سرمایه‌هایی که در پرسپولیس ساخته شدند

تیم پرسپولیس حالا تعداد بیشتری از بازیکنان آکادمی خود را در فهرست تیم بزرگسالان می‌بیند.

آکادمی پرسپولیس در سال‌های نه چندان دور، یکی از نقاط ناکارآمدی این باشگاه سرخپوش پایتخت بود. جایی که البته بودجه‌ای از منابع مالی باشگاه وارد آن نمی‌شد و مدیریت صحیحی نیز در آنجا وجود نداشت تا به این ترتیب تنها خروجی تیمهای پایه پرسپولیس هیجان هشت مسابقه دربی باشد که با برد و باخت به پایان می‌رسد و چیزی از آکادمی وارد بزرگسالان نمی‌شد.

آغاز تغییر رویه، یک بازی شهرآورد بود. زمانی که تنها سرمربی آرژانتینی تاریخ پرسپولیس در آخرین دقایق مسابقه تصمیم گرفت یک چهره ناشناس را وارد زمین کند. فردی که البته خوره‌های هواداری و فعالیت در حوزه خبری پرسپولیس او را با آقای گلی در لیگ‌های پایه می‌شناختند: مهدی عبدی. بازیکنی که آمد و خیلی سریع گل زد و برای دو سه فصل هم یک گلزن نسبتا قابل در ترکیب تیم بود.

او بارقه اهمیت به آکادمی را در قلب مدیران پرسپولیس روشن کرد. در سال‌های بعد توجه به تیمهای پایه وارد ستون مالی باشگاه شد و با تخصیص منابع و البته آنچه که به زعم کارشناسان مدیریت بهتر عنوان شد، آکادمی پرسپولیس شرایط متفاوتی را پیدا کرد. دیگر پرسپولیس صرفا تنها یک نام در فوتبال پایه نبود. قرمزها وارد رقابت با آکادمی کیا و مقاومت و پیکان و سایپا می‌شدند تا استعدادها را به خدمت بگیرند.

این استعدادها کم کم وارد تیم بزرگسالان هم شدند. محمد عمری در دوره یحیی، امیرحسین محمودی و یعقوب براجعه و سهیل صحرایی و… هم در دو سال گذشته در ترکیب تیم به میدان رفتند. عمری بازیکنی بود که بار تیم را بر دوش می‌کشید اما چهره غافلگیرکننده این جمع، امیرحسین محمودی بود - اولین نماینده آکادمی پرسپولیس در جام جهانی.

وقتی او در لیست ۳۰ نفره قرار گرفت، خبرنگار ما با مسئولان آکادمی باشگاه تماس گرفت و یک سوال را مطرح کرد: «برای هر بازیکن آکادمی چقدر هزینه می‌کنید؟» مقصود از این سوال این بود که اگر محمودی پاداش ۱۵۰ هزار دلاری فیفا را برای باشگاه بیاورد، چند برابر آنچه برایش هزینه کرده، درآمدزایی خواهد کرد؟ البته همانطور که انتظار می‌رفت، پاسخ روشنی وجود نداشت.

به هر حال در بازاری که کمترین ارقام رضایتنامه در آن به ۵۰ میلیارد تومان رسیده و بازیکنانی با یک فصل درخشش، برچسب ۱۰۰ میلیارد تومان را روی خود می‌بینند، بازیکنان برآمده از آکادمی سرمایه باشگاه پرسپولیس هستند. هرچه تعداد آنها در ترکیب تیم اصلی بیشتر شود، به معنای خلق ارزش از سوی باشگاه پرسپولیس است. حال آنکه فروش این بازیکنان هم می‌تواند یک گزینه باشد اما در تیم پرسپولیس حضور در ترکیب اصلی هم به اندازه فروش و درآمدزایی مهم است چرا که به هر حال برای بازیکن جانشین هم هزینه می‌شود.

بسیاری از هواداران پرسپولیس از جدایی سهیل صحرایی ناراحت بودند و او را از دست رفتن سرمایه باشگاه می‌دانستند اما شاید اینطور هم نباشد. به هر حال همین که پرسپولیس بازیکنی را معرفی کرده که می‌تواند او را در معامله خرید بازیکن موردنظر از تیمی دیگر وارد کند، یک گام بلند است. هرچند که پرسپولیس هم باید بتواند روی ستاره‌هایی که خود ساخته، برند بهتری را بسازد.

این فصل با حضور مهدی تارتار بسیاری از هواداران پرسپولیس در انتظار شکوفایی بازیکنان آکادمی هستند. بازیکنانی که باید قدر این پیراهن ارزشمند را بدانند و باشگاه نیز متقابل، از آنها محافظت کند.