خداحافظ معمار پرسپولیس

فرقی ندارد طرفدار پرسپولیس باشی یا هواخواه هر تیم دیگر، همین که در ردیف خوره های فوتبال دهه 60 و 70 قرار بگیری، یعنی در حافظه ات یک جایگاه خاص برای استانکو وجود دارد.

برای مردی جدی با افراط در کشیدن سیگار، نوشیدن قهوه و خوردن شکلات و با آن شال گردن سرخ که تکانش می داد و البته با آن 1-6-3 که بیشتر از موافق، آن روز ها منتقد و مخالف داشت. با این همه استانکو معمار پرسپولیس دهه 70 بود. اگر پروین را به درستی معمار پرسپولیس هجومی دهه 60 بنامیم، استانکو هم بی شک معمار پرسپولیس دهه 70 بود پرسپولیسی که دو بار پی درپی با استانکو قهرمان شد و تا به امروز فقط علی پروین (در همان سال های پایانی دهه 70) و برانکو که او هم بی چون وچرا معمار پرسپولیس دهه 90 است، موفق به تکرار شاهکار استانکو شدند.

استانکو برای پرسپولیس دهه 70 یک نسل تازه ساخت، همان نسلی که خیلی زود تبدیل به استخوان بندی تیم ملی شد. او حالا تبدیل به یک خاطره شده است، اما بی شک کنار نامش زنده یاد می آید و بعد از برده شدن نامش، یادش بخیر و روحش شاد زیر لب خوره های فوتبال دهه 70 زمزمه می شود... به قول شاعر همچنان دارد از قبیله ما یکی، یکی، کم می شود.