خوراکچی: من و نادر را به جان هم می انداختند و می خندیدند

اوایل دهه 70 پرسپولیس دو گلر تقریباً همسطح داشت که بعد از رفتن سلطانی، قلیچ و زمانی که فرامرز سلطانی در تمرین پای سعید عزیزیان را شکست و البته پیش از آنکه رقابت شیرین عابدزاده - نکیسا پیش بیاید، گلرهای تیم پروین بودند و در ترکیب قرار می گرفتند. یکی از آنها نادر باقری بود که عصر چهارشنبه از دنیا رفت اما هم اتاقی و رقیب او محمود خوراکچی بعد از خاکسپاری نادر حرف های جالبی برای گفتن درباره او دارد.
 
*شما رقیب و هم پستی نادر باقری بودید.
 بله در تیم هر کس می خواست شوخی کند و بخندد می گفت نادر از تو بهتر است و به نادر هم می گفتند خوراکچی از تو بهتر است. در واقع ما را به جان هم می انداختند و می خندیدند. این صحنه ها بارها تکرار شد. این اواخر که هفته ای دو جلسه در تمرین پیشکسوتان شرکت می کنیم بچه های آن دوره مثل حسین عبدی، بهزاد دادش زاده، جواد منافی و جمشید شاه محمدی آن خاطرات را مرور می کردند و می خندیدند. خود من هم که حالا 49 سال دارم با آن خاطرات زندگی می کنم.

*اگر خاطرم باشد شما با زنده یاد باقری به صورت چرخشی در ترکیب پرسپولیس قرار می گرفتید.
 از بین من و نادر بیشتر من بازی می کردم اما در بازی با پاس که فیلمش را در صفحه ام گذاشتم دقیقه 75 روی مدیرروستا خطا کردم که آقای ابهران داور مسابقه من را اخراج کرد. بعد نادر آمد و پنالتی آنها را گرفت. در آن بازی مجتبی محرمی دقیقه 85 گل دوم ما را زد و ده نفره برنده شدیم. بعد از آن بازی نمی دانستم خوشحال باشم یا ناراحت. از بردمان خوشحال بودم اما نگران این بودم که نادر آمده و پنالتی را گرفته پس ممکن است نیمکت نشین بشوم. بلاتکلیف بودم. باید بگویم زمان سلطانی و قلیچ بازی کردن چرخشی بود اما زمان ما هر کسی بهتر تمرین می کرد یا در بازی ها بهتر بود در ترکیب قرار می گرفت.

*با باقری بعد از دوران فوتبال تان ارتباط داشتید؟
 بله، اتفاقاً از آن دست بازیکنانی بود که هر زمان کار داشتی چه در جایی آشنا داشت یا نداشت کمکت می کرد. می گفتیم می خواهیم ماشین بخریم، خانه بخریم یا در شهرداری و فلان اداره و سازمان کار داریم هیچ وقت نه نمی گفت. نادر معمولاً از طریق مربیگری زندگی اش را می چرخاند و شغل دیگری هم نداشت.

*در تمرین تیم پیشکسوتان پرسپولیس هم با هم رقابت داشتید.
 بله همیشه حضور داشت تا زمانی که در کادر فنی آقای فراز کمالوند مشغول به کار شدند. اتفاقاً آقای کمالوند هم در مراسم خاکسپاری بودند.

*مراسم چطور برگزار شد؟
 به طور کلی خوب بود اما توقع من این بود که مسئولان ورزش و فدراسیون را در آنجا ببینم. بالاخره نادر پیشکسوت با اخلاق فوتبال ما بود. توقع من این بود که استقبال بیشتری شود. البته بزرگان والیبال مثل بهنام محمودی و فوتبالی های کرج هم بودند. حقیقتاً اصغر مدیر روستا به عنوان بزرگ فوتبال کرج خیلی خوب مراسم را برگزار کرد و میزبانی خوبی داشت که باید از او تشکر کنم. حتی وقتی برنامه پذیرایی ناهار داشتند میکروفن دست گرفت و از همه خواست حتماً ناهار صرف کنند. در کل مراسم خوب بود اما نادر بزرگتر از این حرف ها بود.

*چطور آدمی با آن هیبت و اندام در عرض دو سه هفته از دست رفت؟ در جریان بیماری اش بودید؟
 بله نادر حدود سه هفته در بیمارستان کرج و فرمانیه بستری بود. اتفاقاً یک بار در کرج برای لحظاتی فوت شده بود که با دستگاه شوک برگشت و مدام در بخش مراقبت های ویژه بود. روز چهارشنبه می خواستم همراه عده ای از پیشکسوتان به عیادتش بروم، بعد گفتم پس از تمرین تیم می روم تا بیشتر کنارش باشم. بعد از تمرین داشتم می رفتم بیمارستان که زنگ زدند، گفتم دارم می آیم اما هنوز حرفم تمام نشده بود گفتند کجا می آیی؟ نادر تمام کرده.

*از آقای باقری باز هم برای مان بگویید.
 نمی خواهم کلیشه ای حرف بزنم اما نادر مهربان بود و روزهای خوبی با هم داشتیم. یادم هست روز قبل از بازی با السالمیه کویت مربوط به جام در جام باشگاه های آسیا در هتل، هم اتاق بودیم. همیشه هم اتاق بودیم. شب قبل از بازی نادر داشت فیلم ترسناک نگاه می کرد که من خوابیدم. نادر هم پای فیلم خوابش برده بود اما همان فیلم روی او تأثیر گذاشت و در خواب داشت من را می زد و با کلی سر و صدا پرده اتاق را هم کند. بعد از آن بیدار شدیم و از ترس نخوابیدیم. تا صبح در لابی هتل بودیم و نخوابیدیم. سر صبحانه علی آقا گفت از اتاق کدام دیوانه دیشب سر و صدا می آمد. اتفاقاً نادر به خاطر همین اتفاق بعداً یک هفته در بیمارستان بستری شده بود.

*با آن وضعیت کدام تان بازی کردید؟
 من بازی کردم و بازی را هم 1-2 بردیم که بهزاد داداش زاده و جمشید شاه محمدی گل زدند. اتفاقاً هر وقت من این خاطره را می گفتم یا جایی نقل می شد نادر می گفت محمود خاطره دیگری نداری بگویی؟ من هم می گفتم خب خاطره شیرین و جذابی است. من درگذشت نادر را تسلیت می گویم و برای خانواده اش طلب صبر دارم.