زیاد شعبو: معدنچی، نیکبخت و آشوبی از بقیه جدا بودند

زیاد شعبو مهاجم سوریه ای سابق پرسپولیس که در زمان دنیزلی به عنوان بازیکن کمکی در پرسپولیس بازی می کرد صحبت هایی را برای اولین بار با ایران ورزشی مطرح می سازد که شاید قبل از این بازیکنی در پرسپولیس این حرف ها را نزده بود. بازیکنی که به شکل کاملاً متفاوتی به کارش با دنیزلی می پردازد و ابعادی از وجود کاری مربی ترکیه ای اسبق پرسپولیس را مطرح می سازد. با زیاد شعبو بازیکن سابق پرسپولیس و مربی تیم ملی نوجوانان سوریه که سال هاست از او خبری نداشتیم گفت و گویی را ترتیب دادیم که در ذیل از نظرتان می گذرد؟
 
*بعد از جدایی از پرسپولیس و فوتبال ایران سال ها بود که از تو خبری نداشتیم، در این خصوص چه توضیحی داری؟
من چندی به عنوان مربی تیم ملی نوجوانان سوریه کار کردم و بعد از آن هم به عنوان مربی با یکی از تیم های باشگاهی سوریه همکاری داشتم. در حال حاضر هم تیمی ندارم و در سن 41 سالگی فکر می کنم از تجربه قابل قبولی برای بازی برخوردارم.

*در زمان مربیگری مصطفی دنیزلی در پرسپولیس بازی می کردی، از حضورت بگو و اینکه چند گل در آن مقطع به ثمر رساندی؟
بله من یک فصل از تیم الجیش به عنوان بازیکن کمکی به پرسپولیس پیوستم، زمانی که دنیزلی مربی پرسپولیس بود. تیم خیلی خوب و با قدرتی داشتیم و فوتبالی هجومی ارائه می دادیم که همه هواداران فوتبال از تماشای بازی مان لذت می بردند. بازی های خوبی که فکر می کنم هواداران قدیمی پرسپولیس هنوز هم به نیکی از آن یاد می کنند. خوشبختانه هواداران تیم پرسپولیس با من و طارق جبان هموطنم رابطه خیلی خوبی داشتند و حتی در کشورم سوریه هم توجه خوبی به ما داشتند و بازی هایم را دنبال می کردند که جای خوشحالی داشت.

*از کار با دنیزلی و خصوصیات خاص این مربی ترک تبار برای خوانندگان ما حرف بزن.
در آن زمان بازیکنان بزرگی در پرسپولیس نظیر کریم باقری بازی می کردند اما در آن مقطع اختلافات زیادی در تیم پرسپولیس وجود داشت.

*دقیق تر برای ما حرف می زنی؟!
در آن مقطع بازیکنانی مانند مهرزاد معدنچی و نیکبخت و فرزاد آشوبی حضور داشتند اما دنیزلی خیلی قوی تیم ما را تمرین نمی داد و متأسفانه بین چند بازیکنی که از آنها نام بردم و بقیه بازیکنان تبعیض قائل می شد.

*واقعاً؟!
بله آقای دنیزلی بیشتر به چند بازیکن توجه داشت و به کارهای آنها واکنش خاصی نشان نمی داد اما اگر از جانب ما کار کوچکی سر می زد به شدت با آن برخورد می کرد و این مسأله برای ما عجیب بود و من نمی توانستم آن را برای خودم هضم کنم که چرا مربی در برخورد با بازیکنانش رفتار دوگونه و متفاوتی دارد و بین بازیکنان تبعیض قائل می شود.

*عجیب است که این مسأله سال ها از جانب بازیکنانی که با دنیزلی کار کرده بودند مطرح نشده اما تو آن را به شکل عجیبی مطرح ساختی؟
بله این مسأله یک راز بود اما این راز برملا شد و به قولی از لای کتاب بیرون آمد و دیگر یک راز نیست.

