دكتر حسن نژاد : هدايتی ۷۰۰ ميليارد وثيقه گذاشت تا از زندان آزاد شود

همه تيم ها محترم هستند اما حساب سه تيم از بقيه جداست. پرسپوليس، استقلال و تراكتور سازي با توجه به انبوه تماشاگراني كه دارند، يك سرمايه ملي محسوب مي شوند و فرا استاني و ملي هستند. چه طرفدار اين تيم ها باشيم و چه نباشيم، در ماجراي ريزاسپور، فوتبال ايران محروم شده است. اين سؤال براي ما هست كه چرا در اكثر پرونده هاي بين المللي، فوتبال ايران بازنده است و به رغم اينكه اين باشگاه ها اسپانسرها و حاميان مالي زيادي دارند و وكلاي زيادي هم تمايل دارند با توجه به شهرت حضور در اين تيم ها وكالت آنها را بر عهده بگيرند، ما در اكثر پرونده ها بازنده هستيم؟ در فوتبال دنيا در بارسا و رئال هم اين شيوه برخورد طلبكارانه را نداريم. مدير بارسا به راحتي از نيمار مي گذرد. وقتي آدمي در كارش سالم يا خيّر باشد،  نبايد روي سر كسي منتي بگذارد به خاطر هزينه اي كه مي كند. اگر آقاي هدايتي آمده و كمك كرده، چرا دنبال مطرح شدن است؟ چرا مي گويد براي علاقه اش خرج كرده در حالي كه كسي كه براي عشقش خرج مي كند، منت نمي گذارد و تيم را در شب بازي به حاشيه نمي برد. 

طبق اصل ۸۵ نماينده حق اظهار نظر  در همه امور كشور را دارد و طبق آيين نامه داخلي مجلس اختيار تحقيق و تفحص به ما داده مي شود. در مجلس دو تحقيق و تفحص داشتيم يكي در مورد پرسپوليس و استقلال، به خصوص ماجراي طارمي و ريزاسپور که جريمه ميلياردي در ميان بود و ديگري ماجراي تحقيق و تفحص از صندوق فرهنگيان كه ۵۰ درصد سهام بانك سرمايه متعلق به آنها بود. در اين دو پرونده ما به يك نام مشترك خورديم؛ حسين هدايتي. در موضوعي كه آقاي صادقي همكار ما در مجلس افشاگري كردند، نام هدايتي هم بود كه ايشان زير بار نمي رفت. بد نيست بدانيد در بانك سرمايه ۸۰ درصد وام ها وصول نشده بود و ۱۳ هزار ميليارد تومان مطالبات اين بانك متعلق به حدود ۱۱ نفر است. 

ما در بانك سرمايه با يك تخلف سازمان يافته مواجه شديم كه يكي از آنها به هدايتي برمي گشت. ما شركت هايي داشتيم كه با ضمانت دو شركت كارسان و ليان وام هاي ميلياردي گرفتند، در حالي كه كارمندي نداشتند يا تنها يك كارمند داشتند با سرمايه اي اندك. در تحقيقاتي كه داشتيم به اين نتيجه رسيديم كه اين شركت ها متعلق به حسين هدايتي هستند. اينكه ايشان مدعي است به صورت مستقيم وامي نگرفته درست است اما در همه مكاتبات ما، ايشان بدهي و ديون اين شركت ها را قبول كرده و پرداخت مطالبات آنها را بر عهده گرفته و يعني غيرمستقيم اين وام هاي ميلياردي را در اختيار گرفته است. 

در جلسه اي كه اول اسفند ۹۴ با حضور مديران بانك سرمايه و حسين هدايتي برگزار شد، ايشان تعهد داد ظرف ۴۸ ماه بدهي اش به بانك سرمايه را تسويه مي كند اما وقتي زمان قسط اول يعني ۳۱ مرداد ۹۵ رسيد و پرداخت نكرد، بازداشت شد. 

اصل پولي كه اين شركت ها كه پرداخت ديونش بر عهده حسين هدايتي است گرفته اند، ۵۸۷ ميليارد است كه با معوقات و سود آن به رقم ۱۲۸۶ ميليارد تومان مي رسد و در اصل بدهي او اين رقم است. اين رقمي است كه ايشان برعهده گرفته تا پرداخت كند. 

زماني كه هدايتي بازداشت شد، ۷۰۰ ميليارد وثيقه گذاشت. 

