عابدینی: آقای فتح الله زاده من که خوابم، تو که بیداری مراقب خودش باش

امیر عابدینی در گفت وگویی در مورد اظهارات جدید علی فتح الله زاده مبنی بر اینکه عابدینی خواب است و شهر خوی زمین خاکی ندارد گفت: اول اینکه من با فتح الله زاده شوخی کردم و یک متن طنزآمیز را در اینستاگرام منتشر کردم و گفتم فتح الله زاده در نوع خودش بی نظیر است گاهی اوقات خواب می بیند و خواب هایش را به گونه ای تعریف می کند که خودش هم باور می کند رخ داده او در خواب هایش پل آف و پلی استیشین و خوی را هم با هم قاطی می کند چه کنیم حاجی خودمان است این متن من به شوخی بود. نمی دانم چرا او این همه به هم ریخته است.

وی افزود: به هر حال علی فتح الله زاده است یک روز در جلسه ای با داریوش مصطفوی و فتح الله زاده نشسته بودیم فتح الله زاده گفت که من در تیم ملی هم بازی کرده ام! که مصطفوی گفت من کارنامه تیم ملی در دستم است تو در کدام تیم ملی بازی کرده ای؟ که گفت تیم ملی جوانان. البته ایشان فکر می کند حافظه ما یاری نمی کند که چنین صحبت هایی را بیان می کند حالا هم که صحبت از سال 47 و 48 می کند. این سالها پرسپولیس نبوده است آن تیم پیکان بود که بازیکنانش همگی به پرسپولیس آمدند و قهرمان جام دوستی شد و تیم وسکای شوروی را هم برد.

عابدینی در مورد اینکه فتح الله زاده گفته در زمان مدیریتش 4 بار پرسپولیس را برده است گفت: خوب این مسئله چه ارتباطی به من دارد او در زمان مدیریتی که با من داشت چه کرده است.

پرسپولیس در زمان مدیریت من در سال 77 هم قهرمان حذفی شد و هم لیگ در سال های 74، 79 و 80 هم قهرمان شدیم. آقای فتح الله زاده حافظه همه ما خوب کار می کند. نمی دانم چطور صحبت از 8 گل به پرسپولیس می کنید. تیم استقلال 6 تایی است و این برد 6 تایی در تاریخ ماندگار شده اما من هرگز 6 انگشتم را به کسی نشان نداده ام زیرا این کار هواداران است نه من. شما مدرک 8 گل را از کجا می خواهی بیاوری؟ گل زدن و گل خوردن که در فوتبال نیاز به مدرک ندارد اسنادش در تاریخ وجود دارد. دروازه بان های پرسپولیس، طاووسی، اخگرخوانی و مودت بوده اند که در تاریخ عمرشان 8 گل نخورده اند. آقای فتح الله زاده تو که می گویی من خواب هستم پس به من حرجی نیست تو که بیداری مراقب خودت باش آن 8 گل را نیز در خواب دیده ای؛ البته من نه خواب هستم و نه خودم را به خواب زده ام.

وی در مورد جلسه ای که شب گذشته با طاهری سرپرست باشگاه پرسپولیس داشت گفت: در این جلسه او می خواست از نظرات من استفاده کند و با حوصله هم حرفهایم را گوش کرد می خواهد گروهی در کنارش باشند. من هم دیدم بی معرفتی است که دعوت او را برای حضور در جلسه قبول نکنم.