شاهکار مدیران سابق: خطر جدایی 6 بازیکن!

فصل نقل و انتقالات برای گل محمدی آنگونه که انتظار داشت پیش نرفت و سرمربی جوان سرخ ها علاوه بر اینکه 2 ستاره تأثیرگذارش را از دست داد، نتوانست نفرات تاپ موردنظرش را هم جذب کند. در شرایطی که پرسپولیسی ها هنوز از شوک جدایی ترابی و علیپور بیرون نیامده اند، حالا خبر می رسد که 6 بازیکن دیگر تیم هم به مانند ترابی بندی در قرارداد خود دارند که اگر دریافتی شان به درصد خاصی نرسد قادر خواهند بود قرارداد خود را یکطرفه فسخ کنند! این موضوع را عضو هیات مدیره باشگاه اعلام کرده است. علی رغبتی با اشاره به بند فسخ قرارداد خلیل زاده گفته است: شجاع 2 فصل دیگر با پرسپولیس قرارداد دارد. البته این مدافع بند جدایی هم دارد که اگر پیشنهاد برسد بتواند جدا شود و جزو 6 بازیکنی است که بند فسخ دارد!

گرچه چند وقت اخیر در رسانه ها جسته گریخته شنیده می شد که برخی بازیکنان پرسپولیس ازجمله مهدی ترابی، شجاع خلیل زاده، احمد نوراللهی، امید عالیشاه و محمدحسین کنعانی زادگان در قرارداد خود بندی دارند که در صورت داشتن پیشنهاد خارجی و با پرداخت حدود 30 درصد از پول قرارداد خود می توانند تیم را ترک کنند. که دست بر قضا ترابی هم با استفاده از همین ترفند و به دلیل عدم پرداخت 7 درصد از قراردادش بدون مشکل توانست یک طرفه قراردادش را فسخ کند. جدایی احتمالی برخی ستاره های تیم موضوعی است که باعث نگرانی گل محمدی شده و سرمربی پرسپولیس از مدیریت انتظار دارد نفرات کلیدی تیم را حفظ کنند. البته در فاجعه قراردادهای بازیکنان، نقش مدیران سابق باشگاه بیشتر پررنگ بوده است که استارت آن از دوران مدیریت گرشاسبی زده شد و این مدیر برای اینکه بازیکنان خود را حفظ کند ضمن افزایش قرارداد برخی بازیکنان، با شروط آن ها نیز موافقت کرد. خود او بعدها در مصاحبه ای با تأیید این موضوع گفته بود: زمانی که پنجره بسته شد، قرارداد 12 بازیکن اصلی و کادر فنی تمام شده بود و از جایی که نمی توانستند بازیکن بگیرند ، مجبور بودند به هر شکلی با بازیکنانی که داشتند قرارداد ببندند. در آن دوران، وحید امیری، صادق محرمی و فرشاد احمدزاده حاضر نشدند با تیم تمدید کنند و حتی کامیابی نیا تا آستانه جدایی پیش رفت که درنهایت با پرسپولیس 3 ساله تمدید کرد.

گرشاسبی چندی بعد نیز در واکنش به انتقاداتی که از وی صورت گرفت،گفته بود نمی توانست چاقو زیر گلوی بازیکنان بگذارد و آن ها را وادار به ماندن کند! یکی از شاهکارهای مدیریتی گرشاسبی بند فسخ 700 هزار دلاری در قرارداد بیرانوند بود که باعث جدایی این بازیکن از پرسپولیس شد. البته قرارداد این دروازه بان به لحاظ مالی برای تیم خوب بود و توانست بخشی از مشکلات تیم را حل کند.

