سایه هولیگانیسم روی سر ورزشگاه های ایران

شنبه شب باید این مطلب را می نوشتیم؛ همان موقع که با سنگ دو کیلویی شیشه اتوبوس پرسپولیس را در اصفهان شکستند اما ملاحظه بازی را کردیم که مبادا این تصور ایجاد شود که روز بازی مهم سپاهان و پرسپولیس برای تیم قلعه نویی حاشیه سازی شده. البته که این مطلب ورای سپاهان، استقلال، پرسپولیس و تراکتور سازی و سایر تیم هاست بلکه نگاه ما به کل فوتبال ایران است.

شب مسابقه پرسپولیس با سپاهان، عده ای که همیشه آماده شلوغ کاری و بلبشو هستند، شیشه اتوبوس پرسپولیس را شکستند و عکس آن هم در رسانه ها منتشر شد. همان ها احتمالا در جریان بازی به زمین مسابقه ترقه -اصطلاحا نارنجک دست ساز که در چهارشنبه سوری ها مرسوم بود- به پیست زیبای ورزشگاه تازه ساخت نقش جهان انداختند. این اتفاقات موجی از نگرانی را برای فوتبال ایران در این وضعیت خاص درست می کند. در کنار این افراد شلوغ کار و جنجال آفرین، هستند آدم های دیگری که برای فرستادن فیلم و گزارش این اتفاقات به ای اف سی غش می کنند و آماده نشسته اند تا مسائل فوتبال ایران را به خارج راپورت بدهند.

وقتی این اتفاقات در ورزشگاه نقش جهان و در مسیر حرکت اتوبوس پرسپولیس به هتل اتفاق می افتد، شک نکنید که در میان هواداران پرسپولیس هم حتما چند نفری هستند که بخواهند در بازی برگشت این حاشیه سازی را تلافی کنند. یعنی باید از الان منتظر اتفاقات بازی برگشت باشیم که احتمالا در کورس قهرمانی از حساسیت بالایی برخوردار است. اگر خدای نکرده در تهران اتفاق ناگواری رخ دهد، چه کسی مسوولیت عواقب بعدی را برعهده می گیرد؟

یادمان نرفته جدال پرسپولیس و سپاهان در فصلی که منجر به قهرمانی پرسپولیس با افشین قطبی شد، پرتاب سنگ و ترقه های دست ساز در ورزشگاه فولادشهر چشم یک سرباز بی گناه را گرفت و تمام جذابیت های فوتبال را به کام ما تلخ کرد؛ آیا قهرمان شدن و بردن به قیمت فاجعه ای نظیر از دست دادن چشم سرباز احمدی در اصفهان، لذت و جذابیتی دارد؟ اصلا به چه کسی می چسبد که تیمش قهرمان شود اما یک جوان بیست و اندی ساله بی گناه، بینایی اش را از دست بدهد؟

اتفاقاتی که در لیگ ایران رخ می دهد، گاهی ظرفیت مرگ آدم ها را هم دارد؛ وقتی از بالای سکوها سنگ و آجر به سمت همدیگر یا به طرف زمین پرتاب می شود، اگر خدای نکرده این سنگ به سر کسی برخورد کند، احتمال کشته شدن یک انسان وجود دارد. در چنین شرایطی از همه آنهایی که در قبال یک مسابقه فوتبال مسوولیت دارند - از پلیس گرفته تا مدیران و مربیان باشگاه ها- باید این قبیل اتفاقات را جدی بگیرند و اجازه ندهند که هولیگانیسم در فوتبال ایران چهره زشت خود را به نمایش بگذارد. اگر برای همه اهالی فوتبال این مساله به یک دغدغه جدی تبدیل شود، شکی نیست که بسیاری از این اتفاقات در نطفه خفه شده و کار به جای باریک نمی کشد تا آنهایی که برای ارسال مدارک منفی علیه ایران به فیفا و ای اف سی غش می کنند هم چیزی در دست نداشته باشند تا در مجامع بین المللی امنیت و آرامش ورزشگاه های ایران را به چالش بکشند تا خدای نکرده میزبانی بازی های مهم از دست فوتبال ایران برود.