رویانیان: هیچ وقت به اندازه دوره پرسپولیس اذیت نشدم

مدیرعامل سابق پرسپولیس در خصوص زمان حضورش در این تیم توضیحاتی را ارائه کرد.
محمد رویانیان مدیرعامل سابق پرسپولیس می گوید به خاطر این تیم مجبور شد خانه اش دا بفروشد و پس از گذشت چند سال از رفتن از این تیم نتوانسته طلبش را پس بگیرد و حالا مستاجر است

* ماجرای پیشنهاد پرسپولیس در زمان مدیرعاملی شما به امیر قلعه نویی چه بود؟
من قبل از آن آقایان قلعه نویی، دایی، کریمی، پنجعلی و... را می شناختم اما من سنخیتی با فوتبال نداشتم و نمی دانستم که اگر یک مربی در استقلال مربیگری کند تا آخر عمرش باید آنجا بماند. فکر می کردم مربی از رنگ ها جدا است و مربی را نباید رنگی کنیم. اما اینکه بعضی ها رنگی فکر می کنند، تقصیر من نیست. من رنگی فکر نمی کردم.

* یعنی حتی در مورد قرارداد و مسائل مالی هم با او صحبت نکردید؟
من به امیر قلعه نویی هیچ پیشنهاد مالی نداده بودم. گفتم جرات این را داری که به پرسپولیس بیایی و او گفت فوتبال این طور نیست که من بتوانم به پرسپولیس بیایم. دوست داشتم بیایم کمکتان کنم ولی جو اینطور است که من را استقلالی می دانند. اصلا وارد جزئیات نشدیم. نشستی نداشتیم که بخواهیم روی قرارداد و مسائل مالی صحبت کنیم.

* از شرایط دوران مدیرعاملی تان در پرسپولیس صحبت می کنید؟
من 36 سال طبق حکم کارگزینی خدمت کردم. در این 36 سال از جنگ و مشکلات و مسائل مختلف عبور کردیم. اما هیچ وقت به اندازه دوره پرسپولیس اذیت نشدم. آبرو و زندگی ام را گرو گذاشتم. من یک نظامی بودم و مردم را دوست داشتم. رئیس راهنمایی و رانندگی بودم و 14 سال مردم من را در تلویزیون می دیدند. نیاز به شهرت نداشتم. اما به پرسپولیس که آمدم شهرتم افزایش پیدا کرد و مفهوم دار و رنگی شد.

* از اینکه این سمت را قبول کردید و مدیرعامل پرسپولیس شدید پشیمان نیستید؟
در این چند سال خیلی زندگی ام با سختی گذشت. خانه ام را دادم و مستأجر شدم. گفتم شاید این یک نوع عنایت باشد که گناهانم کم شود یا بخشیده شوم. شاید تقاص جدا شدن از همسنگرانم را می دهم. در لباس مقدس سربازی و در لباس شهدا بودم. بعضی وقت ها فکر می کنم که تقاص این را پس می دهم که از این لباس مقدس دور شدم. از خیمه شهدا به بازی فوتبال رفتم. نمی خواهم مظلوم نمایی کنم یا احساسی صحبت کنم. ولی واقعیت این است که من فکر می کنم دارم هزینه دور شدن از آن آرزوهایی که با همسنگرانم داشتم را می دهم. در کشور ما ورزش اینطور تعریف می شود که در مقابل اعتیاد، پلشتی ها و ناهنجاری ها است. روح ورزش پهلوانی، شادابی و نشاط است و شما نمی توانید یک ورزشکار را تصور کنید که رفتارهای ناهنجار داشته باشد.

* در مورد جوی که در آن زمان به راه افتاده بود مبنی بر اینکه خودروهای بدون سند به بازیکنان داده شده صحبت می کنید؟
ما به بازیکنان چک دادیم و گفتند که به ما چک ندهید. شما را که می شناسند، برایمان ماشین بخرید و این چک ها را به صاحب ماشین (فروشنده) بدهید. چند مدل ماشین متوسط 100 میلیون تومان خریدیم و چک دادیم. 50 درصد پول چک را نقد کردیم و به صاحبان ماشین دادیم اما 50 درصد بقیه به تاخیر افتاد. خشمگین شدند و جو ساختند.

* خانه تان را برای چه فروختید؟
برای این بود که آقایان قبل از دربی تحصن کرده بودند. من از بازیکن ها ایراد نمی گیرم. من ایراد از خودم می گیرم. شما وقتی جایی با سربازهایی زندگی می کنید که جانشان را به راحتی برای مملکت و برای خدمت به مردم می دهند. با آن ها یک عمر زندگی می کنید. بعد به فوتبالی می روید که قرارداد و پول را می شناسند و اگر پول دادی مدیر خوبی هستی. من دنیا را برای خودم عوض کردم. من مقصر هستم.

* اگر الان از شما بخواهند دوباره مدیرعامل پرسپولیس می شوید؟
من اصلا برنمی گردم. من از مدیری که اصرار کند یک جا بماند یا دوباره برگردد، خوشم نمی آید. تلخ و شیرین، خوب و بد گذشت. برگشت مجدد همیشه خوب نیست. من این را قبول ندارم. قبول ندارم که دوباره به پرسپولیس برگردم. یک مدتی گذشت و دوره من تمام شد. من دیگر از بازی خارج شدم. من باید در همین کسوت خودم سربازی، پاسداری، جانبازی زندگی کنم. زندگی ام باید با این ریتم به پایان برسد. من اهل لابی کردن نیستم.