دریغ از یک تراز مالی

همان گونه كه از قبل پيش بيني مي شد دو باشگاه استقلال و پرسپوليس امسال هم به بخش خصوصي و يا به بيان ديگر شبه دولتي واگذار نمي شود در حاليكه عنوان مي شد دو باشگاه استقلال و پرسپوليس آخرين مراحل آمادگي خود براي واگذاري به بورس طي كرده اند اما سازمان خصوصي سازي اعلام كرد كه اين دو باشگاه نتوانسته اند كه يك تراز مالي ساده ارائه دهند و از سوي ديگر اعلام شده چون اين دو باشگاه به صورت سرپرستي ( بخوانيد شهر بي كلانتر ) اداره مي شوند در نتيجه اين دو باشگاه نمي توانند وارد بورس شوند و اين خبر در حالي منتشر مي شود كه در خبرها خوانديم درايت حبيب كاشاني باعث شده است كه لیدر پرسپوليس با علي دائي آشتي كند و در نتيجه پرسپوليس با قواي روحي بهتري در مسابقات آينده شركت كنند!!

با مقايسه اين دو واقعه مي توانيم بفهميم كه چرا در فوتبال ما قرار نيست هيچ چيز سر جاي خود بايستد و چنين كه از راس هرم فوتبال تا لیدر آن در جايگاه و شان غير خود قرار دارد.

 وقتي در فوتبالي رئيس فدراسيونش مي گويد دائي بزرگ بود البته در بازيگري ,و صد البته اعلام  نمي كند كه پس به چه دليل او بر راس فوتبال ما قرار گرفت بايد هم چنين باشد. هنگامي كه همين جناب مي گويد هيچگاه به قطبي اعتماد نداشته اما همواره از او اعتماد كرده است بايد هم فوتبال ما بي صاحب شود. وقتي ماهها تيمهاي ملي ما بدون سر مربي هستند و هيچ كس ككش هم نمي گزد نبايد انتظار بالائي از اين فوتبال داشته باشيم  و... اما مي گوئيم چه اصراري داريم كه در اين فوتبال صحبت از اصول بكنيم ؟

 از رئيس سازمان ورزش مي پرسيم كه چگونه است كه ميلياردها پول در دو تيم استقلال و پرسپوليس جا به جا مي شود اما يك صورت وضعيت معمولي از آن وجود ندارد؟ چگونه هست صحبت از مردمي بودن اين دو تيم مي شود اما مردمي كه در زير فشارهاي اقتصادي شديد هستند نبايد بدانند در اين دو باشگاه به چه دليل بايد در حالي  با سرپرستي اداره شود كه بيشترين كار بريش آشتي كنان و رفاقت با لیدرها است اما نتواند بگويد اين ميلياردها پولي كه پول امثال اوساله و سكوبرت و نصفه و نيمه بودن باقري در يك فصل و... پرداخت شد در كدامين صورت مالي نوشته شده است

  اين چه فوتبالي است كه نمي تواند به دنبال هييت مديره برود كه صورت مالي تنظيم كند اما حاضر است براي امثال هوار محمد و نازهاي مجتبي جباري چند صد ميليون هزينه كند ؟ اين چه فوتبالي است كه همواره در هنگام فصل انتخابات هدف شعارهاي تبليغاتي قرار مي گيرد و سخن از آن مي شود كه اين باشگاهها به مردم واگذار مي شود تا براستي در حد يك باشگاه اداره شوند اما همان وقت كه انتخابات تمام مي شود بازشاهد حضور همان تكراري هائي هستيم كه دست به كلنگ زدن كمپ و استاديوم و... يك است اما در ساختن امكانات ورزشي همواره صفر هستند ؟

 اين چه فوتبالي است كه به دنبال مذاكره با بازيكن و سرمربي خارجي مي رود اما پولي براي پرداخت ندارد و براستي اين چه فوتبالي است كه مي تواند براي اقوام مدير كار درست كند اما براي باشگاه نمي تواند هييت مديره تعيين كند ؟ و شايد بايد گفت اين چه فوتبالي است كه عربده كش و چاقو كش و لمپن و... در آن آزادنه حركت مي كنند مشت مي زنند فحاشي مي كنند اما تازه منت آنها را مي كشند و از همه مهمتر كساني كه خود را منادي اخلاق مي دانند چنين كنند و اين داستان فوتبال همواره چنين بوده و همچنان ادامه خواهد داشت و شايد اگر انگيزه هاي شخصي قلعه نوئي را ناديده بگيريم بايد اذعان داريم كه او به حق گفته است فوتبالي كه تماشاچي ندارد و دستشوئي ندارد به چه دليل دنبال سرمربي خارجي است ؟ و شايد بايد گفت فوتبالي كه پول ندارد و مديريت ندارد و شفافيت ندارد و ... خيلي چيز ها ندارد اصولا قابل اين است كه اين گونه با احساسات مردم درگير شود ؟