بعدها که ایرج عرب روی صندلی مدیریت پرسپولیس نشست این رویه را ادامه داد. اگر در زمان مدیریت گرشاسبی او به اذعان خود در شرایط ویژه باشگاه مجبور به قبول پیشنهاد نامتعارف برخی بازیکنان بود و از پول ترانسفر بیرانوند به پرسپولیس مبلغ هنگفتی رسید، اما عرب به واقع جای دفاع برای خود نگذاشت. خصوصاً که او رقم قرارداد بازیکنان را به شکل قابل ملاحظه ای بالا برد و درآمدهای و پاداش های آسیایی تیم را حیف ومیل کرد و زمینه جدایی برانکو و پرونده سازی برای پرسپولیس در فیفا شد. عرب زمانی که رفت 30 میلیارد از درآمد تیم را پیش خور کرده و باشگاه را به مدیر بعدی تحویل داد. تیم در فصلی که گذشت به شدت تحت فشار مالی بود.

حالا در نظر بگیرید که پرسپولیس چقدر می توانست در این شرایط روی فروش ستاره هایش حساب کند، اما هیچ سودی از ترانسفر بازیکنان عایدش نشد. این در حالی است که برخی نفراتی که در این چند سال از پرسپولیس به اروپا رفتند در این تیم رشد کرده بودند و چهره شدند. به طور مثال فرشاد احمدزاده پرورش یافته تیم های پرسپولیس بود، ولی باشگاه حتی نتوانست حق رشد این بازیکن را دریافت کند. صادق محرمی هم 4 سال پیش وقتی به پرسپولیس آمد یک جوان 20 ساله بود که در تیم ملوان بازی می کرد و به آن صورت شناخت شده نبود. اما با اعتماد برانکو در مدت کوتاهی توانایی های خود را نشان دهد و پدیده لیگ لقب بگیرد و فرصت دیدن شدن در میدان آسیایی را پیدا کند و این گونه بود که توانست موردتوجه تیم مطرح دینامو زاگرب برسد. اما پرسپولیس از فروش این بازیکن هم ریالی سود نکرد و این در حالی بود که به باشگاه ملوان هم مبلغی را بابت حق رشد محرمی پرداخت کرد.

یا علی علیپوری که بهترین گلزن لیگ برتری تاریخ سرخ هاست، زمانی که به پرسپولیس آمد سن و سال کمی داشت و یک بازیکن کم نام و نشان محسوب می شد. در کارنامه لیگ برتری علیپور 3 گل با پیراهن راه آهن دیده می شد، ولی این مهاجم در پرسپولیس درخشید و به ستاره تیم تبدیل شد و 6 سال فوق العاده را پشت سر گذاشت; آقای گل لیگ شد، بهترین گلزن سرخ ها در آسیا و لیگ برتر لقب گرفت و تعدادی زیادی عنوان و مدال قهرمانی گرفت. ولی او هم در شرایطی از پرسپولیس راهی اروپا شد که هیچ سودآوری مالی نداشت و مقصر این اتفاق مدیران پرسپولیس هستند که اجازه دادند این بازیکن به راحتی از تیم جدا شود، درحالی که می شد با او تمدید کرد و از فروشش درآمدزایی کرد. نکته اینجاست که علیپور سال گذشته پیشنهادات خوبی از تیم های باشگاهی یونان، روسیه، بلژیک و ترکیه داشت و اگر آن زمان با جدایی اش موافقت شده بود رقم قابل توجهی به تیم می رسید. ولی باشگاه آن زمان با جدایی علیپور مخالفت کرد که با توجه به شرایط تیم منطقی بود، ولی موضوع این است که چرا در یک ساله گذشته هیچ تلاشی برای تمدید قرارداد این بازیکن نشد تا این ستاره به آسانی جدا نشود؟چه بسا پرسپولیس با فروش علیپور توانسته بود طلب برانکو را تسویه کند و کار به بسته شدن پنجره نقل و انتقالات نرسد. متأسفانه پرسپولیس بار دیگر در آستانه جدال با یک تیم عربستانی با خبر محرومیت روبه رو شد و این هم شاهکار دیگری از جانب مدیران است که اجازه دادند برانکو قراردادش را با پرسپولیس فسخ کرده و به خاطر عدم دریافت طلبش به فیفا شکایت کند.