عابدزاده: مربی خوب خارجی به مربیگری فکر می کند نه بیزینس !

احمدرضا عابدزاده به دور از فضای فوتبال و رسانه مشغول کسب و کار و زندگی خودش است.

پس از مدت ها با این چهره خاطره انگیز گپ و گفتی داشتیم که می خوانید.

*احمدآقا، اوضاع و احوال چطور است؟
شکر خدا همه چیز خوب است و زندگی مان را می کنیم.

*بازی های لیگ برتر را دنبال کرده اید؟
بله، تا حدودی اکثر مسابقات را دیده ام.

*عملکرد کدام تیم ها بهتر بوده؟
پرسپولیس همان طور که توقع می رفت امتیازات لازم را جمع کرده و البته این مرهون زحمات کل تیم و دانش برانکو ایوانکوویچ است. پرسپولیس برنامه دارد، دوره آماده سازی را استاندارد پشت سر گذاشت، بازی تدارکاتی لازم را انجام داد، بازیکنانش با انرژی و با انگیزه هستند و امیدوارم این تیم خوب به نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا صعود کند. سایپا، پارس جنوبی جم، صنعت نفت آبادان و سپیدرود رشت فراتر از انتظار لیگ را شروع کردند و جایگاه شان در پایان هفته پنجم مناسب است و باید دید می توانند این روند را حفظ کنند؟ چون وقتی جلوتر برویم، تیم هایی نظیر استقلال، سپاهان، ذوب آهن، فولاد و... خودشان را پیدا می کنند و رقابت سخت تر و نزدیک می شود.

* حرف تیم استقلال شد، چرا نتوانسته در حد و قواره نامش ظاهر شود؟
من از شرایط درونی این تیم آگاهی ندارم ولی امیدوارم با رقابت گرم پرسپولیس و استقلال تماشاگران فوتبال تب این رشته پرطرفدار را افزایش دهند. اینکه تیمی مثل استقلال با این همه بازیکن و هزینه بالا در ۵ بازی ۳ تایش را باخته، اصلاً خوب نیست.

*گروهی عقیده دارند استقلال همانند تیم ملی و پرسپولیس نیاز به مربی خوب خارجی دارد تا متحول شود. شما چه نظری دارید؟
من درباره مسائل تیم استقلال نظری ندارم، ولی در سال های گذشته ثابت شده برخی مربیان خارجی (نه همه آنها) کارایی خوبی داشته اند. در دهه ۴۰، ۵۰ مربیانی نظیر رایکوف، آلن راجرز و اوفارل در استقلال، پرسپولیس و تیم ملی خدمات شان را انجام داده و به ارث گذاشتند، زمان بازیگری خودم استانکو مربی بادانشی بود، در چند سال گذشته کارلوس کی روش و برانکو ایوانکوویچ نشان دادند سطح دانش فنی شان با مربیان ایرانی متفاوت است. اما دلیل نمی شود فکر کنیم مربیان ما همگی کیفیت بالا ندارند. در کشور ما گاهی مرغ همسایه غاز است. برای مربی خارجی تا جایی که بتوانیم امکانات مهیا می کنیم. هر باشگاهی که دنبال مربی خارجی است باید دنبال «مربی» باشد نه یک خارجی در لباس مربیگری که فقط دنبال پول است و دلالی می کند یا چند دلال دور خودش می چیند تا کارهایش را انجام دهند. نمونه اش را بارها دیده ایم و همین امسال هم داریم و نیازی نیست اسمش را ببریم. مربی خارجی فارغ از بحث کاسبی و احساس می آید تمام وقت برای فوتبال تیمش فکر می کند، در ایران بیزینسی ندارد که تمرین و جلسه فنی را بپیچاند و به کاسبی اش برسد یا در اردو با تلفن دنبال تجارت باشد. مسلماً وقتی تمام فکرش به شغلش باشد، وقت دارد تیمش را آنالیز کند، برنامه های متنوع تمرینی و تاکتیکی بگذارد و برایش اهمیت دارد تیم چه جوری فوتبال بازی می کند و امتیاز می گیرد. مربی داخلی هم از ته دل خواهان نتیجه گیری است ولی داریم مواردی که ناخواسته تمرکزش به هم می ریزد چون فکر کارهای شخصی و تجارت است.

*شما هنوز هم دوست دارید به دور از فضای فوتبال کار کنید؟
راحت هستم، به لطف پروردگار با مشاغلی که دارم نیازی نیست دنبال فوتبال باشم. یکسری چیزها در کشور ما عوض شده. جای اینکه فوتبال دنبال اهل فوتبال و متخصص آن باشد، پیشکسوت باید دنبال کار بگردد. من آدم مغروری نیستم اما در حرفه خودم به خاطر کسب درآمد غرورم را زیر پا نمی گذارم. مغازه ام در متل قو فعال است. خودم آکادمی فوتبالم را اداره می کنم که احساس خوبی به من می دهد. از آن سو نمایندگی انحصاری یک دستکش را در ایران دارم که هم کیفیت بالا دارد، هم قیمت مناسب و خلاصه به اندازه کافی هزینه های زندگی ام را تأمین می کنم و بنده خدا هستم و آقای خودم.

*شما جزو علاقه مندان به کشتی هستید، مسابقات قهرمانی جهان را تماشا کردید؟
البته فقط کشتی های حسن یزدانی برایم لذت بخش بود، یک کشتی گیر هم داشتیم که ۵- ۶ از حریف ژاپنی جلو بود و در ۲ ثانیه پایانی باخت و خیلی ناراحتم کرد. اما یزدانی مثل یک دلاور ایرانی با حریفانش برخورد می کرد و گاهی انگار خمیر ورز می داد و انرژی مثبتی از دیدن کشتی های این جوان پیدا کردم. امیدوارم این هموطن عزیز همین طور حرفه ای به کارش ادامه بدهد و تا ۷، ۸ سال بدانیم در هر تورنمنتی یک طلا از جانب یزدانی خواهیم داشت. اگر این کشتی گیر را از تیم ملی کشتی آزاد فاکتور بگیریم، عملکرد تیم خیلی ضعیف بود. مربیان و فدراسیون کشتی می توانند جایشان را به افراد و تفکر جدید بدهند چون کشتی، ورزش اول ما بوده و این عملکرد فاجعه بود. یزدانی هم یک استثنا و خودش یک نابغه است.

*به عنوان سؤال پایانی، سال هاست بوقچی ها نقش پررنگی در باشگاه ها دارند. برای حذف آنها چه باید کرد؟
اینها خود به خود سبز نشده اند، مدیران و مربیان کم لیاقت آنها را ساخته اند تا حمایت شوند. بوقچی ها هم فکر جیب شان هستند و اگر کسی پول بیشتر به آنها بدهد، بنده او می شوند. متأسفانه می بینم و می شنوم برخی مربیان آدم بوقچی ها شده اند. آنها در خلوت خودشان هم از رفتار و کردارشان خجالت نمی کشند.