راز موفقیت برانکو و کی روش؛ فرار از حصار بازیکنان

 نباید دلایل موفقیت مربیان را چندان پیچیده دانست. گاه علت های ساده ای پشت کامیابی مربیان بزرگ قرار دارد که نقشی اساسی در رسیدن به اهداف ایفا می کند. یکی از چند دلیلی که برانکو ایوانکوویچ را در فوتبال ایران به عنصری تاثیرگذار و صاحب جام بدل ساخته، محصور نبودن در دایره محدودی از بازیکنان است. شگردی که در سخت ترین شرایط امروز پرسپولیس که از جذب بازیکنان جدید محروم است، پایدار مانده و او را نسبت به زیرمجموعه اش در موضع قدرت قرار داده است.

برانکو را آنجا در پرسپولیس محور تمام تصمیم گیری ها و تحولات دیدیم که پس از حکمی که علیه مهدی طارمی صادر شد، خم به ابرو نیاورد و کوشید با دیگر بازیکنان نیازهای خود در خط حمله را برطرف سازد. شاید تصور می شد که پروفسور پس از یگانه گلزن فصل پیش خود دست بگذارد روی گادوین منشا و این مهاجم را بدل به جانشین خلف طارمی کند اما درخشش فوق العاده علی علیپور ثابت کرد که آدرس را اشتباه رفته ایم و مرد کروات گزینه دیگری را برای رسیدن به موقعیتی که پیش تر در اختیار طارمی بود، برگزیده است. بازیکنی تحت فرمان تر و جوان تر که آینده پرسپولیس را هم خواهد ساخت؛ یک سرمایه گذاری صحیح.

ساختن بازیکنی در حد و اندازه مهدی طارمی از علی علیپور و نقش محوری دادن به او مصداق بارز بی میلی سرمربی پرسپولیس به دایره محدودی از بازیکنان است. چیزی شبیه به مبارزه فنی با بازیکن سالاری که در فوتبال ایران نمونه هایش را در وادی عمل کم دیده ایم. به طوری که اکنون این پرسش به وجود آمده که پس از پایان محرومیت آیا جایی برای بازگشت مهدی طارمی به ترکیب اصلی باقی خواهد ماند؟  علیپور به حدی درخشیده که حتی می تواند کارلوس کی روش را هم مجذوب خود و سرمربی تیم ملی را نیز برای دعوتی شگفت انگیز وسوسه کند. کی روش نیز خود ید طولایی در این وادی دارد و همواره کوشیده زیرمجموعه اش را در بند دایره ای محدود قرار ندهد و همواره گزینه های متفاوتی را بسازد و تخم مرغ هایش را داخل یک سبد نچیند.

کی روش در تمام سال هایی که با فوتبال ایران همکاری کرده به رغم چالش هایی که همواره با فدراسیون فوتبال داشته اما آموزگار چیره دستی در ساختن بازیکن جدید برای تیم ملی بوده که این رویه برخاسته از اعتماد به نفس و باور به توانایی های فردی می تواند الگو و اشلی مناسب برای مربیان وطنی هم باشد تا آنها نیز به تاسی از این حربه نه تنها اعتبار و عزت بیشتری برای خود بیاورند بلکه به موفقیت های بیشتری هم نایل آیند و مربیانی باشند متکی به قابلیت های فنی خود. حال شاید در اجرا، رسیدن به این سطح دشوار باشد اما با استمرار و اعتقاد می شود درهمین مسیر منتهی به موفقیت قرار گرفت.