دوستان «انضباطی» با یکدیگر شوخی دارند!

ماجراهای اخیر در مورد احکام کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال درباره حوادث فینال جام حذفی فصل گذشته فوتبال کشور ظاهرا خبر از این می دهد که این «دوستان» با یکدیگر شوخی دارند! کمیته اخلاق پس از بررسی نقش افراد مختلف در ماجرای تاخیر 130دقیقه ای در برگزار دیدار پرسپولیس با داماش گیلانیان، حیدر بهاروند را 5 سال و سعید فتاحی را دو سال از تمام فعالیت های فوتبالی محروم و کاظم طالقانی را هم بابت نقش منفعل اش در آن فینال سرزنش کرد، اما کمیته استیناف فدراسیون ضمن تایید صلاحیت کمیته اخلاق برای ورود به این پرونده، محرومیت های فوق را کان لم یکن و ادامه حضور بهاروند و فتاحی در پست های رییس سازمان لیگ و مسوول کمیته مسابقات این نهاد را بدون مشکل توصیف کرد.

پارادوکس های موجود در این ماجرا بسیاری را در جامعه فوتبال متحیر کرده است. اول اینکه کمیته استیناف چطور توانسته است صلاحیت کمیته اخلاق در ورود به این پرونده را که به سبب مرتبط بودن آن با بروز نقص و تعلل در برگزاری مسابقه، بیشتر یک ایراد تشکیلاتی و لغزش در کارهای اجرایی است تا ایراد اخلاقی تایید کند و حالا که تایید کرده چگونه است که احکام صادره توسط این کمیته را به کلی منتفی و لغو کرده است؟ آیا این بدین معنای مستقیم نیست که از دید سران کمیته استیناف، نحوه تجزیه و تحلیل امور توسط کمیته اخلاق کاملا اشتباه و احکام صادره واقعا غلط بوده و اگر این چنین نیست چرا کمیته استیناف زحمت لغو کامل آن احکام را بر خود هموار نموده است.

عجایب قضیه زمانی بیشتر می شود که در نظر بگیریم کمیته ای که بافت و شکل کار و شرح وظایفش بیش از دو نهاد فوق با اتفاقات فینال جام حذفی همسو و مرتبط است، هرگز به این ماجرا ورود نکرد و نه اظهارنظر صریح و روشنی در این باب ارائه داد و نه کوشید نخستین زیرمجموعه فدراسیونی باشد که ماجراهای ورزشگاه شهدای شهر اهواز را رصد، بررسی و اعلام رای می کند و آن کمیته، کمیته انضباطی است. این در حالی است که بر مبنای اطلاعیه کمیته استیناف و با رجوع صرف به وقایع فینال جام حذفی مشخص می شود که نه خطاهای اخلاقی، بلکه ضعف و لغزش در سازماندهی اصولی و برگزاری درست مسابقه مورد بحث سبب ساز ماجراهایی شده است که به چشم دیدیم و اگر به برخی نکات بدیهی و نه چندان پیچیده مثل حفظ سهمیه اندک هواداران داماش روی جایگاه های ورزشگاه اهواز بذل توجه می شد، قضایا به نقطه کنونی سوق نمی یافت و این همه بحث و جدول و سوال های تازه به ذهن متبادر نمی شد.

مهم ترین سوال باقی مانده و پاسخ داده نشده پس از صدور احکام کمیته اخلاق و سپس انتشار اطلاعیه کمیته استیناف این است که اگر خطاهای روی داده در شب برگزاری فینال جام حذفی آنقدر سنگین بوده که بهاروند و فتاحی باید بابت عدم مدیریت آن به ترتیب 5 و 2سال محروم شوند، چگونه است که کمیته استیناف فقط پس از گذشت چند روز آن آرا را باطل و تلویحا و حتی صراحتا اعلام می کند که محکومیت های مقرره بیش از خطاهای صورت گرفته و احکام صادره بسیار شدیدتر از اعمال انجام شده بوده است. آیا کمیته اخلاق قوه تشخیص این امر را نداشته و اگر نداشته چگونه و بر چه اساسی مسوولیت های مختلف به آن سپرده می شود و اگر به گفته کمیته استیناف، صلاحیت ورود به ماجرا را داشته و آرای آن حرفه ای و برابر با اصول است، به چه سبب نه فقط تعدیل و ترمیم، بلکه به گونه ای که دیدیم به کلی لغو می شود؟ بد نیست رییس فدراسیون هم توضیح بدهد که پس از تشکیل سه کمیته با وظایف بالنسبه مشابه درون فدراسیون با ماموریت مشترک حذف خدشه ها، خطاها و ایرادات در جامعه فوتبال، چرا آرای آنها با یکدیگر این همه در تضاد است و اگر هر سه بر موضوعات فوتبالی اشراف کامل و صلاحیت صدور رای کامل دارند چرا نظرات شان اینقدر از یکدیگر دور و فاقد نگرش یکسان است. آیا آنها واقعا با یکدیگر شوخی ندارند و اگر چنین نیست درس ها و نتایج برگرفته از تضادهای فوق باید چه چیزی باشد؟