طارمی - امیری؛ زوج درخشان برای صعود

در مسابقه شب گذشته، برانکو پرسپولیس را با دو مهاجم به زمین فرستاد و بر خلاف پیش بینی های قبلی از طارمی به عنوان تک مهاجم استفاده نشد.

نوع چیدمان مهره ها در زمین نشانگر این حقیقت بود که برانکو برای صعود دست پیش را گرفته و نمی خواهد تیمش را به دست حوادث احتمالی بسپارد.پرسپولیس بازی با طراوت خود را روی زمین آغاز کرد و به آن ادامه داد. پاس کاری های متوالی و قطع توپ های کم نظیر. قرمزها توپ را به راحتی به گردش در  می آوردند و پس از لو دادن به سرعت ابتکار عمل را از دست حریف خارج می کردند.

اما نقطه اتکا دو تیم در این مسابقه اندکی متفاوت بود. لخویا که با یک مهاجم نوک و سه مهاجم سایه بازی می کرد تمام توپ ها را به "نام تائه هی" بازیکن کره ای خود ختم می کرد. قلب تپنده لخویا که وظیفه مهندسی و طراحی حملات تیم قطری را بر عهده داشت. این وابستگی بیش از حد هنگامی ضعف خود را نمایان می کرد که توپ از سیطره او خارج می شد. تیم تحت مدیریت وی توانایی بالایی برای گردش توپ و انتقال سریع به حمله نداشت. در سمت مقابل اما قصه کمی متفاوت بود. برانکو با استفاده از هوش و خلاقیت وحید امیری، عملا مرکز انتقال خود را از میانه میدان به خط حمله منتقل کرد. وحید امیری در تمامی نبردها شرکت می کرد، قطع توپ می کرد، مثل یک وینگر به عقب بر می گشت و در حملات طارمی را در موقعیت قرار می داد. همین ابتکار مهدی طارمی را هم در موقعیت مشابه قرار می داد و او بیش از گذشته در طراحی مشارکت می کرد.

امیری در حالی که عملا یک مهاجم بود 74% پاس صحیح داشت، 43 پاس داد و 65 بار توپ را لمس کرد. طارمی هم با 73% پاس صحیح، 37 پاس و 60 لمس توپ به خوبی توپ را در خط حمله نماینده ایران به گردش در آوردند. نام تائه هی مغز متفکر لخویا با 83% پاس صحیح، 36 پاس و 65 لمس توپ، موثرترین بازیکن این تیم بود که پشت سر مهاجم نوک، الموئز قرار داشت.

گردش بالای توپ در خط حمله پرسپولیس آنها را بارها در موقعیت های گلزنی قرار داد و مهمتر از آن روند انتقال توپ از دفاع به حمله را در تیم قطری به شدت با افت سرعت مواجه کرد. زوج طارمی-امیری با پشتوانه خط هافبک فوق العاده پرسپولیس عملکرد مناسبی در این مسابقه حیاتی داشتند و از ارکان مهم صعود قرمزها به دور بعد بودند.