روز موعود فرا رسید/ گذر پوست به دباغ خانه افتاد!

هنوز اتفاقات بازی رفت مقابل سایپا را فراموش نکرده ایم. بازی ای که بیش تر از آن که یک مسابقه فوتبال باشد، نمایشگاهی برای نشان دادن شخصیت واقعی علی دایی بود.

دایی که بر همه گان واضح و روشن است حسرت نشستن سه باره بر روی نیمکت پرسپولیس را بر دل دارد، در بازی رفت و درست چند روز قبل از بازی حساس مقابل کاشیما آنتلرز در فینال لیگ قهرمانان آسیا در خاک این کشور، با یک شوی مسخره و متناسب با شخصیت خود و البته با  نقش آفرینی وحشیانه محمد دایی و صادق بارانی نشان داد که موفقیت های پرسپولیس و برانکو به چه میزان موجبات تکدر خاطر و سوزشی از اعماق وجود را برای ش فراهم ساخته است.

از آن جا که دایی و هفت نسل قبل و بعدش از لحاظ فنی و تاکتیکی حریف پرسپولیس و برانکو نخواهند شد، بدون شک در بازی پیش رو نیز او با روی آوردن به مسائل حاشیه ای و ناجوانمردانه قصد متوقف نمودن پرسپولیس در این بازی فوق العاده حساس را خواهد داشت.

هواداران باید توجه داشته باشند که حضور پر تعداد و پرشور در ورزشگاه می توانند علاوه بر تحت فشار قراردادن تیم دایی، باعث برداشته شدن گام بلندی به سوی سومین قهرمانی پیاپی در لیگ شوند.

البته نکته ی بسیار مهمی که باید مورد توجه قرار گیرد این است که هواداران هرگز نباید اسیر حواشی به وجود آمده در طول بازی شوند و با پرهیز از هرگونه توهین، بدانند که در این شرایط حساس و پیچیده ی جدول رده بندی لیگ محرومیت از میزبانی و برگزاری بازی بدون تماشاگر همان چیزی ست که رقبا آرزوی آن را در سر می پرورانند و این موضوع می تواند پرسپولیس را از هدف اصلی اش دور نماید.

هیچ چیز به اندازه برد مقابل سایپا و هتریک در قهرمانی نمی تواند اتفاقات بازی رفت را جبران و پاسخ دایی و هم پیاله هایش را بدهد.

وعده ی ما شنبه 24 فروردین 1398 ورزشگاه آزادی!