درنشناسی پرسپولیسی ها

اتفاق ویژه بازی پیکان-پرسپولیس نه ماجرای بلیت فروشی قبل از مسابقه نه گل نزدن پرسپولیس بعد از چهار مسابقه بود. اتفاق ویژه تشویق فوق العاده ای بود که بعد از سوت پایان بازی می شنیدیم و البته از طرف همه سکوها بود.

پرسپولیس بعد از مدت ها در ورزشگاه آزادی باخت اما شاید 40 هزار نفر از 50 هزار نفر داخل ورزشگاه ایستاده تیم شان را تشویق کردند تا مشخص شود پیشرفتی که تیم پرسپولیس به لحاظ فنی داشته در فرهنگ هواداران این تیم و نوع هواداری شان هم تاثیر مستقیم گذاشته است. در واقع هواداران پرسپولیس با درک شرایط تیم و فشردگی بازی ها می دانستند که نتیجه گرفتن در چنین شرایطی آسان نبود. هر چند بدشانسی نیز نقش مهمی در رقم خوردن این شکست ایفا کرد. البته بازیکنان پرسپولیس که بعد از هر برد با هواداران شان جشن می گرفتند پاسخگوی این حمایت همه جانبه نبودند.

شاید بهتر بود بازیکنان پرسپولیس قبل از ترک زمین به این حمایت ها جواب می دادند و اینجا می توان از حسین ماهینی کاپیتان تیم به خاطر کم کاری اش در این مورد انتقاد کرد. البته که باخت در هر مسابقه ای ناراحت کننده و دردناک است آن هم وقتی بدانی همه جوره برتر از حریف بوده ای و با بدشانسی باخته ای اما این دلیل نمی شود که 40-50 هزار نفر که آنها هم از باخت ناراحت هستند با دوراندیشی و امید به آینده کل تیم را تشویق کنند و بازیکنان سرشان را پایین بیندازند و داخل رختکن شوند. این مدرن شدن تیم و هواداران تنها بخشی از ماجراست و بازیکنان نیز به لحاظ سطح فرهنگی باید همزمان با بعد فنی رشد کنند و حواس شان به این اتفاقات باشد.