*پرسپولیس را در چند سال اخیر چگونه ارزیابی کردی؟
پرسپولیس را از زمانی که به این تیم آمدم و در آن بازی کردم خیلی دوست دارم و اخبار این تیم قرمزپوش را خیلی جدی پیگری می کنم. این تیم در زمان برانکو به اوج خودش رسید و قهرمانی ها را کلاً درو کرد و در ایران و حتی آسیا وجهه بسیار خوبی برای خودش درست کرد و انتظارات واقعی هوادارانش را برآورده ساخت. شخصاً از قهرمانی های پرسپولیس خیلی خوشحال شدم و خیلی دوست داشتم در تیم چند سال اخیر پرسپولیس هم بازی می کردم چون زمان ما مشکلات زیادی وجود داشت اما پرسپولیس در چند سال اخیر به لحاظ بازیکن و باشگاه اوضاعش به نسبت زمان ما بهتر بود و ثبات بیشتری در آن دیده می شود به همین دلیل خیلی حسرت می خورم که الان در پرسپولیس نیستم. ما در آن مقطع با پرسپولیس سوم شدیم و متأسفانه دست مان از جام خالی ماند اما در این چند ساله دیدم که پرسپولیس موفق شده همه ناکامی های گذشته اش را جبران کند و حالا در آستانه ثبت رکورد تاریخی دیگری قرار دارد.

*از طارق جبان همبازی زمان حضورت در پرسپولیس چه خبر؟
طارق دوست و همبازی من بوده و هست و هنوز هم با او رابطه خیلی نزدیکی دارم. سال ها با طارق در تیم های باشگاهی و تیم ملی همبازی بودم و دوستی ما با یکدیگر از هم گسستنی نیست.

*با مربی ایرانی هم در تیم ملی سوریه کار کرده ای؟
بله من و طارق با آقای جلال طالبی کار کرده ایم. آقای طالبی مربی خوب و خوش برخوردی بودند و همیشه در اردو توجه ویژه ای به من و طارق داشتند و به ملاقات ما می آمدند!

*چطور؟!
بالاخره از زمانی که آقای طالبی متوجه شدند ما در ایران بودیم و در لیگ ایران بازی کردیم توجه بیشتری به ما داشتند و تله پاتی قوی ای بین ما وجود داشت.

*بازی های سوریه هم با تیم ملی ایران همیشه سخت و نفسگیر است. از این بازی ها و شرایط خاص و دشوار آنها حرف می زنی؟
بله ما همیشه با ایران همگروه می شویم و بازی های مان هم همیشه خیلی سخت و نفسگیر است. اتفاقاً خودم هم یک گل با پیراهن تیم ملی سوریه به ایران زده ام و گل تیم ملی ایران را هم در آن بازی جواد نکونام زد.

*چرا بازی های تیم ملی ایران و سوریه همیشه با نتایج کم گلی همراه می شود؟
بازی ما و تیم ایران مانند نبرد شوالیه هاست. ما همیشه در دمشق به ایران می بازیم اما جالب اینکه در تهران یا مساوی می کنیم یا اینکه تیم ملی ایران را شکست می دهیم. در قانون فوتبال هم همیشه باید محکم بازی کنید و با تمام وجود بجنگید. تیم ملی ایران بازیکنان خیلی قوی و قدرتی ای دارد. این شرایط بدنی با توجه به سبک نزدیک دو کشور موجب می شود که بازی های این دو تیم همیشه نزدیک و با نتایج خاصی دنبال شود.

*در پرسپولس چند گل زده ای؟
من سه ماه به عنوان بازیکن کمکی در پرسپولیس بازی کردم و در بازی مقابل تیم های مس کرمان و برق شیراز و دو تیم دیگر موفق به گلزنی شدم و در مجموع چهار گل در لیگ و یک گل در جام حذفی برای پرسپولیس زدم.

*خاطره جالبی از زمان حضورت در پرسپولیس داری؟
بله من تازه به پرسپولیس آمده بودم و نمی دانستم که حساسیت زیادی بین این تیم و استقلال وجود دارد، به همین دلیل خیلی اتفاقی در تمرین بالاپوش آبی پوشیدم که این امر با اعتراض شدید هواداران همراه شد که بعد به رختکن رفتم و با راهنمایی بازیکنان پیراهنم را عوض کردم و بالاپوش قرمز پوشیدم.