شماره 10 دفاع چپ نمی شود

 پرسپولیس از ابتدای فصل در دفاع چپ خود دچار مشکل بود و در نهایت در حساس ترین دیدارها این وظیفه را برعهده شماره 10 تیم خود قرار داد.

برانکو ایوانکوویچ که در ابتدای فصل تنها مدافع چپ خود را به پست دفاع میانی برده بود، ضعف و خلا بزرگی را در این پست پشت سر گذاشته است.

با توجه به مصدومیت محمدامین آرام طبع به عنوان تنها مدافع تخصصی چپ پای این تیم، این محسن ربیع خواه بود که با تغییر پست راهی سمت چپ شد و با انتقادات فراوان تا پایان نیم فصل جایگاه خود را در این جناح تثبیت کرد. با مصدومیت ربیع خواه اما فرشاد احمدزاده و حسین ماهینی به تناوب در این پست به میدان رفتند. دو بازیکنی که پست تخصصی شان فارغ از این شرح وظایفی بود که اکنون در اختیار گرفته بودند. حسین ماهینی البته در روزهای ابتدایی فوتبالش در استقلال اهواز این پست را نیز تجربه کرده بود و شماره 10 اما در اولین تجربه اش یک اخراج در کارنامه خود ثبت کرد. با این حال فرشاد احمدزاده در روزی که تراکتورسازی از نظر روحی و روانی با توجه به مشکلات پیاپی در راستای محرومیت در نقل و انتقالات و خطر کسر امتیاز پیش روی خود می دید توانست عملکرد فوق العاده ای در پست مدافع چپ از خود به جا بگذارد تا همگان را امیدوار به ظهور بازیکنی جدید، شاید چیزی شبیه مهرداد پولادی و البته تکنیکی تر کند.

اما دربی هشتاد و چهارم از راه رسید؛ جدالی که حیثیتی تر از آن است که بخواهیم به فاصله 13 امتیازی دو تیم پیش از آغاز دیدار و شرایط نابسامان استقلال در نقل و انتقالات فکر کنیم. برانکو در این دیدار هم با تکیه بر تجربه موفقش برابر تراکتورسازی بار دیگر تصمیم گرفت تا از فرشاد احمدزاده به عنوان بازیکن شماره 10 این تیم در دفاع چپ سود ببرد. اتفاقی که منصوریان را به خواسته هایش برای رسیدن به گل های این بازی رساند. کافی است نگاهی مجدد به گل های استقلال و موقعیت های این تیم داشته باشیم و به این یقین برسیم که شماره 10 هیچ وقت مدافع چپ نمی شود و شاید باید از تکه کلام علی دایی سود ببریم و بگوییم آخر کجای دنیا یک مدافع چپ شماره 10 می شود؟

فرشاد احمدزاده با خصوصیات فوق العاده اش در فاز تهاجمی و حتی تمجید برانکو با توصیف او با عنوان مسوولیت پذیر، بیشتر در فضای روبروی حریف و دروازه آنها خطرناک است و هیچ وقت نباید او را در دفاع چپ محصور کرد.