اصولاً حسين هدايتي كسي نيست كه ما بخواهيم ذهن مان را مشغول او كنيم. ما دنبال مچ گيري از او نبوديم. اتفاقي كه در بانك سرمايه افتاد، باعث شد پاي او به قضيه باز شود. نكته اينكه اين قبيل كارها اعتماد مردم به نظام را از بين مي برد؛ اينكه وامي اين طور بي ضابطه به كسي داده شود. فكر مي كنم هزار ميليارد و هزار ميليارد مقابل سرمايه اجتماعي عددي نيست. وقتی اين هزار ميليارد بدون حساب و كتاب داده مي شود و مردم نمي توانند ۲ ميليون وام را به راحتي بگيرند، اين به اعتماد مردم به نظام خدشه وارد مي كند و ما دنبال برگشت اين اعتماد هستيم. برخي مخالف اعدام مفسدان اقتصادي هستند و مي گويند بايد اول پول مردم را از آنها پس بگيريم اما من معتقدم بايد از هزاران ميليارد بدهي آنها گذشت اما در ملأ عام اعدام شوند تا اعتماد نظام برگردد. 

چرا برخي آدم هاي مشهور مفسد اقتصادي مي شوند؟ سه راه براي شهرت هست ؛ تيمداري، بانكداري و شركت هواپيمايي. با اين سرمايه گذاري ها در چشم مي روند. يك زماني كسي با شهرتي از قبل يا عقبه اي سياسي وارد اين قضيه مي شود و نيازي به محبوبيت ندارد اما برخي با پول خرج كردن دنبال اين محبوب شدن هستند. وقتي دستگاه هاي نظارتي افراد مشهور را زير نظر دارند و وقتي يكي ماشين مثلاً ۲۰۰ ميليوني سوار شود، زير ذره بين است. برخي از اين افراد سرمايه اي دارند كه با سود پول شان پورشه مي خرند. معتقدم برخي براي دزدي هايشان در فوتبال سرمايه گذاري مي كنند تا هزينه بازداشت را بالا ببرد. با هزينه كردن در تيم هاي پرطرفدار مي خواهند سرمايه تماشاگران شان را همراه داشته باشند تا اگر فردا روزي كسي دست به آنها زد، ورزشگاه آزادي را بشورانند و فحش بدهند و صندلي بشكنند. مگر هدايتي تيم استيل آذين را نداشت؟ چرا مي خواست در اين تيم عقبه پرسپوليس را دنبال خودش بكشد؟ چرا سراغ پروين، مهدوي كيا، علي كريمي و... رفت در حالي كه اگر كسي عاشق پرسپوليس باشد، عقبه اين تيم را دنبال خودش نمي كشد و انشقاق ايجاد نمي كند. هدايتي در نهايت هم تيمش را بي خيال شد و خودش را عابربانك پرسپوليس جا زد. ۱۳۰۰ ميليارد بدهي ايشان كجا و ۱۵ ميلياردي كه خرج پرسپوليس كرده كجا؟ تازه اين خرج هم در قالب اسپانسري بوده و منتي ندارد. همه جاي دنيا اسپانسرها دست باشگاه را مي بوسند اما اينجا برعكس عمل شده است. 

شما مطمئن باشيد اين پول را از حسين هدايتي پس مي گيريم. سيستم هم پشت اين قضيه است كه همه بدهي هدايتي به نظام بانكي را از او بگيرد. پرونده هدايتي در قوه قضائيه است. اگر او بدهي اش را نپردازد، وثيقه اش را به اجرا مي گذارند. 

ببينيد، اين جمعه چه اتفاقي در ورزشگاه آزادي بين تماشاگران پرسپوليس و تراكتورسازي افتاد. مگر بين پرسپوليسي ها ترك نيست؟ چرا بايد اين اتفاقات بيفتد؟ همين پول هاي كثيف است كه اين برخوردها را مي بينيم. فكر مي كنيد چرا با سكو ها برخورد نمي شود؟ چرا برخي ناهنجاري ها به آن پرداخته نمي شود؟ ما بايد آهن قراضه فروشي ها، ورق هاي غيراستانداردي كه از فولاد توليد مي شود و ارتباط آن آهن فروشي ها و تاجرهاي فولاد و ارتباط همه آنها با فدراسيون فوتبال را پيدا كنيم. 

بگذاريد تحقيقات تكميل شود، در اين زمينه هم شفاف سازي مي كنيم. 

