درباره پرسپولیس؛ باطراوت و البته چند ابهام

دومین شکست پرسپولیس در لیگ نوزدهم سریع تر از آن چه انتظار می رفت از راه رسید. در شرایطی که این تیم فصل گذشته تنها طعم یک شکست را چشید و به عنوان قهرمانی دست یافت، حالا ظرف پنج بازی، دو باخت را از سر می گذراند. آن چه باعث نگرانی پرسپولیسی ها شده است. هر چند پیروزی میلی متری در داربی تهران، فعلا یک «نفس کش» خوب به کالدرون داده است.

شکست خانگی دو گله برابر رقیب مستقیم در کورس قهرمانی قاعدتا نباید جای دفاع چندانی داشته باشد اما واقعیت آن است که پرسپولیس کالدرون در این بازی بهترین نمایش فصلش را ارائه داد و شاید اگر اشتباهات عجیب و عملکرد پرحاشیه علیرضا بیرانوند نبود، نتیجه دیگری در این بازی رقم می خورد. کالدرون در این بازی به سیستم پایه 1-4-1-4 برگشت. او که ظاهرا از گلزنی جونیور قطع امید کرده بود، این بازیکن را در سمت راست خط میانی به خدمت گرفت، زوج امیری و ترابی را پشت علی علیپور قرار داد و در تصمیمی جالب، محمد نادری را به پست هافبک چپ برد؛ جایی که این بازیکن را تبدیل به ستاره مسابقه کرد. احمد نوراللهی پشت این خط را جمع می کرد، سیامک نعمتی دفاع راست شده بود و محمد انصاری هم در سمت چپ خط دفاعی به میدان رفت. با این همه چنان که گفته شد چهره ویژه این بازی علیرضا بیرانوند بود؛ گلر ملی پوش سرخ ها که به نظر می رسد در اثر درخشش در سالیان اخیر مبتلا به نوعی اعتماد به نفس کاذب شده و سودای خودنمایی در سر دارد. روند بازی در نیمه دوم اصلا طوری نبود که سپاهان دو گل بزند اما بیرانوند با رفتارهای بسیار عجیبش در اعتراض به داور و حتی صحبت با کریم باقری و امیر قلعه نویی(!) تمرکز خودش و تیم را پایین آورد تا ابتدا مقهور شوت سرکش و ناگهانی استنلی کی روش شود و سپس گل دوم را از زاویه بسته دریافت کند.

پرسپولیس در مقابل سپاهان بازی باطراوتی ارائه داد. درخشش چپ پاهای این تیم و نظمی که بیش از گذشته در حال شکل گیری به نظر می رسد، باعث شده بود سرخ ها در دقایقی از این مسابقه به استانداردهای فنی فصول گذشته نزدیک شوند اما خب فوتبال روی بی رحمش را به این تیم نشان داد. پرسپولیس در بازی با تراکتورسازی می توانست بازنده نباشد و باخت، مقابل استقلال می توانست برنده نباشد و برد و این بار هم برابر سپاهان می توانست شکست نخورد و خورد. این تیم همچنان بدون مساوی پیش می رود و حوادث نقش مهمی در ثبت نتایجش داشته است. در عین حال در تیم کالدرون اشکالاتی وجود دارد که هر چه سریع تر باید رفع شود. به عنوان مثال عیار جونیور براندائوی برزیلی در این چند مسابقه به وضوح روشن شده و به نظر می رسد بیش از این میدان دادن به او کار عاقلانه ای نباشد. در جونیور تقریبا هیچ نقطه روشنی دیده نمی شود؛ نه در شم گلزنی و گلسازی و نه در هوش بازیخوانی و ضربه سر و تکنیک و شوتزنی. او بهترین بخت پرسپولیس برای گلزنی را در نیمه نخست از دست داد و اگر شرایط به همین منوال ادامه بیابد، کار کالدرون سخت خواهد شد. اشکال دیگری هم که فورا باید در پرسپولیس رفع شود، فراز و فرودهای روانی و شخصیتی علیرضا بیرانوند است که حسابی تیم را اذیت می کند. حاشیه های او پایان ناپذیر به نظر می رسد و هر رفتار مخرب بیرو، ضربه ای سنگین به منافع باشگاه می زند.