روزی که بایرن درایران 6تایی شد/ بکن باوئر: این سخت ترین روز زندگی ام بود

ادو لاتک مربی مشهور بایرن در سال 1351 با تیم بایرن به ایران آمد. اولین بازی شاگردان ادولاتک در ایران با یک گشفتی عجیب همراه بود به طوری که کیهان ورزشی در رپورتاژ خود ابتدا آمار مسابقه را نوشت و در زیر آن این توضیح را اضافه کرد:

بلی تهران شش، قهرمان باشگاه های المان سه.
تیم تهران در یک روز درخشان نتیجه باورنکردنی شش بر سه را در مقابل قهرمان باشگاه های آلمان به دست آورد.

مختلط باشگاه های تهران(4) 6
بایرن مونیخ آلمان(2) 3
جمعه 9 تیر 1351

گل ها:
محمد صادقی(11، 63 و 77)، همایون بهزادی(10)، غلامحسین مظلومی(12)، صفر ایرانپاک(42)
گرد مولر(16)، دورن برگر(25)، روت(75)

داور: داود نصیری
کمک داوران: اصغر تهرانی، ابوالقاسم حاج ابوالحسن
هوا: گرم
زمین: چمن خوب
تماشاگر: حدود 35 هزار نفر

اما ماجرای این بازی چه بود و بایرن چگونه به ایران دعوت شد؟
کیهان ورزشی در حاشیه این دیدار نوشت:

بایرن مونیخ در تهران
تیم معروف بایرن مونیخ قهرمان آلمان، دو بازی در تهران انجام داد که به خاطر پاره ای از جهات موجب شگفتی محافل ورزشی و همچنین تماشاگران و دوستداران فوتبال گردید. این شگفتی ها از دو نتیجه به دست آمده توسط این تیم سر زد که اولی شش بر سه مقابل تیم منتخب باشگاه های تهران و دومی یک بر یک مساوی با پاس نایب قهرمان باشگاه های ایران بود.
برای اینکه چگونگی را روشن سازیم نخست به شرایط ورود تیم بایرن مونیخ بایران می پردازیم تا ببینیم بایرن مونیخ با سرداران ناموری چون بکن باولر و مولر در چه شرایطی در تهران بازی کرد.

پاس میزبان بایرن
باشگاه پاس میزبان تیم المانی از یک سال پیش برای این دیدارها وارد گفت وگو شده و بایرن مونیخ نیز اصول دعوت به تهران را پذیرفته بود اما گفت وگوی طولانی بر سر زمان سفر بود چه زمانی بایرن، مونیخ و زمانی پاس تهران شرایط را نامناسب می دانست. پاس می خواست بایرن مونیخ را در زمان تعطیل بین دو نیمه فصل دعوت کند که این می توانست موجب شود تا تیم بایرن در بهترین شرایط قدم به تهران نهد. ولی سرمای زمستانی و بارندگی های پیاپی مانع از این منظور گشت.


بازی های ملی ایران مانع از برگزاری مسابقه
آنگاه باشگاه پاس زمانی بین دهم تا بیست و هفتم اسفند را پیشنهاد کرد که این به خاطر درگیری تیم بایر در مسابقات جام در جام اروپا و مسابقات جام آلمان و همچنین مسابقات تیم ملی آلمان ممکن نگردید در حالی که این زمان نیز مصادف با اوج قدرت بایرن مونیخ بود و آنگاه سفرهای تیم ملی ایران به خارج مانع از آن شد که بایرن مونیخ در ماه های فروردین و اردیبهشت به تهران آمد.
بدین روی تنها تاریخی که باقی ماند همین زمان بود که مصادف با یک روز بعد از قهرمانی آلمان و دو روز بعد از بازگشت تیم ملی ایران از جام استقلال برزیل شد و اگر در این تاریخ نیز بایرمونیخ به تهران نمی آمد، می بایست این تیم را در دیماه یا اسفند آینده یا سال بعد در همین زمین در تهران می دیدیم که این محتاج به یک سلسله مکاتبات دیگر و حل یک سلسله مسایل دیگر می شد.

بایرن مونیخ سخت خسته بود
در چنین شرایط بایرمونیخ خسته از یک اصل طولانی بود. اصلی که طی آن بایر در چند جهت جنگیده بود. جام ملت های اروپا برای شش بازیکن این تیم، قهرمانی باشگاه های آلمان برای تمام این تیم- که همواره به خاطر رقابت شدید با شالکه هیجان در اوج بود- جام حذفی آلمان و همچنین جام در جام اروپا، به علاوه تعدادی بیش از 22 بازی دوستانه که در برنامه سالیانه بایرن مونیخ بود.

بکن باوئر: در یک فصل 134 بازی کردم!
بکن باوئر در این زمینه گفت: «من در این فصل بیش از 134 مسابقه داده ام که این یک کار طاقت فرسا بوده است. چه حتی بازیکنی نظیر په له در اوج قدرت هرگز سالی بیش از یکصد مسابقه نداشته است و سایر بازیکنان ملی نیز به همین ترتیب بوده اند.»
شووان مدیر تیم بایر مونیخ گفت: «افسوس می خورم که چرا جماعت تهرانی نتوانسته اند. یک بایر مونیخ خوب و یک بکن بائر در اوج را تماشا کند. من از رهبران باشگاه پاس مصرانه خواهش کرده ام تیم مرا در دی ماه آینده دعوت کند تا من با تمام قوا به تهران بیایم و انتقام این دو بازی را از همین دو تیم بگیرم.

مونیخی های شکست خورده در میهمانی کنسول
مونیخی های ناکام در دیدار نخست، هر چه کردند سیاست مآبانه و خونسرد از کنار آن شکست غافلگیرکننده و وحشت زا بگذرند، نشد که نشد و این خبرنگاران سمج و یک دنده که می خواستند به هر ترتیب آن ها را به حرف بکشند و دلیل شکست قهرمان آلمان را بدانند حتی در میهمانی عصر منزل کنسول آلمان غربی نیز آن ها راراحت ننهادند و بکن باوئر، گرهارد مولر، شووان مدیر تکنیک و اد لاتک مربی تیم، یک دم از دست سوالهای یکنواخت اینان که راز شکست را جستجو می کردند نیاسودند و طفلک بهرام نوایی میهماندار و مترجم بایرن که مجبور بود مثل نوار 19 تلفن که اتوماتیک وقت را اعلام می کند، از پیش خود پاسخی را که بارها از دهان مونیخی ها شنیده بود تحویل آنان دهد.

یاران بکن باوئر به راستی در فاصله دو دیدار خود با تهران و پاس عذاب کشیدند و این را از گفته شاهزاده رک گو و نجیب مونیخی بشنوید که پس از دیدار با تیم تهران گفت:« این سخت ترین روزهای زندگی من در ورزش بوده است.»