ما دو بحث داريم؛ يكي اينكه دائماً به مردم تزريق نكنيد كه همه دزد هستند و ديگر اينكه بايد حرمت انسان را طبق اسلام نگه داريم اما وقتي كسي مثل زالو به بيت المال چسبيده و مال مردم را خورده، انسان نيست كه حرمتش نگه داشته شود. قانون مي گويد تا وقتي حكم دادگاه قطعي نشده، اسمي نبريم ولي بايد استثنايي قائل شويم. چطور يك نماينده نمي تواند اسم دزد را بياورد اما هدايتي در برنامه زنده هر چه بخواهد، مي تواند به من بگويد؟ وقتي نماينده در مورد مدركي حرف مي زند كه نبايد او را متهم كرد بلكه بايد بررسي كرد و اگر درست بود، از آن نماينده تشكر شود و اگر غلط بود، آن وقت هم عذرخواهي كند و هم محاكمه شود. من با صدا و سيما در مورد اين همه وقتي كه به هدايتي دادند، صحبت كردم. ايشان حتي اگر مجرم هم نباشد متهم كه هست. حتي اگر ۵۰ درصد حرف هاي من هم درست باشد، اين همه فرصت دادن به هدايتي براي حرف زدن دهن كجي به مردم است. اين را هم بگويم كه همان روزي كه قرار بود من و هدايتي در ۹۰ حرف بزنيم، او به يكي از نمايندگان شيراز زنگ زده كه بيايد پيش من تا خرج فجرسپاسي را بدهم. اين طور مي خواسته مثلاً يك نماينده را به سمت خودش بكشد. 

ما در كل سيستم ۲۰ نفر بيشتر از اين مفسدان اقتصادي نداريم. يكي در سينما بود كه پول را پس داد. ما سراغ همه مفسدين مي رويم و فوتبال براي كسي مصونيت ندارد. شايد خيلي از مفسدين را نشناسيد چون اهل شهرت نبودند ولي امثال هدايتي تاوان شهرت را هم مي دهند. فوتبال براي برخي پله اي براي وصل شدن به آدم هاي بزرگ مملكت شده است. براي مثال فردي از طريق يك فوتباليست بزرگ وقت ملاقات با يك وزير را مي گيرد و كنار آن فوتباليست با وزير عكس مي اندازد و همان عكس را مي برد به رئيس بانك نشان مي دهد و مي گويد اگر فلان رقم را به من وام ندهي، پدرت را درمي آورم و به وزير مي گويم بركنارت كند. 

هدايتي مدعي شده بخشي از حقوق كي روش را هم او داده است. ما در اين زمينه از وزير سؤال كرديم و گفتند كه پيگيري مي كنيم و جواب مي دهيم. اگر واقعاً وزارت ورزش براي سرمربي تيم ملي از يك بدهكار اقتصادي پول گرفته، بايد وزير را دادگاهي كرد. اعتبار ملي و لباس تيم ملي خيلي مقدس و بزرگ است كه يك بدهكار بانكي براي آن هزينه كند. اگر يك ضد انقلاب هم كمك كند، بايد قبول كرد؟ البته فرق است بين بدهكار بانكي و كلاهبردار بانكي و نبايد خودمان را گول بزنيم. 

تا الان چندين بار بحث خصوصي سازي سرخابي ها مطرح شده اما چرا اين كار را نمي كنند؟ چون مي خواهند از محبوبيت هواداران استفاده كنند. مي خواهند كانديداي رياست جمهوري شوند، مي گويند فوتباليست ها را به خط كنيد تا در ورزشگاه شيرودي از ما حمايت كنند. چون اين پرسپوليس و استقلال خصوصي نيستند. صدا و سيما مي گويد دولت بودجه ما را نمي دهد آن وقت من از بودجه خودم به يك تيم دولتي كمك كنم؟ اين طور است كه عملاً حق پخشي را هم شاهد نيستيم. دولت بايد دست از سر تيم ها بردارد و تأكيد ما هم بر همين نكته است. بايد ۱۰۰ درصد سهام آن را به مردم واگذار كنيم. حقش پخش، لباس، برند و همه چيز بيفتد دست خود مردم و ببینيد چه درآمدي نصيب اين دو باشگاه مي شود و ديگر دست نابابان هم از اين قضيه كوتاه مي شود. وقتي يك مربي يا يك فوتباليست از اسمش استفاده كرده و چندين رستوران مي زند،  يعني يك تيم با اين همه طرفدار نمي تواند؟ دولت عزمي براي فروش اين دو تيم ندارد. اينقدر لقمه چرب و نرمي هستند كه هيچ كس حاضر نيست از سفره آن بيرون بيايد.