خاطره ای جالب از انصاریان/ به هادی گفتم ادا و اطوار درنیار

علی انصاریان در آستانه دربی به گفتن یک خاطره برای مان بسنده کرد.

او گفت دلش دیگر با دربی ها نیست و دوست ندارد در مورد این بازی حرفی بزند ولی با اشتیاق زیادی این خاطره را برای مان تعریف کرد: بهترین گلی که در زندگیم زدم، آن پنالتی در بازی با بایرن مونیخ به اولیور کان بود ولی دومین گل دوست داشتنی ام، پنالتی بود که به استقلال زدم. آن روز هادی طباطبایی درون دروازه بود و به این خاطر که هردوی مان در اردوی تیم ملی بودیم، از یکدیگر شناخت خوبی داشتیم. گل اول را دقیقه یک بازی از علی سامره خوردیم و بازی خراب شد. پنالتی که شد، رفتم پشت توپ ایستادم. هادی همان لحظه دستکش خود را باز کرد و دوباره بست تا فشار روی من بیشتر شود. بعد هم بند کفش هایش را باز کرد و بست تا زمان بگذرد و من روحیه ام را ببازم. هادی را خیلی دوست دارم چون باکلاس است ولی آن لحظه به او گفتم: هادی ما رو مسخره کردی؟ این قدر ادا و اطوار درنیار، برو وایسا تو گل، می خوام بزنم تور دروازه ات رو پاره کنم!

هادی فقط خندید و چیزی نگفت. او می خواست زمان را نگه دارد تا فشار روی من بیشتر شود. بالاخره ضربه را زدم، آن هم خلاف جهت. تاکسی هم می گرفت، به توپ من نمی رسید. بازیکنان ریختند دور و برم و پیراهنم را آنقدر کشیدند که پاره شد. عادل فردوسی پور هم در گزارش بازی پیله کرده بود به زنجیری که گردن من بود وتا یک هفته باید به خبرنگاران جواب می دادم چرا زنجیر داشتم!