رهبری فرد: در راهرو تهدیدش کردم تا آخر بازی سمتم نیامد!

بهروز رهبری فرد، پیشکسوت سرخپوشان در ابتدا گفت: «فعلاً دوست ندارم کری بخوانم و دو دلیل دارم؛ اول اینکه الان فضای کری خوانی وجود ندارد و در ثانی، برای هواداران واقعی استقلال احترام خاصی قائل هستم. البته بعد از بازی اگر پرسپولیس برنده شد، خدمت شان هستم و به اندازه کافی برای همه آن ها کری می خوانم!»

او اضافه کرد: «الان فقط دوست دارم خاطره ای از یک دربی مهم تعریف کنم؛ یکی از دیدار هایی که من مدافع پرسپولیس بودم و فرهاد مجیدی مهاجم استقلال. آقافرهاد که امروز سرمربی استقلال شده و من برایش آرزوی موفقیت دارم، خاطرات زیادی در ذهن من و هم نسل هایم به جا گذاشته که از هر کدام شان سؤال کنید، بالاخره چیزی برای یادآوری دارند. این موضوع را همه بازیکنان آن سال پرسپولیس و استقلال به یاد می آورند.»

کاپیتان پیشین سرخ ها ادامه داد: «قبل از شروع بازی، مثل همیشه دو صف در راهروی ورزشگاه آزادی تشکیل داده بودیم. ما یک سمت بودیم و کنارمان استقلالی ها حضور داشتند. آن زمان، هنوز کف راهرو موزائیک بود و مثل امروز سرامیک نشده بود. معمولاً در آن شرایط، بازیکنان تمرکز می کنند یا به گرم کردن بدن شان ادامه می دهند، اما من از جلوی صف، جایم را عوض کردم و رفتم ته صف تا درست جایی بایستم که روبه رویم فرهاد مجیدی مهاجم آن زمان استقلال بود. سپس با صدای بلند گفتم: «امروز می خواهم یک دست و پایی بشکنم. خدا کمک کند یکی از این مهاجم های استقلال را زودتر بفرستم خانه. امروز حوصله درست و حسابی ندارم، کسی سمتم بیاید طوری می زنمش که یادش برود از کدام در رختکن آمده بود بیرون و...» البته این کار را همیشه قبل از شروع بازی ها می کردیم، اما یک لحظه دیدم فرهاد مجیدی غیب شد. او رفت و جلوی صف ایستاد!»

رهبری فرد افزود: «همان اوایل بازی، یک کرنر به نفع استقلال بود که مدافعان بلندقد و قدرتمند استقلال هم جلو کشیده بودند. من همه را رها کردم و رفتم سمت فرهاد. او هم تلاش می کرد جای خودش را عوض کند. طوری شد که جفت مان از محوطه جریمه بیرون رفتیم. از آن لحظه بازی به بعد، مجیدی تا آخر دربی سمت من نیامد. بازی هم بدون گل مساوی شد. ما یک یا دو حمله داشتیم و استقلال هم هیچ حمله مؤثری نکرد. کلاً بازی خوبی نشد، چون فرهاد دیگر سمت من و دروازه پرسپولیس آفتابی نشد!»