سرنوشت این بچه ‎ها را تغییر دهید

تصویرش که پخش شد با خودم گفتم کاش با همین یک عکس سرنوشت این بچه تغییر کند؛ یاد عکسی از پسرک افغان افتادم که با نایلون راه راه آبی برای خودش لباس ورزشی درست کرده بود و با ماژیک روی آن نام لیونل مسی ستاره فوتبال آرژانتین را نوشته بود. پسرکِ آن عکس، رویایش مسی شدن بود. عکسش که دست به دست شد، لئو مسی پیگیر پیدا کردنش شد و پیراهن امضاشده اش را برای او فرستاد.

تصویر جدید اما ایرانی است. پسرکی با سری تراشیده که یک زیرپیراهن رکابی سفید روی تی شرت زردش پوشیده و نام علیرضا جهانبخش را که روی یک مقوای سفید نوشته، روی آن چسبانده و توپی زیر بغل زده است. پسرک حتما آرزوهای دور و درازی دارد. رویایی که شاید با تصویر آقای گل لیگ هلند در ذهن می پروراند. شاید او هم بتواند رویایش را زندگی کند همانطور که در تیم ملی این روزهای مان علیرضا بیرانوند را داریم که مرارت ها کشیده تا رویایش را زندگی کرده است و حالا شده قهرمان ملی مردم یا خود جهانبخش که خانواده اش پس از زلزله رودبار به قزوین مهاجرت می کنند و علیرضا در کوچه پس کوچه های قزوین فوتبالش را شروع می کند  و به داماش گیلان می‎رود و در نهایت سرنوشت او را به آ.زِد. آلکمار هلند می رساند و آقای گلی لیگ هلند.

علیرضا جهانبخش حالا اولین کاری که بعد از برگشت به ایران برای خودش دارد پیدا کردن این پسرک است تا شاید بخشی از رویایش را تحقق بخشد. علیرضا استوری گذاشته و نوشته که اگر کسی آدرسی از این فرشته دوست داشتنی دارد برایش بفرستد. بعد از این استوری اما تصاویر دیگری منتشر شد. یک مجموعه عکس از پسرکی که جهانبخش به دنبالش بود با دوستانش. هر کدام نام یک بازیکن را پشت لباسشان چسبانده اند و در کنار هم ایستاده اند؛ بچه های کوره آجرپزی محمودآباد، با زندگی سخت و رویاهای شیرین. رویاهایی که شاید قابل تحقق باشند اگر همه بچه های تیم ملی مثل علیرضا جهانبخش پیگیر شوند. حالا دیگر آدرس این بچه ها مشخص است. کافی است ملی پوشان در میان برنامه های قطعا پرتعداد این روزهای شان، وقتی خالی کنند و قراری بگذارند و راهی شوند تا حالا که قهرمان یک نسل شده اند، با شاد کردن دل این بچه ها، روحیه پهلوانی شان را هم نشان دهند. جهانبخش استارت اولیه کار را زده است. آدرس هم حتما تا به حال به دستش رسیده است، کاش در این راه تنها نباشد.