خلیل زاده: قضاوت داور مسابقه عالی و بی نقص بود

مدافع جنگنده سرخپوشان در خصوص صحنه مشکوک محوطه جریمه پرسپولیس گفت: من خط را دیدم و جلوی حرکت بونجاح را گرفتم ولی باز هم ممکن بود داور پنالتی بگیرد که این طور نشد.

یکی از بازیکنانی که با درد مقابل السد بازی کرد، شجاع خلیل زاده بود. مدافع سرزن و جنگنده پرسپولیس با وجود درد گردن یک لحظه هم نایستاد و با تمام وجود دفاع کرد تا تیمش بیشتر از یک گل نخورد. او که برخلاف همیشه در دفاع راست بازی می کرد، در این پست جدید هم خوش درخشید. با شجاع خلیل زاده هم دیروز دقایقی گپ زدیم که در زیر می خوانید.

* انصافاً فکرش را می کردی فینالیست شوید؟
مگر می شود فکرش را نکرد؟ انسان اول باید یک برد و اتفاق بزرگ را در فکرش تقویت کند و بعد در عمل به آن برسد. ما بازیکنان پرسپولیس هم قسم شده بودیم برخلاف فصل گذشته این مرتبه به فینال برسیم و حسرت نخوریم.

* مگر فصل گذشته خیلی حسرت خوردید؟
درست است که ما محروم و غایبانی داشتیم، اما به هر حال در یک قدمی فینال شکست تلخی مقابل الهلال عربستان خوردیم که به اعتقاد من به خاطر بازی در زمین ظاهراً بی طرف بود.

* چه اشاره بجایی داشتی. کمتر کسی به این نکته توجه کرد که فصل گذشته ما در نیمه نهایی نتوانستیم در تهران و ورزشگاه ترسناک آزادی میزبان الهلال باشیم و یکی از دلایل ناکامی پرسپولیس نیز همین نکته بود. این بار، اما شرایط فرق کرد. توضیح بیشتری می دهی؟
صددرصد همین طور است. ما سال گذشته در دو بازی رفت و برگشت مقابل الهلال مهمان بودیم. بازی در مثلاً زمین بی طرف برگزار می شد، اما ما در عمان و حتی شرایط میزبانی باز مهمان بودیم. این مرتبه، چون حریف قطری بود، توانستیم در تهران و استادیوم آزادی میزبان باشیم و دیدید این میزبانی هم چقدر به پرسپولیس کمک کرد.

* سرمربی السد هم اعتراف کرد بازی در استادیوم آزادی واقعاً سخت است؟
السد که جای خود دارد، به نظرم رئال مادرید هم جلوی این هواداران کم می آورد.

* شوخی کردی یا جدی گفتی؟
کمی شوخی کردم و رئال مادرید یک مثال بود. با این وجود معتقدم بازی در استادیوم آزادی تهران برای هیچ حریفی آسان نیست. شما دیدید ما در بازی با السد نیز همچون الدحیل اول گل خوردیم و بعد موفق به گلزنی شدیم. حتم بدانید اگر بازی در استادیومی غیر از آزادی برگزار می شد کار واقعاً سخت می شد. هواداران واقعاً کمک کردند و برای ما سنگ تمام گذاشتند.

* علیرضا بیرانوند هم در این مسابقه درخشش زایدالوصفی داشت و یک سوپرواکنش مقابل ضربه سر ژاوی نشان داد. بعد از پایان مسابقه تو مصاحبه کردی و گفتی خدا علیرضا بیرانوند را دوست دارد و...
شوخی کردم. علیرضا بهترین دروازه بان ایران است که نان دلش را می خورد. چه کسی فکرش را می کرد او در جام جهانی پنالتی رونالدوی افسانه ای را مهار کند ولی این کار را کرد. این بار هم موفق شد ضربه سر ناگهانی ژاوی را به کرنر بفرستد که اگر گل می شد، پایان کار پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا بود. واقعاً دست علیرضا درد نکند که به شکلی معجزه آسا آن توپ را مهار کرد.

* در یک صحنه هم خطایی روی بغداد بونجاح مهاجم السد کردی که همه را یک لحظه سکته دادی! همه فکر کردیم خطای پنالتی بود، اما خدا را شکر داور اشتباه نکرد و بعد معلوم شد خطای تو روی مهاجم السد خارج از محوطه هجده قدم بوده است؟
(به شوخی) خودم هم یک لحظه نزدیک بود سکته کنم! من خط را دیدم و جلوی حرکت بونجاح را گرفتم ولی باز هم ممکن بود داور پنالتی بگیرد که این طور نشد. قضاوت داور مسابقه عالی و بی نقص بود.

* بونجاح هم خیلی تلاش کرد پنالتی بگیرد و پس از آن هم می خواست به این هدف برسد، اما ظاهراً حواس داور جمع تر از این حرف ها بود!
بغداد بونجاح مهاجم الجزایری واقعاً بازیکن خوبی است. بیشترین گل را هم در لیگ قهرمانان آسیا زده است، اما به نظرم یک مقدار جو زده شده بود. به قول شما می خواست پنالتی بگیرد ولی خدا را شکر با هوشیاری داور مسابقه نتوانست.

* راستی پرچم نساجی مازندران را هم پس از پایان بازی با السد در دست گرفتی. چرا؟
چون من و علی علیپور مازندرانی هستیم نساجی هم تیم دوم ماست. از قبل پرچم نساجی را گرفته بودم تا در صورت فینالیست شدن آن را به یاد هم استانی هایم تکان بدهم. خوشحالم بازخورد خوبی در میان مازندرانی ها داشت همان طور که دیدید یک رقص تک دست مازندرانی هم رفتیم. باور کنید این جشن صعود تاریخی فقط یک رقص تک دست مازندرانی کم داشت!