روایت AFC از رکورد تاریخی ایران در جام ملت ها

در فاصله یک ماه به آغاز جام ملت های آسیا در امارات، سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC)، مروری بر تاریخچه این رقابت ها داشته است و در بخش مربوط به سوابق تیم ملی ایران می نویسد: «جمهوری اسلامی ایران در سه دوره نخست جام ملت های آسیا نتوانست به مرحله نهایی صعود کند، اگرچه این کشور پیش از آن هم در سطح قاره ای توانسته بود خودش نشان دهد و آن زمانی بود که مدال نقره فوتبال اولین دوره بازی های آسیایی را سال 1951 در دهلی نو کسب کرد. آن موفقیت در نهایت زمینه ساز دوره سلطه ای بود که ایران از سال 1968 بر فوتبال آسیا پیدا کرد.

با افزایش تعداد شرکت کنندگان از 4 به 5 تیم، ایران در مرحله نهایی به تیم های رژیم اشغالگر قدس، میانمار، هنگ کنگ و چین تایپه ملحق شد، جایی که بازی ها در استادیوم امجدیه (شیرودی فعلی) تهران برگزار شد. داستان عاشقانه ایران و جام ملت های آسیا با پیروزی 2 بر صفر این تیم بر هنگ کنگ آغاز شد. هر دو گل ایران در 20 دقیقه پایانی به ثمر رسید و این سرآغاز روندی بود که با سه پیروزی دیگر همراه شد تا تیم تحت هدایت محمود بیات با رکورد صد درصد پیروزی (4 پیروزی از 4 بازی) از کسب اولین قهرمانی اش اطمینان حاصل کند. 4 سال بعد، ایران دوباره قهرمان شد. در آن دوره که تعداد تیم ها به 6 تا افزایش پیدا کرد، شکل برگزاری رقابت ها از (شیوه ای که در 4 دوره اول رقابت ها مورد استفاده قرار گرفت) تغییر کرد و مرحله حذفی هم به آن اضافه شد. ایران در گروهش صدرنشین شد و بالاتر از تایلند و عراق قرار گرفت و در همان حال کره جنوبی قهرمان دوره رقابت ها هم بالاتر از کامبوج و کویت در گروهش صدرنشین شد.

ایران در مرحله نیمه نهایی کامبوج را 2 بر یک شکست داد و کره جنوبی هم در ضربات پنالتی بر تایلند غلبه کرد. به این ترتیب دو تیمی فینالیست آن دوره جام ملت های آسیا شدند که سه قهرمانی از 4 قهرمانی قبلی لیگ ملت های آسیا به نام آنها ثبت شده بود. گل اول بازی که توسط علی جباری به ثمر رسید را پارک لی چون پاسخ داد تا بازی مساوی شده و به وقت های اضافه کشیده شود، جایی که حسین کلانی گل برتری را در دومین وقت اضافه زد و ایران را برای دومین دوره متوالی قهرمان آسیا کرد.

4 سال بعد اما حتی اتفاقات بهتری در انتظار ایران بود و «تیم ملی» یک بار دیگر قهرمان ظاهر شد و برای سومین بار متوالی این افتخار را کسب کرد، رکوردی که هنوز تیمی موفق به تکرار آن نشده است. 6 تیم دیگر برای برگزاری مرحله نهایی گرد هم آمده بودند و یک بار دیگر ایران به آسانی به مرحله نهایی صعود کرد و این بار بالاتر از عراق و یمن در گروه دوم. کویت تیم تازه وارد به رقابت ها هم در گروه یک بالاتر از چین و مالزی صدرنشین شد.

ایران در وقت های اضافه چین را شکست داد و کویت به 30 دقیقه اضافه نیاز داشت تا بر عراق غلبه کند. به این ترتیب مدافع عنوان قهرمانی در فینال به مصاف کویت رفت و یک مصاف تماشایی مقابل 100 هزار تماشاگر ورزشگاه آزادی شکل گرفت که در آن ایران پیروز و برای سومین بار پی در پی قهرمان شد.»

علی پروین، کسی که تنها گل آن بازی را به ثمر رساند، گفت: «کویت آن زمان بسیار قوی بود، یک تیم قوی که همراه با ایران به فینال صعود کرده بود. بازی نفسگیری بود. در محوطه جریمه کویت، یکی مرتکب اشتباهی شد و من به توپ رسیدم و به لطف خدا توانستیم توپ را شوت کنم و گل بزنم.»