ریسک به معنای واقعی کلمه

بسیاری می پرسند فرداشب که پرسپولیس در یک چهارم نهایی جام حذفی فوتبال کشور روبه روی استقلال می ایستد، از کدام استراتژی سود می جوید و نقشه راهش چیست. البته یحیی گل محمدی و دستیارانش پاسخ این سؤال را بهتر از هر کسی می دانند اما مواردی وجود دارد که می تواند نشانگر موضع گیری مردان سرخ در این دیدار باشد. یک سوی مهم ماجرا این است که پرسپولیس به فتح مجدد لیگ نگاهی جدی تر دارد و لازمه آن در این ایام سخت و اوقات کوتاه این است که نیروی اصلی اش را صرف میدان ها و جام های دیگر نکند. این بدان معنا نیست که قرمزها بازی با رقیب قدیمی شان را سرسری بگیرند و از جان مایه نگذارند و آنها طبعاً هر چه دارند، در این 90 و اندی دقیقه (و شاید هم 120 دقیقه و ضربات پنالتی) رو خواهند کرد ولی چون سیاست فتح لیگ ایجاب می کند که قرمزها هر چه دارند در سه بازی باقی مانده لیگ ارائه کنند، طبعاً دیدار فردا شب یک نگاه متفاوت را می طلبد، نگاهی که شاید از بررسی شرایط کلی مسابقه در 30 دقیقه اول و سپس حرکت و اقدام بر اساس آن و طبق مقتضیات این بازی شکل گیرد. بر اساس این فرضیه، سیدجلال حسینی و یارانش نیمه اول را صرف بررسی امور و محکم کردن جایگاه خود خواهند کرد و بر اساس آنچه تا آن زمان روی داده، برای قسمت ها و دقایق بعدی تصمیم گیری خواهند کرد.
 
آنچه نزدیکان یحیی می گویند
فرضیه دیگری هم وجود دارد که می گوید گل محمدی از شاگردانش کمال جدیت را خواهد طلبید و بازی تهاجمی و گلزنی را از همان دقیقه اول توصیه و جست وجو خواهد کرد. بر اساس این نگرش، سرخ ها به این 90 دقیقه (یا بیشتر) فقط به چشم یک مسابقه مهم و الزام تازه خواهند نگریست و بدون احتساب تبعات آن و اینکه چه تأثیری بر بازی های بعدی شان می گذارد، سنگ تمام خواهند گذاشت. اگر هم سرخ ها نتیجه نگیرند، این دلخوشی را دارند که طی 20 روز بعدی در 3 دیدار باقی مانده لیگ افتخار اصلی تر مورد نظر خود را جست وجو خواهند کرد. اینکه نتیجه حاصلی دربی جدید تهران چیست، تأثیر بزرگی بر سه مسابقه بعدی قرمزها ندارد و لااقل این فرضیه ای است که نزدیکان گل محمدی به آن معتقدند و او را در نوع نگاهش به جام بسیار جدی و فاقد مصلحت جویی می دانند.
 
حفظ امید
واقعیت امر و سیاست انتخابی قرمزها هر چه باشد، حقیقت امر این است که آنها با ریسکی ترین انتخاب های چند سال اخیر و با نامطمئن ترین مسابقات و احتمال های ممکن روبه رو هستند. درست است که پرسپولیس قاعدتاً و بر اساس باورهای رایج در فوتبال ما به لیگ اهمیتی بسیار بیشتر از جام حذفی می دهد و حتی حاضر است دومی را قربانی هدف اولش کند اما کوچکترین اطمینانی به دستاورد نخست خود نیز ندارد. دیدار هفته آخر استقلال با سپاهان در لیگ می تواند کمک بزرگی به قرمزهای تهرانی در راه فتح مجدد لیگ در صورت پیروزی آبی ها باشد اما اگر تیم اصفهانی این بازی و دو دیدار قبل از آن را ببرد و پرسپولیس تن به یک تساوی هم بدهد، تفاضل گل برتر سپاهان حکم به قهرمانی این تیم خواهد داد. این واقعیت اگر در ذهن یحیی و همکارانش حک شده باشد، طبعاً کمک خواهد کرد که آنها به مسابقه پنجشنبه شب بسیار جدی فکر کنند و برای بردن آن به جانفشانی دست بزنند زیرا یک احتمال و راه را به روی شان باز می کند و آن امیدوار ماندن به فتح یک جام در صورت ناکامی در لیگ است. درست است که غلبه احتمالی بر آبی ها در جام حذفی به معنای فتح جام نیست و پس از آن هم دو بازی سخت دیگر مقابل قرمز ها خودنمایی خواهد کرد اما پرسپولیس امیدش را در این جام محفوظ نگه خواهد داشت.
 
این پایان کار نیست
این موارد چندگانه و نگاه های چند سویه نشانگر دشواری فراوان کار سرخ ها در روزها و هفته های پیش رو و سختی پیش بینی و روشی است که آنها برای دربی جدید در پیش می گیرند. این سختی ها وقتی نمود بیشتری می یابد که در نظر بگیریم در برنامه فشرده مسابقات، قرمز ها در صورت عبور موفقیت آمیز از شهرآورد جدید باید در پایان لیگ (12 مردادماه) بلافاصله در نیمه نهایی و فینال جام حذفی هم شرکت کنند که فینال البته منوط به فتح نیمه نهایی است. این پایان کار نیست و شهریورماه که برسد، پرسپولیس هم باید ملی پوشانش را به دراگان اسکوچیچ بدهد و هم برای تقابل با استقلال تاجیکستان در شروع مراحل حذفی لیگ قهرمانان آسیا 2021 و احتمال بازی های بعدی اش در این جام مهیا شود. این راه های سخت و متعدد و غیر قابل تخمین زنی به ما می گوید که یحیی و مردانش فرداشب هر سیاستی را در پیش گیرند نوعی ریسک به معنای واقعی کلمه خواهد بود و از هر جای هر یک از مسابقات شان خطراتی می بارد که برای کل یک سال هم زیاد است چه برسد برای یک فرجه صرفاً دو ماهه.