زدي. نزديك بود سه روز به بازداشتگاه بروم ولي مشكل يك جوري حل شد.

ماجراي خريدن هوندا
من از تيم ملي جوانان به مقاومت رفتم. به من آن موقع 350 هزار تومان پول مي دادند؛ من هم قبول كردم ولي عباس پناهي كلي من را دعوا كرد كه آينده ات در پاس است و بايد به اين تيم بروي. مجبور شدم پول را برگردانم و به پاس رفتم كه اتفاقاً همين پول را به من داد. رفتم يك هوندا براي خودم خريدم. در آنجا شاگرد ابراهيم قاسمپور شدم و مجيد جلالي سرمربي مقاومت از دستم ناراحت شد.

لايي انداختم به قاسمپور
عباس پناهي مي گفت لايي انداختن يك تاكتيك است و اصلاً به ما ياد مي داد كه لايي بندازيم. در اتريش هم من اين قدر لايي مي انداختم كه به من مي گفتند سلطان لايي زدن. يك بار در پاس وسط زمين به يكي از بازيكنان لايي انداختم. همان لحظه متوجه شدم آقاي قاسمپور است. خيس آب شدم و اشكم درآمد. گفتم آقاي قاسمپور ببخشيد. هركس ديگري جاي او بود با آن سن و سال و قدرتي كه در پاس داشت، من را نابود مي كرد ولي گفت اشكالي ندارد، اين يك تاكتيك است.

رضا شاهرودي مصدوم نمي شد ميناوند نمي شدم
من هيچ وقت با رضا شاهرودي مشكلي نداشتم. بالاخره يك روز من فيكس بازي مي كردم، يك روز آقارضا. هيچ وقت اسم كوچكش را صدا نكردم چون بزرگ تر از من بود. ياد گرفته ام به او احترام بگذارم. اگر آقارضا قبل از جام ملت ها و قبل از جام جهاني آسيب نمي ديد، مهرداد ميناوند هيچ وقت پيشرفت نمي كرد و ترانسفر نمي شد. اين را نمي گويم از من خوشش بيايد بلكه واقعيت است. اين پاچه خواري نيست. متأسفانه الان در فوتبال ما احترام گذاشتن كم شده است.

رضا شاهرودي گفت؛ بيرون!
رضا شاهرودي بعضي وقت ها شيطنت هاي كوچكي مي كرد. در دوران اوجم به تلويزيون دعوت شدم. از استانكو سرمربي پرسپوليس اجازه گرفتم كه زودتر بروم و به برنامه برسم. روزهاي اول حضورم در اين تيم بود. در رختكن سه تا دوش داشتيم كه دو تا خراب بود و از يكي هم قطره اي آب مي آمد. شامپو هم كه پيدا نمي شد. 4، 5 نفر بودند كه شامپوها را مي خوردند! خلاصه يك كوچولو شامپو را از كيفم درآوردم و داشتم سر و صورتم را مي شستم كه ديدم يكي پشت سرم بشكن مي زند. اول فكر كردم كسي دارد اذيت مي كند بعد ديدم يه نفر گفت بيرون! كف روي سر و صورتم بود. نمي توانستم جايي را ببينم. خلاصه كف ها را پاك كردم و ديدم رضا شاهرودي است. گفت اول بزرگ تر! جمع كردم و آمدم بيرون. آن روز رضا شاهرودي به خودش سه بار ليف زد چند بار هم كيسه كشيد. تا بيرون بيايد، همه به خانه شان رفته بودند و برنامه تلويزيوني هم تمام شده بود!

محرمي گفت مي ري اون ته لباس عوض مي كني!
روز اول من را با سلام و صلوات به پرسپوليس بردند. درخشان و استانكو من را پسنديدند و عابديني هم كارهاي حضورم را انجام داد. آن وقت ها آخرين روزهاي تمرين پرسپوليس در قلعه مرغي بود. با ذوق و شوق به تمرين پرسپوليس رفتم و در رختكن مي خواستم لباس عوض كنم كه يك دفعه مجتبي محرمي گفت بيرون! حالا بماند كه قبلاً او را ديده بودم و مي دانست شاگرد عباس پناهي ام. گفتم كجا لباس عوض كنم؟ گفت «اون ته». رفتم اون ته ديدم يك اتاق براي تداركاتچي هاي پرسپوليس است كه ايرج جنگي دارد آنجا چاي مي خورد. خلاصه 6 ماه اول در آنجا چايي مي خوردم و لباس عوض مي كردم تا اينكه مجوز حضورم در رختكن رسيد!

سعداوي به خاطر پول ماشين دنبالم مي كرد
من تمام فوتبالم را مديون نعيم سعداوي هستم. آقا ما يك پيكان داشتيم، نعيم سعداوي هم يك پرايد هاچ بك داشت كه داخلش را چرم زرشكي كرده بود. آن موقع پرايد براي خودش ماشين بود. نعيم گفت 5/4 ميليون پرايدم را مي فروشم. من سريع پيكانم را 2 ميليون آب كردم و پولش را به نعيم دادم. ماند 5/2 ميليون. آن موقع باشگاه مدام براي دادن پولم امروز و فردا مي كرد و من مانده بودم و نعيم! يعني من فوتبالم را مديون او هستم چون بعد از هر تمرين دنبالم مي دويد كه آي پولم را بده! يعني جاي اينكه 3 ماهه براي جام ملت ها آماده شوم، نعيم سعداوي 20 روزه جوري بدنم را آماده كرد كه پديده مسابقات شدم! جوري دور ماشين دنبالم مي گذاشت كه پولم را بده، عضلات چهارسر رانم تخم مرغي شده بود!